Το νησί των δακρύων και του φόβου !
Η ιστορία της ξενιτιάς είναι γεμάτη θρύλους και μνήμες , βαριές σαν το βήμα εκείνων που άφησαν πίσω τους τα χώματα που τους γέννησαν .
Η μετανάστευση στις μακρινές χώρες Αμερική ,Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία φωτίζεται από το όνειρο για μια καλύτερη ζωή. Και στις τρεις αυτές μακρινές χώρες έχουμε μετανάστες από το χωριό μας Νέα Δήμητρα.
Εκείνο όμως, που προκαλεί εντύπωση είναι το γεγονός τής μετανάστευσης ενός Οκλαλιώτη από την Πατρίδα ακόμη . Τού Διαμαντή Ιωακειμίδη , γιού τού Ιωακείμ και τής Ζωής. Οι γονείς του δεν ήρθαν στην Νέα Δήμητρα με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών, πέθαναν στην Πατρίδα , στο Όκλαλι τής Τσατάλτζας τής Ανατολικής Θράκης. Ήρθαν μόνο τα αδέλφια του και τα μηλαδέλφια του.
Τα αδέλφια του ήταν ο Αντώνης ο Ιωακειμίδης που όταν ήρθαν στην Νεα Δήμητρα ήταν 40 χρόνων και ο Αλέξανδρος (αργότερα Κεχαγιάς) ήταν 29 . Επίσης μαζί τους ήρθε η δεύτερη γυναίκα τού μπαμπά του η Μάλαμα και τα μηλαδέλφια του ο Στέργιος Ιωακειμίδης, που ήταν 10 χρόνων . Η μηλαδελφή, μικρότερη όλων , η Πολύμνια έφυγε στην Γαλλία , από την Πατρίδα ακόμη .
Ο Διαμαντής Ιωακειμίδης , ανήσυχο πνεύμα, πήρε την απόφαση να εργαστεί ώς ναυτικός ! Παιδί τού κάμπου και του βουνού αυτή η απόφαση ήταν μεγάλη ! Γεννημένος το 1894 ,στο Οκλαλί της Τσατάλτζας, όπως είπαμε , έφυγε πριν την Ανταλλαγή των Πληθυσμών στην Αμερική από την Πατρίδα .
Μόνος του ,αποφάσισε να καλυτερέψει την ζωή του, αφήνοντας πίσω του την φτώχεια και την ανέχεια . Ήλπιζε σε μια καλύτερη ζωή, μακριά από τον πόλεμο και τις διώξεις.
Με πόσα όνειρα ξεκίνησε την ζωή του ! Με πόσο πόνο θα εγκατέλειπε το χωριό του, που τόσο αγαπούσε ! Ίσως όμως και με κρυφή χαρά , πως στις νέες πατρίδες θα έβρισκε πλούτο . Η καρδιά του ήταν χωρισμένη στα δύο . Θα υπέφερε η ψυχή του μακριά από τους δικούς του , την οικογένειά του και τα αδέλφια του ! Θα εύρισκε όμως όλα τα καλά των μακρινών χώρων με τα ταξίδια του στο καράβι ! Βρέθηκε να περπατάει τα ξύλινα καταστρώματα ενός πλοίου που τον οδηγούσε στην χώρα με τις απεριόριστες δυνατότητες , στην Αμερική.
Κάθε τι το ξένο πάντα δοξάστηκε και πολλά από τα στοιχεία τού πολιτισμού των νέων χώρων έγιναν αντικείμενα θαυμασμού !
Το λιμάνι , που επιβιβάστηκε ο Διαμαντής ήταν το λιμάνι τής Κωνσταντινούπολης , κοντά στο χωριό Αμπαρλί . Μαζί με άλλους θαρραλέους νέους και λίγα δολάρια στα χέρια έκανε το μεγάλο βήμα . Με άδειες τσέπες και δανεικά παπούτσια κάποιοι , με μάτια γεμάτα φόβο μπροστά στο άγνωστο έφυγαν από τον τόπο τους για να δουλέψουν στα καράβια !
