77ο Γνωρίζατε ότι …
Ο «Σοφράς» ή σουφράς, ήταν ένα στρογγυλό τραπέζι φαγητού μικρό ή μεγάλο με πολύ χαμηλά πόδια, ως 40 εκατ. ύψος και δεν το χρησιμοποιούσαν μόνο για τραπέζι φαγητού. Οι τρώγοντες κάθονταν γύρω – γύρω . Πάνω στο σοφρά έκαναν κι άλλες δουλειές, όπως το πλάσιμο των φύλλων ζυμαριού για τις πίτες, το ζύμωμα των πρόσφορων για την εκκλησιά, των κουλουριών και πάνω αναποδογύριζαν αμέσως μετά το ξεφούρνισμα ,τις πίτες . Ήταν ένα έπιπλο , που δεν έλλειπε από κανένα σπίτι του χωριού. Ο σοφράς, το χαμηλό ξύλινο τραπέζι που συναντάται συχνά στην παραδοσιακή ζωή των χωριών, ήταν κεντρικό στοιχείο της καθημερινότητας. Δεν ήταν απλώς ένα τραπέζι, αλλά ένας χώρος όπου συντελούνταν πολλές εργασίες, συχνά με συλλογικό χαρακτήρα.
Οι γυναίκες μαζεύονταν γύρω από τον σοφρά για να ζυμώσουν το ψωμί της οικογένειας. Απλώνοντας τη ζύμη, τη δούλευαν με επιμέλεια, δημιουργώντας καρβέλια ή πίτες, και συχνά τραγουδούσαν για να κάνουν τη δουλειά πιο ευχάριστη.
Ο σοφράς χρησίμευε ως επιφάνεια για το καθάρισμα και το κόψιμο λαχανικών, τη ζύμη για πίτες ή γλυκά, ακόμα και για το άνοιγμα φύλλου με τον πλάστη. Οι γυναίκες, σκυμμένες γύρω από τον σοφρά, ετοίμαζαν τα υλικά για τα γιορτινά τραπέζια ή το καθημερινό φαγητό.
Ο σοφράς γινόταν τραπέζι όπου όλη η οικογένεια μαζευόταν για να φάει. Στρωμένο με υφαντά τραπεζομάντηλα, φιλοξενούσε το κοινό πιάτο, όπου όλοι έτρωγαν μαζί, ενισχύοντας τη συλλογικότητα.
Οι γυναίκες, ιδιαίτερα σε εποχές γιορτών, συγκεντρώνονταν γύρω από τον σοφρά για να πλάσουν κουραμπιέδες, μελομακάρονα ή άλλα γλυκίσματα, καθώς και για να ετοιμάσουν λικέρ από φρούτα της εποχής.
Τα παιδιά συχνά κάθονταν γύρω από τον σοφρά για να διαβάσουν τα μαθήματά τους.
Ο σοφράς ήταν, λοιπόν, κάτι περισσότερο από ένα τραπέζι. Ήταν η καρδιά του σπιτιού, ένας χώρος όπου η οικογένεια και οι φίλοι έρχονταν κοντά, μοιράζονταν δουλειές, χαρές και λύπες.