24ο. Γνωρίζατε ότι …
**Το επίθετο Πραξιγάς προέρχεται από το όνομα Ευπραξία , που ήταν η προγιαγιά του Νικάκκ , Πραξιγά Νίκου της Νέας Δήμητρας . Η προγιαγιά του λεγόταν Ευπραξία ,γεννήθηκε στο Όκλαλι της Ανατολικής Θράκης και πέθανε εκεί στην Πατρίδα .Ο Νικόλαος ,( πέθανε το 1958 στην Νέα Δήμητρα) ο γιος της Ευπραξίας, βάφτισε την αδελφή του Καραγιαννόπουλου Γιώργου και της έδωσε το όνομα Ευπραξία .
**Το επίθετο Λεονταρίδης υπήρχε στο χωριό μας Νέα Δήμητρα .
Το είχε ο Γαληνός (του Ευθύμη και της Ελένης ) , που γεννήθηκε το 1885 στο Όκλαλι της Ανατολικής Θράκης, ήρθε με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών το 1924 στην Νέα Δήμητρα, έζησε εδώ και πέθανε το 1962 . Η γυναίκα του ήταν η Χρυσαυγή (του Γιώργη και της Αικατερίνης ) , ήταν αδελφή της γιαγιάς του Νικάκκ Πραξιγά , της Ερινιώς.
Ο Γαληνός, ήταν ο μπαμπάς του Ευθυμιάδη Θανάση , που ήρθε δεκάχρονο παιδί το 1924 , στην Νέα Δήμητρα με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών . Αργότερα δηλαδή αλλάξανε το Λεονταρίδης και το έκαναν Ευθυμιάδης . Και το Γαληνάκκ είναι το παρατσούκλι τους , που το πήραν από το όνομα του παππού Γαληνού .
** Το παρατσούκλι Ζώτος, οι Γρηγοριάδηδες το πήραν από το όνομα του μπαμπά τους , που ήταν Ζώτος .
** Όταν είχαν πένθος στην Νέα Δήμητρα στα παλιά χρόνια έβαφαν μαύρα και τα ρούχα , που φορούσαν . Η γιαγιά η Πετρίνα, για τον μεγάλο πόνο ,που ένιωσε για τον χαμό του μονάκριβου γιου της , του Μόσχου , έβαψε και τις κουρτίνες και τα στρωσίδια μαύρα .
Στην εξωτερική ξύλινη πόρτα του σπιτιού , που πενθούσε έβαζαν με πινέζες , μια μαύρη μεγάλη κορδέλα .Οι γυναίκες του σπιτιού φορούσαν μαύρα για ένα χρόνο με τσεμπέρι (μαντήλα) , στο κεφάλι και οι άνδρες είχαν μια κορδέλα γύρω από το μπράτσο , πάνω από τα ρούχα τους . Κάποιοι άφηναν να μεγαλώσουν για σαράντα μέρες τα γένια τους .
** Με το όνομα Ταρσή βάφτιζαν τα κορίτσια τους, οι δικοί μας οι παλαιοί . Το όνομα Ταρσή είχε η μαμά του Αθανασιάδη Χρήστου του Γεωργίκου , η μαμά της Γιαννούλας Αργυρόπουλου και βάφτισε την κόρη της Ταρσή ( Σούλα ) και η γιαγιά της Γιωργίτσας Τσιφτσή ( η Ταρσή ήταν αδελφή της Μαργιόρας Στεργιάδου, που ήταν η προγιαγιά της γράφουσας ) .
Το όνομα προέρχεται από την λέξη Ταρσός , που είναι δύο πόλεις στην Μικρά Ασία . Η μία Ταρσός είναι της Κιλικίας , στην νότια Τουρκία κοντά στα Άδανα , όπου γεννήθηκε ο Απόστολος Παύλος. Αυτή η Ταρσός είχε φιλολογική και φιλοσοφική σχολή . Η άλλη Ταρσός, της Βιθυνίας , είναι στις ασιατικές ακτές του Βόσπορου και είναι και αυτή ιστορική περιοχή .
* Πόσο περίεργο και σπάνιο το όνομα Λαμπαδού της Νέας Δήμητρας.
Η Λαμπαδού Δημητριάδη (1902–1956) , ήρθε από το Λαζάρκιοϊ της Τσατάλτζας , παιδί ακόμα, ορφανή και σιωπηλή, με τα μεγάλα της μάτια να κουβαλούν το φως και τον τρόμο του ξεριζωμού. Ήταν η κόρη του Γιώργου Δημητριάδη και της Ζωής Μοσχίδου . Ήταν η αδελφή των Δημητριάδηδων της Νέας Δήμητρας. Ήρθε στα 22 της χρόνια ορφανή από μητέρα . Το όνομά της, Λαμπαδού, σπάνιο σαν φλόγα που τρεμοπαίζει, έμελλε να γίνει σύμβολο δύναμης και σιωπής.
Στα πρώτα χρόνια στο χωριό, βοηθούσε στις δουλειές, γελούσε εύκολα, τραγουδούσε στις γιορτές. Μα ένα μεσημέρι στο χωράφι , ανεβαίνοντας στο μουλάρι, η μοίρα σκάλωσε το βήμα της. Έπεσε και έμεινε παράλυτη , ένα κορίτσι νέο, δεμένο πια στο σώμα της, μα όχι νικημένο στο πνεύμα.
Οι συγχωριανοί τη θυμούνται στο παράθυρό της, με καθαρό βλέμμα και χαμόγελο γλυκό, να χαιρετά τα παιδιά που περνούσαν για το σχολείο. Έζησε έτσι, αθόρυβα, πενήντα δύο χρόνια, με τη σεμνότητα και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων που δεν παραπονέθηκαν ποτέ.
Όταν έφυγε, είπαν πως έσβησε μια φλόγα ήσυχη, μα που για όσους τη γνώρισαν, δε θα σβήσει ποτέ.