Ο Διαμαντής σε ένα ταξίδι του στην μεγάλη χώρα ,την Αμερική , αποφάσισε να μείνει !
Τα μοναδικά υπάρχοντά του ήταν η υπόσχεση και η ελπίδα τού αμερικανικού ονείρου !
Και έτσι έμεινε στην πόλη Νέα Υόρκη , που τον υποδέχθηκε με το χάος και την λάμψη της .
Μετά από ένα μεγάλο και κουραστικό ταξίδι κάτω από εξαιρετικά δύσκολες και ανθυγιεινές συνθήκες, ο Διαμαντής έβλεπε για πρώτη φορά ,το Άγαλμα τής Ελευθερίας.
Εβραίοι , Ιταλοί , Έλληνες Πολωνοί , Ούγγροι, Τσέχοι , Σέρβοι , Γερμανοί , Αρμένιοι, Τούρκοι …..πανσπερμία ανθρώπων! Όλοι με τα ίδια όνειρα και τούς ίδιους καημούς !
Μετά από καραντίνα μιας μέρας πάνω στο καράβι ,τούς πήγαν στο νησί Ellis. Εκεί περνούσαν από υγειονομικό έλεγχο και μετά τους άλλαζαν τα επίθετα . Τα καινούργια ονόματα , που αποκτούσαν ήταν κάτι απλό και σύντομο.
Στον Διαμαντή έδωσαν την νέα του ταυτότητα με το όνομα Τζιμ Ντιαμάντ ! Απλό και αμερικανοποιημένο ! Έτσι έπιασε δουλειά και έκαμνε οικονομία για να γυρίσει πίσω . Ο πόθος για την πατρίδα του ήταν πολύ μεγάλος και σκεφτόταν την επιστροφή πάντα . Τα γράμματα και οι φωτογραφίες έφερναν κοντά του τούς δικούς του και ζούσε μαζί τους !
Πέρασαν τα χρόνια και αναζήτησε τούς δικούς του ! Είχαν φύγει με τον Ξεσηκωμό στην Ελλάδα,το 1924. Το χωριό ήταν η Νέα Δήμητρα, στο Νομό Κιλκίς . Θα μπορούσε να μείνει εκεί στην Αμερική για πάντα , αλλά γύρισε πίσω !
Σαν άλλος Οδυσσέας λαχταρούσε την επιστροφή ! Το νόστιμον ήμαρ , η μέρα τού Νόστου , τής επιστροφής στην πατρίδα. Προσμονή , λαχτάρα τής επιστροφής !
Η ευλογημένη μέρα ήταν η ηδονικότατη , η γλυκύτατη . Ήταν η μέρα τής επιστροφής !
Γύρισε το 1929 στην Ελλάδα με το παρατσούκλι Αμερικάνος , γεμάτος εικόνες από αυτή την θαυμαστή χώρα και ανοικτό μυαλό .
Νέος, γνώρισε την όμορφη Οκλαλιώτισσα Ελένη Ιωαννίδου, την κόρη τού Νικόλα και τής Σοφής και την παντρεύτηκε ! Αρχόντισσα η Ελένη , με ομορφιά ανεπιτήδευτη ! Η Ελένη με τούς δικούς της ήταν στην Θεσσαλονίκη.
Η Ελένη γεννήθηκε το 1900 , στο Οκλαλί τής Τσατάλτζας τής Ανατολικής Θράκης και ήρθε με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών , στην Θεσσαλονίκη.
Σε μια φωτογραφία της εποχής εκείνης που είναι το ζευγάρι , αποτυπώνεται όλη η αρχοντιά και η αγάπη ! Αυτή η φωτογραφία διατηρεί την αίγλη της και τα πρόσωπά τους εκπέμπουν την αγάπη που μοιράστηκαν. Ο Διαμαντής στέκεται περήφανος , δείχνοντας την δύναμη ενός άνδρα που διέσχισε τον ωκεανό και η Ελένη με την φυσική της ομοτ και την αξιοπρέπεια , αποπνέει μια αίσθηση ηρεμίας και γαλήνης.
