42ο. Γνωρίζατε ότι…
***Στο Όκλαλι της Ανατολικής Θράκης ο Ιωακείμ Ιωακειμίδης και η σύζυγός του , Ζωή Παρπαρά, έστησαν το σπιτικό τους . Μαζί , απέκτησαν τρία παιδιά τον Αντώνη (1884-1963), τον Διαμαντή (1894-1941) και τον Αλέξανδρο (Κεχαγιά) (1895-1943).
Ο Ιωακείμ και η Ζωή πέθαναν στην Πατρίδα και τα παιδιά τους ήρθαν με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών σύμφωνα με την Συνθήκη της Λωζάνης, στην Νέα Δήμητρα το 1924.
Όταν ήρθαν στην Νέα Δήμητρα ο Αντώνης ήταν 40 χρόνων , ο Διαμαντής 30 χρόνων και ο Αλέξανδρος 29 χρόνων .
Η μαμά τους η Ζωή πέθανε νέα στην Πατρίδα και ο Ιωακείμ παντρεύτηκε την Μάλαμα ( που είχε καταγωγή από τους Τσιφτσόγλου του Νάνου) και απέκτησε άλλα δύο παιδιά , τον Στέργιο (Κημ) (1914-1992) και την Πολύμνια (στην Γαλλία) . Η Πολύμνια ήταν μικρότερη από τον Στέργιο, ήρθε στην Νέα Δήμητρα και μετά έφυγε στην Γαλλία . Η μαμά τους η Μάλαμα (1864-1949) ήρθε στην Νέα Δήμητρα σε ηλικία 60 ετών, με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών, το 1924. Ο Στέργιος Ιωακειμίδης έβαλε το όνομα της μαμάς του, στην κόρη του Μάλαμα .
Δηλαδή ο Αντώνης , ο Διαμαντής και ο Αλέξανδρος ήταν μηλαδέλφια με τον Στέργιο και την Πολύμνια . Ο Στέργιος ήταν δέκα χρόνων κατά την Ανταλλαγή . Έτσι ήρθαν όλα τα παιδιά μαζί .
Η Ζωή που πέθανε στην Πατρίδα ήταν αδελφή του Παναγιώτη Παρπαρά , του Θάνου Παρπαρά , του Σταύρου , του Στέργιου και τής Φωτεινής . Η Ζωή , η πρώτη γυναίκα του Ιωακειμίδη Ιωακείμ ήταν η αδελφή του Παναγιώτη Παρπαρά (παππού του ενενηντάχρονου τώρα, εν έτει 2023 , Παναγιώτη Παρπαρά , της Νέας Δήμητρας) .
Η Ζωή ήταν επίσης αδελφή του Θάνου Παρπαρά ( ο Θάνος ήρθε στην Νέα Δήμητρα και ήταν ο μπαμπάς του Πολυχρόνη Παρπαρά) . Η Ζωή ήταν η αδελφή του Σταύρου στην Καρυώτισσα Πέλλας .Η Ζωή ήταν αδελφή του Στέργιου και της Φωτεινής (που ήρθαν και πέθαναν στην Νέα Δήμητρα). Αυτού του Στέργιου το όνομα είχε , ο Στέργιος Παρπαράς της Μαργιώς .
***Ο Γαληνός (1885-1962) , πατριάρχης της οικογένειας Ευθυμιάδη , ήταν ο παππούς του Κώστα και του Αλέξανδρου Ευθυμιάδη. Λεονταρίδης λεγόταν πρώτα και μετά το άλλαξαν σε Ευθυμιάδης , στην Απογραφή κατά την Ανταλλαγή των Πληθυσμών στην Νέα Δήμητρα το 1924 .
Έτσι ο γιος του Γαληνού, Θανάσης Λεονταρίδης έγινε Ευθυμιάδης . Ο Γαληνός ήρθε στην Νέα Δήμητρα με την οικογένειά του το 1924, με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών , σύμφωνα με την Συνθήκη της Λωζάνης . Η γυναίκα του ήταν η Χρυσαλίς (1888-1955) ,κόρη του Γιώργου και της Αικατερίνης και ήταν αδελφή της Ερινιώς, που ήταν η γυναίκα του Πραξιγά Κωνσταντή ( η Ερινιώ , ήταν η γιαγιά του Νικάκκ).
Ο Γαληνός και η Χρυσαυγή είχαν μαζί τους στην εγκατάσταση στην Νέα Δήμητρα τα παιδιά τους , τον δεκάχρονο Θανάση (Ευθυμιάδη ) και την τετράχρονη Ανθούλα ( Δημητριάδου , γυναίκα αργότερα του Κλεάνθη ) . Η Ανθούλα έδωσε το όνομα της μαμάς της , στην κόρη της Χρυσαυγή .
Εμείς οι νεότεροι δεν γνωρίσαμε τον Γαληνό και την Χρυσαυγή , αφού έζησαν και πέθαναν στην Νέα Δήμητρα , πριν το έτος 1962
Η οικογένεια Ευθυμιάδη ρίζωσε ξανά στην Νέα Δήμητρα, διατηρώντας τις παραδόσεις.
