ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΟΥ “ΧΕΙΜΑΡΑ”
Ξημερώματα 19 Ιανουαριου 1947 .
Αποφράς ημέρα για την Ναυσιπλοΐα μας που συνέβη το ναυάγιο του ατμόπλοιου επιβατηγού »Χειμάρα» στην βραχονησίδα Βερδούγια στην Εύβοια.
Το δρομολόγιό του ήταν Θεσσαλονίκη/Πειραιάς και το ατμόπλοιο αφού προσέκρουσε σε ύφαλο βυθίστηκε και μαζί του παρέσυρε στον θάνατο 400 ανθρώπους.
Η σύγκρουση προκάλεσε βλάβη στο πηδάλιο και στον ασύρματο καθώς και εισροή υδάτων και έτσι βρέθηκε ακυβέρνητο ! Βυθίστηκε μιάμιση ώρα μετά την σύγκρουση !
Οι συνθήκες της τραγωδίας ήταν απερίγραπτες . Οι επιβάτες βρέθηκαν αντιμέτωποι με το σκοτάδι, τον παγωμένο Ιανουάριο και την έλλειψη σωστικών μέσων .Το πλήρωμα πάλευε να σώσει όσους μπορούσε αλλά οι πυροβολισμοί από τους χωροφύλακες που συνόδευαν εξόριστους και ο φόβος προκάλεσαν πανικό . Μέσα σε αυτές τις δραματικές συνθήκες χάθηκαν 383 άνθρωποι ,αφήνοντας πίσω αμέτρητους συγγενείς και φίλους να θρηνούν .
Τριακόσιοι ογδόντα τρεις άνθρωποι παρασύρθηκαν στον βυθό .
Το πλοίο αυτό είχε δοθεί στην Ελλάδα ως πολεμική αποζημίωση του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου .
Μια μικρή κοινωνία της Νέας Δήμητρας έγινε ο δέκτης αυτού του τραγικού συμβάντος μαζί με όλη την Ελλάδα.
Βυθίστηκε το ΧΕΙΜΆΡΡΑ και μαζί του βυθίστηκε στο πένθος και όλη η χώρα μας !
Το ναυάγιο αυτό γέμισε θλίψη όλη την Ελλάδα αλλά και τον δικό μας τόπο !
Τέσσερα μέλη της μικρής μας κοινότητας ήταν συνταξιδιώτες στο μοιραίο εκείνο ταξίδι και χάθηκαν και τα τέσσερα ! Οι άτυχοι χωριανοί μας που χάθηκαν στο Ναυάγιο ήταν :
*ο Αξονίδης Κωνσταντίνος (Γκοντινός) ο γιός του Αξονίδη Σταύρου και της Χαρίκλειας (αδελφός του Χριστόδουλου Αξονίδη )στρατιώτης .
*ο Κεμπαπτσόγλου Θεόδωρος , ο γιός του Δημήτρη και της Τριανταφυλλιάς ( αδελφός της Βασούλας Καραμανλή) ναύτης
*η Παπαδοπούλου (Μακρινα) Ρένα , η σύζυγος του Παπαδά Απόστολου με το κοριτσάκι της *την Θαλίτσα !
Τα ονόματά τους προστέθηκαν στον κατάλογο των θυμάτων και ο χαμός τους έγινε μνήμη για το μικρό χωριό μας .
Αυτόπτης μάρτυρας ο φίλος που σώθηκε του Κεμπαπτσόγλου , διηγήθηκε πως ο Θεόδωρος κατέβηκε στις κουκέτες για να βοηθήσει την μάνα και την κόρη και εκεί εγκλωβίστηκε ! Δεν πρόλαβε να ανέβει πάνω και το σκάφος που έγινε φέρετρο για όλους !
Μέσα στο κρύο , τους καυτούς υδρατμούς που διέφευγαν από το μηχανοστάσιο εκτυλίχθηκαν στιγμές απερίγραπτης τραγικότητας .
Μαυροντύθηκε το χωριό μας η Νέα Δήμητρα και ένιωσαν μεγάλο πόνο αφού έχασαν την ζωή τους μάνα με το κοριτσάκι της και δύο παλληκάρια πάνω στα νιάτα τους !
Η Ειρήνη πήγαινε στην Νέα Ιωνία στην Αθήνα στην αδελφή της και ο ναύτης και ο στρατιώτης γυρνούσαν από την άδεια τους στην μονάδα που υπηρετούσαν.
Ο Θεόδωρος ο Κεμπαπτσόγλου που υπηρετούσε στο Ναυτικό ήρθε να δει την μαμά του που ήταν άρρωστη στο Νοσοκομείο και γυρνούσε πίσω στην Μονάδα του στο νησί Πόρος της Αθήνας . Ο Κωνσταντής ο Αξονίδης ήρθε να δει τους δικούς του και την χωριανή μας αρραβωνιαστικιά του με άδεια και επέστρεφε στην Μονάδα του .
Και στο χωριό Πεδινό είχαν θύμα στο ναυάγιο έναν στρατιώτη επίσης !
