15ο. Γνωρίζατε ότι …
Παλιά τα άτεκνα ζευγάρια στη Νέα Δήμητρα είχαν την πεποίθηση ότι η υιοθεσία ενός παιδιού θα μπορούσε να τους βοηθήσει να αποκτήσουν τα δικά τους βιολογικά παιδιά .Σύμφωνα με την άποψη αυτή , το παιδί που υιοθετούσαν έφερνε μια αλλαγή στην ψυχολογία των γονιών , μειώνοντας το άγχος και την έννοια της “μη τεκνοποίησης ” .Η φροντίδα και η στοργή που έδιναν στο υιοθετημένο παιδί τους έδιναν την ηρεμία που χρειαζόταν η μητέρα, με αποτέλεσμα να έρθουν τα βιολογικά τους παιδιά μετά την υιοθεσία. Αυτή η παράδοση έχει βάση στην εμπειρία και την πίστη εκείνης της εποχής και φαίνεται να είχε θετικά αποτελέσματα σε αρκετές περιπτώσεις στην Νέα Δήμητρα.
**Τα χρόνια ,πριν το 1950 , η ζωή ήταν γεμάτη δυσκολίες και πολλές φορές τα βρέφη δεν επιβίωναν λόγω των πολλών παιδικών ασθενειών και του κόσμου τρόπου διαβίωσης .Τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στις πολλές παιδικές ασθένειες και τότε εκείνον τον καιρό ήταν ακόμα περισσότερο . Μολυσματικές ασθένειες , κακή υγιεινή , μολυσματικά τρόφιμα και νερό . Οι γιαγιάδες μας, γέννησαν πολλά παιδιά και έζησαν λίγα . Υπήρχε το συνήθειο μετά την γέννηση και τον χαμό πολλών παιδιών να βαφτίζουν το επόμενο παιδί τους Στέργιο .Στέργιος ή Στεργιανή για να στεργιώσει , να ζήσει .Αν δεν ήταν το όνομα κάποιου παππού τότε το όνομα Στέργιος και Στεργιανή παρέπεμπε σε αυτήν την δοξασία.
** Ο Σταύρος του Καραμαλάκη (1912-1993) και η Γιαννούλα του Καραμαλάκη (1914-2002). Όλοι πιστεύαμε ότι το Καραμαλάκης ήταν παρατσούκλι .Το Καραμαλάκης ήταν το πατρικό επίθετο της Γιαννούλας , συζύγου του Αργυρόπουλου Σταύρου , που (ο Σταύρος) ήρθε στην Νέα Δήμητρα από το Δουλούκιο Ανατολικής Θράκης και πήρε το επίθετο του πεθερού του , θεωρώντας το παρατσούκλι. Οι γονείς της Γιαννούλας Νικόλαος και Ταρσή , είχαν έρθει από την Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης και ζούσαν και πέθαναν στην Νέα Δήμητρα , αφήνοντας πίσω τους αυτήν την ιστορία, που σήμερα αποκαλύπτεται στους νεότερους .