Το Χαρτί που Ζύγιζε μια Πατρίδα
Ο Αχιλλέας άνοιξε την παλιά κασέλα . Μέσα, τα χαρτιά ήταν δεμένα με σπάγγο.
Χαρτιά του 1927.
Τότε που ο Εποικισμός μοίραζε σπίτια στους ξεριζωμένους και τους φόρτωνε χρέη αντί για καλωσόρισμα.
Ένα ποσόν σε δραχμές.
Κι ένα ακόμα, σε λίρες Αγγλίας.
Γραμμένα με κοντυλοφόρο, με σφραγίδα που είχε ξασπρίσει και χρονολογία καθαρή, 1927.
Ο Αχιλλέας τα κράτησε σαν Ευαγγέλιο.
Δεν ήταν απλώς λογαριασμοί.
Ήταν ο τιμοκατάλογος του ξεριζωμού.
Η τιμή που πλήρωσε η γιαγιά του για να ξαναγίνει άνθρωπος πάνω στο χώμα της Νέας Δήμητρας.
Η Λαμπρινή Θεοφανίδου του Γεωργίου είχε φύγει από την Ανατολική Θράκη ,από τις Καστανιές της Τσατάλτζας, μ’ ένα δισάκι στον ώμο .
Έφτασε στο Κιρμπασέλ στο Κιλκίς , εκεί που το χώμα ήταν βαρύ από ιδρώτα προσφυγικό.
Κι εκεί έβαλε θεμέλια. Αυτό το χωριό το ονόμασαν με το όνομα της Πατρίδας , Καστανιές .
Ένα σπίτι. Τέσσερις τοίχοι, με μισό παράθυρο.
Και μια υπογραφή που έλεγε:
«Χρεούται εις την δικαιούχον η οικία αυτή, άνευ θυρών και υαλοπινάκων, κατά το ποσόν των…»
Όμως, ό,τι κι αν έγραφε το χαρτί, η καρδιά έγραφε άλλα:
“Εδώ θα ξαναγίνουμε οικογένεια. Εδώ θα φυτέψουμε ρίζες που δεν ξεριζώνονται.”
Ο Αχιλλέας είναι ο εγγονός εκείνης της υπογραφής.
Παιδί της Αθηνάς Στεργιάδου και του Γιώργου Θεοφανίδη ,που μεγάλωσε με το χώμα των Καστανιών στα γόνατα και το τραγούδι της γιαγιάς στα χείλη.
Τώρα, ο εγγονός δεν χτίζει σπίτια, χτίζει μνήμη.
Μ’ αυτά τα έγγραφα στο χέρι, μας τα εμπιστεύεται για την έκθεση στην ομάδα μας, όχι σαν συλλέκτης αλλά σαν φύλακας.
Γιατί αυτό είναι, φύλακας γενεών.
Σαν την γιαγιά του , σαν τον παππού του , μόνο που τώρα κρατά τα θεμέλια όχι με το φτυάρι, αλλά με το συναίσθημα.
*Ο Αχιλλέας Θεοφανίδης είναι ο εγγονός του μπάρμπα Γιάγκου Στεργιάδη ,του Τσαγκάρ . Γιός της κόρης του Αθηνάς ,η οποία παντρεύτηκε στον τόπο καταγωγής της μητέρας της ,της Ευανθίας ,στις Καστανιές Κιλκίς .
Ο Αχιλλέας έχει μεράκι για το παρελθόν των προγόνων του και κρατά ζωντανή τη φλόγα της μνήμης . Πατώντας και εδώ ,στη Νέα Δήμητρα, και εκεί, στις Καστανιές, υφαίνει τη διαδρομή τους .
Αχιλλέα , σε ευχαριστούμε !