Το πηγάδι τής Λησμονιάς 

Το πηγάδι τής Λησμονιάς 

Περνώντας από το σπίτι της γιαγιάς μου στην Νέα Δήμητρα ή μάλλον από το οικόπεδο όπου βρισκόταν το σπίτι της γιαγιάς μου , είδα το πηγάδι . 

Ένα τετράγωνο οικόπεδο , κομμάτι γης και μου φαίνεται τόσο μικρό . Όταν πήγαινα μικρή εκεί για χρόνια μου φαινόταν τόσο μεγάλο !  

Στο οικόπεδο αυτό υπάρχει ό,τι έχει απομείνει από ένα πηγάδι  !   Ένα πηγάδι που βρίσκεται πάντα εκεί σαν παλιός μάρτυρας που παρακολουθεί την ανθρώπινη ζωή να περνάει .  

Δίπλα του έστεκαν οι τοίχοι από το νοικοκυριό και η   περίφραξη  ήταν με τις άσπρες φρεσκοβαμμένες κολώνες. 

Ο μπαχτσές  ήταν πιο πέρα ,αυτός που ωφελήθηκε από το δροσερό νερό του και τα δέντρα που έδιναν την σκιά τους, μαζί με την δροσιά του. 

Αυτό το πηγάδι έδωσε και το αμίλητο νερό, όταν οι νέες της γειτονιάς έτρεχαν να μάθουν  ποιόν θα παντρευτούν !  

Ύστερα ήρθαν οι μέρες που οι άνθρωποι έφυγαν. Οικογένεια με εφτά παιδιά  που έφτιαξαν αλλού φωλιές και κάποιοι χάθηκαν νέοι  ! Οι γονείς τους ακολούθησαν την φυσική πορεία τού ανθρώπου. 

Έσκαβαν με τα χέρια και με τούς κασμάδες , και όταν έβρισκαν νερό,  έχτιζαν με τα τούβλα και έφτιαχναν το πηγάδι . Ήταν η πρώτη ανθρώπινη προσπάθεια να τιθασεύσει και να ωφεληθεί από ένα ζωτικό αγαθό,το νερό. 

Είναι  , ήταν το πηγάδι στο σπίτι τής γιαγιάς μου Δαφνιώς και τού παππού μου  Θανάση Γκάιτατζη. Σήμερα  που  γράφω, εν έτει 2023 είναι ανήμερα τής γιορτής του !  Η μαμά  μου , μου  έδινε ένα ζευγάρι κάλτσες και  τα λουκούμια  να τα πάω δώρο κι εκείνος χαιρόταν μαζί μας .»Αμπέ, τι κάντε. Αααα μπίτσομ» και γελούσε με ανοικτή καρδιά.  Είχε γαλανά μάτια  και μουστάκι στο  όμορφο πρόσωπό του ο  αγαπημένος μου παππούς !  

Θυμάμαι την γιαγιά μου , να κάθεται δίπλα στο πηγάδι και να μου εξηγεί για την χρησιμότητά του . Σε εκείνα τα λόγια υπήρχε μια ηχώ από άλλη εποχή , τότε που οι άνθρωποι πάλευαν με το χώμα και το νερό για να ζήσουν . 

Και αφού πέρασαν τα χρόνια το πηγάδι δεν θα χρειαστεί ξανά !  Τελείωσε  την προσφορά του  και έδωσε με το παραπάνω ό,τι είχε !  Έγινε το πηγάδι του παρελθόντος και το πηγάδι της λησμονιάς .Ακόμα και οι  νέοι άνθρωποι που ήθελαν να μάθουν από το πηγάδι ποιόν θα παντρευτούν ,σήμερα αγνοούν την ύπαρξή του . Απλά, θα μένει εκεί  να μάς  θυμίζει τούς χρόνους που πέρασαν  και δεν θα γυρίσουν πίσω ! 

  Και αν ποτέ  ξανά κοιτάξουμε προς αυτό ,θα το κάνουμε με την καρδιά γεμάτη νοσταλγία, σαν μια φωνή που απαντάει από μακριά με το όνομα του παππού μου Θανάση .  

«Καλώς ήρθες , μπίτσομ ! «  

( Μπίτσομ =αγαπημένο μου , μικρούλι μου ) 

 Ελένη Τσιφτσόγλου 

Έτος 2023 

Μοιραστείτε το στα σόσιαλ
Κύλιση στην κορυφή