Χρονολόγιο .
Σταθμοί της Ιστορίας του Νέου Γυναικοκάστρου 1912–1913 Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, η περιοχή περνά από οθωμανική κυριαρχία στον ελληνικό έλεγχο. Το παλιό (βυζαντινό) Γυναικόκαστρο αναφέρεται σε στρατιωτικά δελτία και χάρτες της εποχής. 1922 Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, χιλιάδες Έλληνες εκτοπίζονται από την Ανατολική Θράκη και αρχίζουν να φτάνουν πρόσφυγες στη Μακεδονία. 1923–1924 Η Συνθήκη της Λωζάνης (Ιούλιος 1923) καθορίζει την υποχρεωτική Ανταλλαγή Πληθυσμών. Τον Αύγουστο του 1924 κατέφθασαν οι πρόσφυγες και έμειναν στα λασπωμένα αντίσκηνα, στη θέση πάνω από το σημερινό γήπεδο ποδοσφαίρου. Σε λίγο καιρό ιδρύεται το χωριό Νέα Δήμητρα και αργότερα παίρνει το όνομα Νέο Γυναικόκαστρο με την εγκατάσταση των Ανατολικοθρακιωτών. Οι πρώτοι κάτοικοι εγκαθίστανται σε πρόχειρα καταλύματα ή στρατιωτικές σκηνές. 1925–1930 Η Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων διανέμει χωράφια, εργαλεία και κτίζει σπίτια, στάβλους και αποθήκες. Ιδρύεται το πρώτο σχολείο του χωριού. 1930–1940 Η κοινότητα αναπτύσσεται, παρά τις δυσκολίες (αρρώστιες, οικονομική ανέχεια). Οι πρόσφυγες οργανώνουν τις πρώτες γιορτές και ξαναστήνουν τα έθιμά τους. 1940–1949 Η περίοδος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και του Εμφυλίου φέρνει νέες δυσκολίες στο χωριό. Ορισμένοι κάτοικοι χάνουν τη ζωή τους ή εκτοπίζονται. 1950–1970 Σταδιακή ανάκαμψη. Το χωριό αποκτά καλύτερες υποδομές (ύδρευση, δρόμους, ηλεκτροδότηση). Πολλοί νέοι μεταναστεύουν στην Θεσσαλονίκη, στην Ελβετία , Γερμανία, Σουηδία και αλλού για δουλειά. 1980–1990 Αναβίωση εθίμων μέσω συλλόγων και πολιτιστικών πρωτοβουλιών. Οι παλιές φωτογραφίες, τα τραγούδια και οι χοροί ξαναβγαίνουν στο φως. 2000–σήμερα Το Νέο Γυναικόκαστρο συνεχίζει να κρατά ζωντανή την ιστορική του ταυτότητα. Νεότερες γενιές καταγράφουν τις αφηγήσεις των παππούδων και γιαγιάδων τους. Η τεχνολογία γίνεται εργαλείο για τη διάσωση της μνήμης.