Όταν ήμουν μικρή στο Δημοτικό σχολείο, ο σύζυγος της Ειρήνης και μπαμπάς της Θαλίτσας που χάθηκαν στο Ναυάγιο , ο Παπαδάς ο Απόστολος μάς έφερνε μπισκότα και λουκούμια κάθε χρόνο τέτοια μέρα του Γενάρη για «συγχώρνιο «όπως έλεγε και έτρεχαν τα δάκρυά του !
Μαζί του κλαίγαμε και εμείς για την γυναίκα του που έχασε και το κοριτσάκι του το Θαλάκι στα παγωμένα νερά του Ευβοϊκού κόλπου !
Ο Παπαδάς τέτοια μέρα του Γενάρη κάθε χρόνο καλούσε τους δικούς του στο σπίτι του , έκαμνε φασολάδα και διηγόταν την τραγική ιστορία του.
Πίσω έμεινε ορφανή η μικρή Βασούλα που στερήθηκε μάνα και αδελφή!
Ακούγαμε την τραγική ιστορία από τους δικούς μας για τους άτυχους στρατιώτες και τις μάνες που ξεφώνιζαν τον πόνο τους.
Αυτή η τραγική ιστορία πολλές φορές έχει στοιχειώσει και έχει έλθει στην μνήμη μου και κάθε τέτοια μέρα φέρνω στο μυαλό μου και τις τραγικές φιγούρες που απέμειναν.
Αυτοί που έμειναν πίσω δεν είχαν τάφο να κλάψουν τους δικούς τους . Οι μάνες βυθίστηκαν στον αβάσταχτο πόνο καθώς η απώλεια των παιδιών τους δεν ήταν μια κακή είδηση μόνο . Αλλά ήταν το ξαφνικό κενό που κατακλύζει την ψυχή και την καίει . Είναι μια διαρκής πληγή που δεν κλείνει !
Κάθε 19 Ιανουαρίου αυτές οι μνήμες ζωντανεύουν και μαζί τους ο σπαραγμός αυτών των μανάδων .
Η εποχή που έγινε το ναυάγιο ήταν δραματική ! Η χώρα είναι χωρισμένη στα δύο και ο αδελφοκτόνος πόλεμος συνεχίζεται !
Ο Τύπος ο επηρεασμένος από το εμφυλιακό κλίμα κάνει λόγο για « σαμποτάζ» .
Το πλοίο είχε πάνω του αρκετούς αντικυβερνητικούς που τους οδηγούσαν στην ενορία , συνοδευόμενοι από χωροφύλακες .Οι χωροφύλακες αυτοί θέλησαν να επιβάλλουν την τάξη και οι επιβάτες έμειναν αβοήθητοι !
Η θάλασσα είχε γεμίσει από ναυαγούς ! Παλεύαμε λίγο με το νερό και μετά βουλιάζανε .Ύστερα από λίγη ώρα οι ναυαγοί σιωπούσαν για πάντα !
Το πόρισμα της Επιτροπής τότε για τα ναυάγια δεν δέχεται ότι το πλοίο έπεσε σε νάρκη ή ότι υπήρχε εκρηκτικός μηχανισμός . Η ιστορία του ναυαγίου και τα αίτια παραμένουν στο σκοτάδι. Η πλήρης αλήθεια δύσκολα θα έρθει ξανά στο φως !
Για την απώλεια του ΧΕΙΜΆΡΡΑ το Ελληνικό Δημόσιο εισέπραξε 70.000 λίρες Αγγλίας. Οι οικογένειες των θυμάτων δεν πήραν καμία αποζημίωση .
Το Ναυάγιο του ΧΕΙΜΆΡΡΑ δεν έγινε βιβλίο ! Δεν ενέπνευσε κανέναν συγγραφέα ! Ήταν τα σκοτεινά εκείνα χρόνια !
Γράφτηκαν όμως πολλές σελίδες σε εφημερίδες και το κυριότερο έσκισε πολλές καρδιές των συγγενών που τους θυμούνται πάντα , σιωπηλοί μάρτυρες μιας αβάσταχτης θυσίας !
Μέσα σε εκείνο το σκοτάδι της 19 ης Ιανουαρίου του 1947 γράφτηκε η πιο μαύρη σελίδα της Ναυτιλίας μας και αυτό αποτελεί μέρος της δικής μας ιστορίας του χωριού μας !
Και κάθε 19 η Ιανουαρίου θα τους θυμόμαστε όλους και θα τους μνημονεύουμε !
Κάθε 19 η Ιανουαρίου θα θυμόμαστε την Τριανταφυλλιά και την Χαρίκλεια που σπάραζαν για τον χαμό των γιών τους !
Και κάθε 19 η Ιανουαρίου θα θυμόμαστε τον Παπαδά Απόστολο τον σύζυγο και μπαμπά που έμεινε πίσω , να τρέχουν τα δάκρυά του για την Ρένα και το Θαλάκι του !
Θα τον βλέπουμε να έρχεται στο Δημοτικό Σχολείο του χωριού μας με τα μπισκότα και τα λουκούμια εις ανάμνηση των αγαπημένων του ! Ένα μνημόσυνο για αυτές τις ψυχούλες, που παρασύρθηκαν στον υγρό τάφο.
Το να βρίσκονται στην μνήμη μας σημαίνει ότι δεν έχουν περάσει στην λήθη !
‘Ας αναπαυθούν εν ειρήνη !