***Τα παρατσούκλια ήταν ένα μέρος της καθημερινότητας της Νέας Δήμητρας. Το παρατσούκλι Χουριέτ, που είχε ο Θανάσης Τριανταφυλλίδης της Νέας Δήμητρας, προερχόταν από ένα τραγούδι τού 1900. Τότε κυκλοφορούσε στα γραμμόφωνα και ο μικρός Θανάσης το τραγουδούσε στο καφενείο του χωριού του, στο Άκαλαν της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης. Οι θαμώνες του έδιναν καραμέλες και από τότε του έμεινε το παρατσούκλι, Χουριέτ .Αυτές οι μικρές ιστορίες κράτησαν ζωντανές τις μνήμες του χωριού μας .
*** Οι κάμποι της Νέας Δήμητρας γέμιζαν κάθε άνοιξη με τα χαμόγελα νέων που μάζευαν χαμομήλια. Η συγκομιδή , το μάζεμα του χαμομηλιού , “της παπαδίτσας” , γινόταν στο χωριό μας. Σε μεγάλα λιβάδια έξω από το χωριό συνήθως , φύτρωναν πολλά χαμομήλια . Ομόρφυναν οι κάμποι με το όμορφο αυτό φυτό , που φυτρώνει από τον Απρίλιο μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού .
Έτσι οι νέοι και οι νέες του χωριού μας πήγαιναν , παρέες – παρέες και το μάζευαν . Είχαν μαζί τους τα χτένια , που ήταν πραγματικές μεγάλες σιδερένιες χτένες του χεριού ή προσαρμοσμένες σε ένα μεγάλο ξύλο , για να μην σκύβουν .Μικροί , μεγάλοι , νέοι , νέες όλοι έχουμε να θυμόμαστε το μάζεμα του χαμομηλιού .Και όλοι έχουμε να θυμόμαστε το πρώτο χαρτζιλίκι μας , από την εργασία αυτή.
*** Την δεκαετία του ’50 και ’60 , οι νέες του χωριού μας πήγαιναν για μεροκάματο στα βαμβάκια .Την περίοδο του Οκτώβρη και του Νοέμβρη δεν είχαν δουλειές στο χωριό μας . Τότε ερχόταν από τα μακρινά χωριά και έπαιρναν τα κορίτσια για το μάζεμα του βαμβακιού . Στο χωριό Σιταριά πήγαιναν στα βαμβάκια του Χατζηβαρύτη , που θυμάμαι από την μαμά μου Φωτούλα . Με τα κάρα ερχόταν και τις έπαιρναν για το χωράφι και μετά επέστρεφαν στο χωριό .
Στα μακρινά χωριά όπως Καρυώτισσα Πέλλας , Μάλγαρα και Κύμινα Θεσσαλονίκης, Πέλλα και Παλαίφυτο Πέλλας , έμεναν στα σπίτια των βαμβακοπαραγωγών . Δύσκολη δουλειά . Μέσα στο κρύο του χειμώνα και με τα ξερά “κοκάρια” να τρυπάνε τα δάχτυλα .Όμως ήταν πάντα χαρούμενες και ευδιάθετες , παρατηρώντας τες σε φωτογραφικά στιγμιότυπα .Και επειδή τα κορίτσια της Νέας Δήμητρας εκτός από την ομορφιά τους ήταν φημισμένα και για την αξιοσύνη τους, έγιναν νύφες στα χωριά αυτά.
Η Κοκκώνη αδελφή του Τασούλη του Μητακίδη , η Χρυσοπηγή , η κόρη του Φωτιάδη Φώτη , η Δέσποινα ( Πηνιώ) η κόρη του Ιωαννίδη Γιάννη και της Φωφώς, η Γαρυφαλλιά Κόπτσαλη αδελφή του Γιώργου Τσέτα , όλες κοπέλες Νεοδημητριώτισσες , παντρεύτηκαν και έκαναν τις οικογένειές τους στο Παλαίφυτο Πέλλας .
Στην Καρυώτισσα Πέλλας πήγαν , η Νούλα η κόρη του Ιωαννίδη Μήτσου , η Θεοδώρα η κόρη της Ροδίτσας Τσιφτσή , η Ανυσία η κόρη του Παπάζουγλου , η Βασιλική του Βαλιού Τσιφτσή.
Στην Πέλλα η Σταυρούλα και η Στέλλα κόρες του Σωτηριάδη Στεργάκου , η Μαρίκα του Τριανταφυλλίδη Θανάση ( Χουριέτ ) , η Ευδοξία η κόρη της Χρυσής Δημητριάδου , η Σοφούλα η κόρη του Πολυχρόνη Παρπαρά και η Μπαλασή του Μαρμαρίδη.
Στα Κύμινα Θεσσαλονίκης η Θάλεια Γιοβαντσάκη και στα Μάλγαρα Θεσσαλονίκης η αδελφή της , η Τασούλα ,που έφυγε νέα από τη ζωή.
Τα τραγούδια τους στα χωράφια και γύρω από τα τραπέζια ένωναν τις κοινότητες μεταφέροντας την ζεστασιά των χαμένων πατρίδων στις νέες τους πατρίδες .