Το χωριό Οκλαλί  τής Τσατάλτζας τής Ανατολικής Θράκης που συνέθεσε την Νέα Δήμητρα  

Το χωριό Οκλαλί  τής Τσατάλτζας τής Ανατολικής Θράκης που συνέθεσε την Νέα Δήμητρα  

Τα στοιχεία  που παρουσιάζω είναι από το «Ημερολόγιον της Ανατολής « του Δημητρίου Καλέμη , Γραμματέα της Μητρόπολης Δέρκων εν έτει 1873. 

 Οκλαλί . 

Το 1873/1874  έζων εις το χωρίον αυτό 72 οικογένειαι ορθοδόξων χριστιανών , με 420 άτομα .  

Το 1884 , κατά τον Δημήτριον Καλέμην , 95  οικογένειαι χριστιανών ορθοδόξων , εκ των οποίων ο ανδρικός πληθυσμός  ησχολείτο με   την γεωργίαν .Κάποιος άλλος ερευνητής αναβιβάζει  τας οικογενείας εις 120 περίπου . 

Η εκκλησία του χωριού, η οποία εκτίσθη κατά τας αρχάς του  20 ου αιώνος ,  είχε το όνομα τού Αγίου Γεωργίου. 

Το 1873/1874 υπήρχεν έν σχολείον με 20 μαθητάς και έναν διδάσκαλον . 

Κατά τον Δημήτριον Καλέμην(1884) η κοινότης ώς σχολείον διέθετε χθαμαλόν τι  δωμάτιον , με ένα διδάσκαλον και ιεροψάλτην  της εκκλησίας και 45 μαθητάς, ενώ κατά άλλην μαρτυρίαν το κτίριο του δημοτικού σχολείου ήτο νεόδμητον και οι πόροι του ήταν οι εισπράξεις από το εκκλησιαστικό ταμείο . 

 Το χωριό Όκλαλι ( Κλαλί )ανήκε  στην Επαρχία Μετρών  (Τσατάλτζας) στην Νομαρχία Κωνσταντινούπολης και εκκλησιαστικά στην Μητρόπολη Δέρκων .   

Στο χωριό υπήρχε  μικρό σχολείο και η εκκλησία  του Αγίου Γεωργίου και αυτά απετέλεσαν τα πολιτιστικά και εκπαιδευτικά κέντρα .  

Το χωριό Οκλαλί  της Τσατάλτζας και το χωριό  Καστανιές  που ήταν κοντά μας  πυρπολήθηκε από τους Βούλγαρους .  

 Κατά τις δύσκολες αυτές περιόδους , οι κάτοικοι κατέφευγαν στην Πόλη  

Από το χωριό Οκλαλί ή Κλαλί ,  όπως το έλεγαν οι δικοί μας,  ήρθαν  στην Νέα Πατρίδα το 1924  που την ονόμασαν Νέα Δήμητρα , οι οικογένειες με τα ονόματα : 

Τσιφτσόγλου , Στεργιάδη , Γκόγκου και Γώγου , Ιωαννίδη , Καραγιαννόπουλου ,  

Παρπαρά , Καλφόπουλου ,  

Τατάρογλου ,  Πραξιγά , 

Βασιλόπουλου , Καλλιόγλου ,  

Νατσόπουλου , Παναγιωτίδη , 

 Βασιλειάδη , Πλαταρά,   

 Σωτηριάδη , Αλμπανίδη  Ζαφειρόπουλου ,Ιωακειμίδη , 

Γιάνγκογλου , Αξονίδη , 

Γρηγοριάδη ,  

 Σωτηριάδη , Κεχαγιά ,  

Ευθυμιάδη , Αθανασιάδη ,  

( Κεμπαπτσόγλου ήταν από τους Επιβάτες και έμενε στο Μέγα Ρεύμα , ήταν παντρεμένος  με την Οκλαλιώτισσα Τριανταφυλλιά Ντοτσίνη ) , Εμμανουηλίδη , Ιωαννίδη , Λεβενταρά,  

Παπαδόπουλου Αλέξανδρου (Τσιφούτης)   και  Παπαδοπούλου Διαμαντή, Γιοβαντσάκη ,Τσομπανάκη ,  

Τσακιρίδη, η χήρα Σημεριάδου Καλλιόπη με τις κόρες της Μαρία και Επιστήμη ( της Κεράτσας η κόρη ήταν η Καλλιόπη και από εκεί πήραν το παρατσούκλι τους ) . 

Οι κάθε μία από αυτές τις οικογένειες διατήρησε την σύνδεσή της με το Όκλαλι είτε μέσα από τις μνήμες είτε μέσα από τα κειμήλια που έφεραν μαζί τους  

Το χωριό Όκλαλι στην Τουρκία  επισκέφθηκαν οι Νεοδημητριώτες το έτος  2010 . Γύρισαν όλο το χωριό και είδαν τα εγκαταλελειμμένα σπίτια . Δίπλα σε αυτά έχτισαν οι Τούρκοι κάτοικοι τα δικά τους . Αυτό προκαλεί εντύπωση γιατί οι Τούρκοι δεν τα γκρεμίζουν ή δεν τα οικειοποιούνται! Αυτό βοηθά να διατηρείται το στοιχείο της παρουσίας των Ελλήνων σε εκείνους τους τόπους. Αυτή η ιδιαιτερότητα δημιούργησε βαθιά συναισθήματα στους επισκέπτες, που είχαν την δυνατότητα να δουν τα σπίτια των προγόνων τους και να συλλέξουν μικρά ενθύμια . 

Ο Παναγιώτης Παρπαράς ογδοντακοντούτης  τότε( το 2010 ), αναγνώρισε κάποια σπίτια και αποθήκες   από περιγραφές τού μπαμπά του Γιώργη . 

 Μάλιστα βρήκε ερείπια σπιτιών γνωστών οικογενειών τού χωριού μας και υπέδειξε στην αδελφή μου Νούλα το μέρος που ήταν το σπίτι του παππού μου  Νικόλα Τσιφτσόγλου τού Τσάκου .  

Στην αυλή ήταν μια μεγάλη καρυδιά  και συκιά . 

 Έτσι έχω στην κατοχή μου ώς κειμήλιο , ένα μικρό συκάκι και ένα κομμάτι από  στρογγυλό κεραμίδι , που το έλεγαν τουρκικό αλλά ήταν βυζαντινό !  Και τα φυλάω θυμητάρια !  

 Ο Παναγιώτης  γεννήθηκε στην Νέα Δήμητρα το 1932 .  

Ο μπαμπάς του Παρπαράς Γιώργος γεννήθηκε  στο Όκλαλι το  1897 και ήρθε στην Νέα Δήμητρα σε ηλικία 27 χρόνων .  

Εδώ παντρεύτηκε με την Χρυσή  Μαρμαρίδου , κόρη του Αλέξανδρου και τής Λαμπρινής από το Άκαλαν τής Τσατάλτζας τής Ανατολικής Θράκης . 

Και ο Γιώργος Παρπαράς ο μπαμπάς τού Παναγιώτη είχε νωπρς τις μνήμες από το αγαπημένο  του χωριό στην Πατρίδα και τα  εξιστορούσε !  

Με την αποδοχή της νέας πραγματικότητας διατήρησε ταυτόχρονα  την σύνδεσή του με την παλαιά Πατρίδα  και κράτησε, όπως και όλοι  οι πρόσφυγες ζωντανή την κληρονομιά για τις επόμενες γενιές ,!  

Ελένη Τσιφτσόγλου 

Έτος 2023 

Μοιραστείτε το στα σόσιαλ
Κύλιση στην κορυφή