Το σιωπηλό σπίτι ! Μνήμη και Ιστορίες από Τρεις Γενιές
Ο χρόνος περνάει δραματικά γρήγορα ! Το μικρό σπίτι που κάποτε γέμιζε φωνές , γέλια και όνειρα τώρα στέκει σιωπηλό με την σκόνη του παρελθόντος να το καλύπτει . Τρεις γενιές πέρασαν από αυτό το μικρό σπίτι ! Η φαντασία και η ανεμελιά αντικαταστάθηκε από την λογική και τις ευθύνες !
Ήταν το σπίτι της οικογένειας Μαλγαρίδη. Ο Χαράλαμπος Μαλγαρίδης με την Αθηνά Κυριακίδου ήταν το πρώτο ζευγάρι από την Ανατολική Θράκη! Η γιαγιά και ο παππούς!
Ο Χαράλαμπος ήταν στην Ανταλλαγή των Πληθυσμών 32 χρόνων και η Αθηνά 29 ! Μόλις είχαν δημιουργήσει την οικογένειά τους στο Λαζάρκιοϊ τής Τσατάλτζας , στην Ανατολική Θράκη . Ήρθαν το 1924 στην Νέα Δήμητρα και πέρασαν όλες τις κακουχίες τής προσφυγιάς!
Έμειναν στα αντίσκηνα τής Νέας Δήμητρας και μετά τούς κληρώθηκε το μικρό αυτό σπιτάκι τού Εποικισμού. Είχαν μαζί τους την δεκάχρονη Φρόσω, την δίχρονη Μελισσινή , τον μηνών Σταύρο ! Αργότερα απέκτησαν τον Τάσο και την Ελένη . Έχασαν τον πεντάχρονο Σταύρο και την τετράχρονη Ελένη και μετά από λίγα χρόνια είδε το φως τού ήλιου ένα ακόμη κοριτσάκι , που το ονόμασαν Ελένη , σε ανάμνηση τής μικρής χαμένης αδελφής Ελένης ! Εδώ γεννήθηκαν , μεγάλωσαν , έπαιξαν μικρά παιδάκια, ερωτεύτηκαν και έφυγαν σαν τα πουλιά ! Έκαναν αλλού φωλιές !
Έμεινε ο γιός Τάσος Μαλγαρίδης, που έφερε την Σοφία Δημητριάδου και την έκανε γυναίκα του . Η νοικοκυρά αυτού τού σπιτιού έγινε η Σοφία ! Η Αθηνά παρέδωσε τα σκήπτρα της ! Το νέο ζευγάρι έφερε στον κόσμο δύο παιδάκια ! Γιορτινές μέρες , ονομαστικές εορτές , γενέθλια , κυριακάτικα τραπεζώματα ! Οι συγγενείς ερχόταν συχνά και επισκέπτονταν αυτό το σπίτι !
Ο Χαράλαμπος και η Αθηνά , αφού έζησαν στον μάταιο τούτο κόσμο , έφυγαν για το μακρινό ταξίδι ! Το 1967 και το 1968 ήταν οι χρονιές , που έφυγαν καταποδιαστά ο Χαράλαμπος και η Αθηνά !
Έμειναν ο Τάσος και η Σοφία ! Τα δύο αγόρια τους μεγάλωσαν . Ο Τάσος και η Σοφία είχαν μπροστά τους τον μεγάλο καημό ! Πού να ξέρουν τί θα φέρει ο χρόνος ! Ο χαμός τού μικρού γιού τους , ήταν αυτός που τούς τσάκισε τις καρδιές τους ! Αυτός ο θάνατος του μικρού γιού σήμαινε την αρχή μιάς νέας σιωπής στο σπίτι αυτό . Και οι δύο περιμένανε τον θάνατο ! Για να συναντήσουν τον γιό τους ! Και αυτός ήρθε πιστός στο ραντεβού του !
Το σπίτι έμεινε έρημο , χωρίς φωνή ! Ο μπαχτσές του, ήταν γεμάτος όλων των λογιών τα λουλούδια ! Περνώντας ,το βλέπεις να θρηνεί σιωπηλά ! Για τούς ανθρώπους , που γεννήθηκαν εδώ , που πέρασαν , που χάθηκαν !
Τα λουλούδια προςπαθούν να του δώσουν ζωή , για να μην νοιώθει λυπημένο ! Άνθισαν τα δημητριάτικα σε όλα τα χρώματα ! Κάποιο χέρι τα φύτεψε και τα φρόντισε παλιά ! Κι αυτά νοιώθουν πως πρέπει να δώσουν την ομορφιά τους !
Ακόμη και οι γάτες τού σπιτιού μαζί με τής γειτονιάς βρήκαν το φρούριό τους εκεί ! Αν και το σπίτι είναι πλέον σιωπηλό, η φύση και οι μικρές ψυχές εξακολουθούν να το κρατάνε ζωντανό με τον δικό τους τρόπο. Απάτητο φρούριο , μόνο δικό τους ! Δεν μοιράζονται με κανέναν αυτόν τον τόπο ! Είναι δικός τους , τούς ανήκει ! Αυτό το σπίτι παραμένει το σιωπηλό μνημείο αυτών των ζωών ζωντανεύοντας μόνο μέσα από τις μνήμες και τις ιστορίες ακόμα και αν όλοι έφυγαν μακριά !
Ελένη Τσιφτσόγλου
2023