Το Σχολείο που Φυλάει τις Αναμνήσεις Μας.
Το Δημοτικό Σχολείο του χωριού μας είναι ένα κτίριο που αποπνέει την ιστορία και την παράδοση του χωριού μας . Βρίσκεται σε μια ήσυχη γωνιά στην δυτική άκρη του χωριού μας κοντά στην περιοχή Σολτάρα, περιτριγυρισμένο με πράσινα δέντρα , πεύκα και αμυγδαλιές και με τις αυλές του γεμάτες ζωή και χαρούμενα παιδικά γέλια . Το κτίριο έχει ψηλά παράθυρα και μια μεγάλη κεντρική είσοδο που το καθιστούν εύκολα αναγνωρίσιμο .
Οι αίθουσες διδασκαλίας του ήταν δύο και ήταν φωτεινές με πίνακες και δραστηριότητες των παιδιών . Παρά την απλότητά του το σχολείο μας έδινε ζεστασιά και μια αίσθηση ασφάλειας για μας που περνούσαμε κάθε μέρα εκεί τόσες ώρες . Τα ξύλινα θρανία και ο μεγάλος μαυροπίνακας αποτελούσαν τα χαρακτηριστικά του σχολείου μας , που ήταν στοιχισμένα σε σειρές και γέμιζαν την τάξη . Αυτά τα ξύλινα θρανία με τις ελαφρές φθορές τους φέρνουν την ιστορία των μαθητών που έχουν καθίσει σε αυτά .
Ο μαυροπίνακας είχε γράψει όλη την γνώση που μεταδιδόταν από γενιά σε γενιά . Με την κιμωλία του ο δάσκαλος αποτύπωνε πάνω του τα μαθήματα , τα κλάσματα , τις διαιρέσεις , τις λέξεις , τα ρήματα , τους χρόνους . Κάθε γραμμή , κάθε λέξη που έβγαινε από τα χέρια του δασκάλου και γραφόταν σε αυτόν , φαινόταν να αποτυπώνεται στο μυαλό των παιδιών , αφήνοντάς τους κάτι παραπάνω από απλή γνώση . Την μαγεία της μάθησης και την αίσθηση ότι κάθε λέξη στον πίνακα είχε δύναμη . Σε αυτόν τον μαυροπίνακα τα παιδιά έβλεπαν όλον τον κόσμο , αφού ήταν το παράθυρό του .
Η αυλή του σχολείου ήταν ένας χώρος γεμάτος ζωή και ενέργεια , όπου τα παιδιά περνούσαμε πολλές ώρες , είτε για την ανάπαυση από τα διαλείμματα είτε για την καθημερινή γυμναστική. Παίζαμε ελεύθερα σε αυτήν την αυλή ,απολαμβάνοντας την φύση και δημιουργώντας αναμνήσεις μαζί με τους φίλους μας . Αυτή η αυλή, εκτός από τόπος παιχνιδιού , ήταν και τόπος συνάντησης . Εδώ οι μικρές ομάδες των συμμαθητριών μας συζητούσαν , αντάλλασσαν ιστορίες και γελούσαν. Μια βρύση στην άκρη της αυλής , κάτω από την σκιά των δέντρων μάς ξεδιψούσε κατά την διάρκεια του διαλείμματος.
Ο ήλιος την άνοιξη και το δροσερό αεράκι του φθινοπώρου έκαναν την αυλή ακόμα πιο μαγευτική αποτελώντας έναν τόπο γεμάτο αναμνήσεις για όλους μας που περάσαμε από το σχολείο.
Από αυτόν τον τόπο που μας πρόσφερε περισσότερα από απλή γνώση ! Ήταν ένας χώρος που καλλιεργούσε τις αξίες της συνεργασίας, της αλληλεγγύης και του σεβασμού . Οι δάσκαλοι μας μάθαιναν να αναπτύξουμε τον χαρακτήρα μας . Σε αυτό το σχολείο ανακαλύψαμε τις κλίσεις και τα ταλέντα μας και είχαμε την ευκαιρία να εκφραστούμε μέσα από την μουσική και τον χορό . Η συμμετοχή μας στις σχολικές εκδηλώσεις και στις εθνικές επετείους μας έδινε την ευκαιρία να νοιώθουμε υπερηφάνεια για τον τόπο μας και την ιστορία μας . Το σχολείο ήταν ο χώρος όπου κάναμε φιλίες που κράτησαν για χρόνια και δημιουργήσαμε αναμνήσεις που θα μας συνοδεύουν όλη μας την ζωή . Αυτό ήταν η βάση για να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας , τον κόσμο γύρω μας και να χτίσουμε το μέλλον μας .
Περνώντας από έξω από το σχολείο μου , μια αίσθηση νοσταλγίας και συγκίνησης με πλημμυρίζει . Τα μάτια μου σταματούν στα γνώριμα παράθυρα και στους τοίχους που έχουν αντέξει στο χρόνο και σε κάθε γωνιά νομίζω ότι βλέπω τις φιγούρες των συμμαθητών μου και των δασκάλων μου , σαν να με ψιθυρίζουν από το παρελθόν . Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα , χαρά για τις όμορφες αναμνήσεις ,αλλά μια γλυκιά μελαγχολία για τα χρόνια που πέρασαν και δεν επιστρέφουν .
Για μένα το σχολείο μου παραμένει ένας ζωντανός τόπος, φορτωμένος με τη δική μου ιστορία και τα όνειρα, που κάποτε ξεκίνησαν εδώ. Είναι σαν ένα κομμάτι του εαυτού μου , ένα μέρος που πάντα θα με καλεί πίσω , γεμάτο αγάπη .
Η σχολική φωτογραφία στο τέλος του Δημοτικού Σχολείου, εκείνη η μοναδική στιγμή που απαθανατίστηκε για πάντα , κοσμεί τους τοίχους του πατρικού μας σπιτιού . Είναι μια εικόνα με την φωτεινή φιγούρα μας που αποπνέει τη χαρά και την ανεμελιά της παιδικής ηλικίας. Καθώς την κοιτάζουμε καταλαβαίνουμε ότι είναι ένας θησαυρός που μας γυρίζει πίσω σε μια εποχή αγνότητας , όπου τα προβλήματα ήταν μικρά και η ζωή φάνταζε μεγάλη και γεμάτη υποσχέσεις . Κάθε φορά που την κοιτάζω ένα χαμόγελο σχηματίζεται στα χείλη μου και η καρδιά μου γεμίζει από νοσταλγία για εκείνα τα όμορφα , ανέμελα χρόνια που μας έπλασαν και μας έκαναν αυτούς που είμαστε σήμερα !