Ο Διαμαντής και η Ελένη απέκτησαν τρία αγόρια τον Απόστολο (γενν το 1931 ), τον Ιωακείμ ( γενν το 1934) και τον Νίκο( γενν το 1937).
Ο γιός τους Απόστολος ακολούθησε τα χνάρια τού μπαμπά του και πήγε στην Αμερική, όπου έφτιαξε την οικογένειά του . Ο πόθος για τα μακρινά μερη του Διαμαντή πέρασε και στον γιο του ,Απόστολο .
Η Ελένη ένοιωσε και αυτή, την πίκρα τής ξενιτιάς τού γιού της σε αυτήν την μακρινή χώρα στην άλλη άκρη τού ωκεανού!
Κάποια καλοκαίρια ερχόταν ο Απόστολος με την οικογένειά του . Τον θυμόμαστε να κάνει βόλτα στο χωριό για να χαιρετήσει όλου τους χωριανούς του ! Και εμείς νοιώθαμε ένα δέος για αυτόν τον μακρινό επισκέπτη !
Η Ελένη η μαμά του ήταν χαρούμενη με την επίσκεψη τού γιού της !
Έκαμνε υπομονή μέχρι την επόμενη φορά που θα τον έβλεπε! Πόση υπομονή ! Πολύ μακρινός τόπος ! Έχασε πολλές τρυφερές στιγμές μαζί του ! Ζωντανός θάνατος η ξενιτιά και μάλιστα η τόσο μακρινή !
Λένε πως η μοίρα μας προκαθορίζεται , είναι γραμμένη !
Την ξενιτιά την έζησε και ο γιός τού Διαμαντή ! Κάτι τον τραβούσε σε αυτήν την μακρινή χώρα ! Ήθελε να βαδίσει στα χνάρια τού πατέρα του . Ήθελε να ζήσει στην κοιτίδα αυτήν τού ονείρου ! Πλανεύτρα ξενιτιά !
Το σπιτικό τού Διαμαντή έκλεισε με τον χαμό και τής αγαπημένης του Ελένης και των αγοριών του ! Ένας κύκλος τής ζωής έκλεισε , γεμάτος αφίξεις και αναχωρήσεις !
Ο Διαμαντής δυστυχώς έφυγε νέος από την ζωή στην Νέα Δήμητρα το 1941 , σε ηλικία 47 χρόνων και η Ελένη άφησε αυτήν την ζωή σε ηλικία 91 χρόνων ! Η Ελένη έζησε ως τα βαθιά γεράματα ,μα πάντα κουβαλούσε μέσα της τη μνήμη του άντρα της που τόλμησε να αναμετρηθεί με τον κόσμο.
Το μακρινό του ταξίδι γεμάτο όνειρα εκείνη την εποχή από μια χώρα διαφορετική σε τόσο μακρινό τόπο ήταν ένας μεγάλος άθλος , για τον Διαμαντή !
Η ιστορία του Διαμαντή δεν είναι απλώς μια ιστορία ξενιτιάς. Είναι μια μαρτυρία θάρρους και ελπίδας .
Δυστυχώς αυτό το ελεύθερο πνεύμα τού Ντιαμάντ δεν ταίριαξε στα στενά περιθώρια τού καιρού εκείνου και χάθηκαν τα όνειρά του ! Η ζωή τού φέρθηκε πολύ σκληρά !
Το μακρινό ταξίδι του Διαμαντή ήταν γεμάτο όνειρα μα και θυσίες . Ήταν ένας δρόμος γεμάτος δάκρυα και φόβο μα πάνω από όλα , γεμάτος πίστη .
Μπορεί να έχουν φύγει από την ζωή και οι δύο ,αλλά η ιστορία τους ζεί μέσα μας , χαράσσοντας τους δρόμους που εκείνοι διέσχισαν , κάνοντας την μικρή τους ιστορία ένα κομμάτι της μνήμης του χωριού μας , Νέα Δήμητρα.
Ελένη Τσιφτσόγλου
2024