86ο. Γνωρίζατε ότι…
Η Μαργιόρα Πραξιγά ήταν από το σόι των Παναγιωτίδηδων .
Ο Χαράλαμπος και η Καλλιόπη (Καλή ) ήταν οι γονείς της. Αδελφός της ήταν ο Παναγιωτίδης Βασίλης .
Η Καλή ( η μαμά της Μαργιόρας Πραξιγά και του Βασίλη Παναγιωτίδη ) , η Βασιλοπούλα ( η γιαγιά του Γιάγκογλου Βασίλη , του Προέδρου της Νέας Δήμητρας) και η Ευδοξία ή Δοξή (μαμά του Ευθυβούλη, Αριστείδη και Μαρίας Τσιφτσόγλου) ήταν αδελφές . Το πατρικό τους επίθετο ήταν Καραγκιόζη.
Όλες κατάγονταν από το Όκλαλι της Τσατάλτζας τής Ανατολικής Θράκης. Η Καλή και η Βασιλοπούλα ήρθαν στην Νέα Δήμητρα.
Η αδελφή Ευδοξία όμως με τον άνδρα της Τιμόθεο Τσιφτσόγλου πήγαν από το Όκλαλι της Τσατάλτζας στο Φωτολίβος (Νικηφόρον) Δράμας .
**Ο παπάς της Νέας Δήμητρας, όταν έγιναν τα εγκαίνια της εκκλησίας μας του Αγίου Γεωργίου , ήταν ο Στυλιανός Παπαλαζαρίδης με καταγωγή από το Κιλκίς, Πόντιος . Έμενε με την οικογένειά του στο σπίτι του Εμμανουηλίδη Γιώργη , δίπλα στου Παπαδά . Ιερουργούσε στην εκκλησία μας την δεκαετία του ’50 . Πέθανε νέος από τέτανο .
**Η Καλλιόπη , η μαμά του προέδρου της Νέας Δήμητρας Βασίλη Γιάγκογλου, ήταν πολύ καλή μοδίστρα και κεντήτρα. Πέθανε πολύ νέα σε ηλικία 32 χρόνων , μόλις ήρθαν από την Πατρίδα, το έτος 1926 και άφησε ορφανό τον γιο της ,τον Βασίλη, μικρό δυο χρόνων .
Ο Βασίλης Γιάγκογλου διετέλεσε Πρόεδρος της Νέας Δήμητρας αλλά δυστυχώς έχασε την ζωή του πολύ νέος , το 1968 , σε ηλικία 48 χρόνων .
**Σεφέρ μπελίκ , λεγόταν η υποχρεωτική επιστράτευση , που έγινε στην Τουρκία το 1914 λόγω του πολέμου , κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο . Τους νέους Έλληνες τους έπαιρναν στον Τουρκικό στρατό και όσοι δεν στρατεύονταν πάνω από τα 45 έτη τους , τους πήγαιναν στα τάγματα εργασίας , τα γνωστά Αμελέ Ταμπουρού . Εκεί στα βάθη της Μικράς Ασίας πέθαιναν από τις κακουχίες , την πείνα , τις ασθένειες , δουλεύοντας στα λατομεία , τα ορυχεία , στις διανοίξεις δρόμων κάτω από εξοντωτικές συνθήκες .
Οι Έλληνες εξαγόραζαν την θητεία τους ξεπουλώντας την περιουσία τους και οι φτωχότεροι κατέφευγαν στα βουνά . Αυτοί θεωρούνταν λιποτάκτες και οι οικογένειές τους αντιμετώπιζαν τα σκληρά αντίποινα της εξουσίας .
Στον Τουρκικό Στρατό υπηρέτησε ο Γκάιτατζης Αλέξανδρος από το Άκαλαν της Τσατάλτζας με συστρατιώτη τον Τσαλικίδη Παναγιώτη , που αργότερα έγινε γαμπρός του . Οι δυο τους βρέθηκαν μακριά, στην Αραβική Έρημο και ο Παναγιώτης από την ταλαιπωρία έμεινε τυφλός.
Και από το βιβλίο “Χρόνοι Δίσεκτοι και Μήνες οργισμένοι” τού συγγραφέα χωριανού μας Γιώργου Μάνου μάθαμε για τα βάσανα, που πέρασε ο Νικολής Βασιλόπουλος στα Αμελέ Ταμπουρού και τον περίμενε οκτώ χρόνια η αρραβωνιαστικιά του, η Θεανώ Καλφοπούλου , στο Όκλαλι της Τσατάλτζας.
Αλλά εκείνοι γύρισαν . Γιατί κάποιοι δεν γύρισαν !
Όπως ο Τριαντάφυλλος Ρελάκης ο άνδρας της Σταυρινής Μαρμαρίδου , μπαμπάς της Ελένης , που έμεινε ορφανή από την κοιλιά της μάνας της .
Όπως ο Νικολάκης , ο αδελφός του Χρήστου Ζαχαριάδη , που χάθηκε στην Μικρά Ασία και τόσοι άλλοι .