Το Ηρώον της Νέας Δήμητρας
Στην καρδιά της Πλατέας , εκεί όπου κάποτε κυλούσε το νερό της μικρής χαβούζας και δρόσιζε τους περαστικούς οι Νεοδημητριώτες ύψωσαν ένα μνημείο. Ένα Ηρώον . Ένα ταπεινό , αλλά περήφανο σημάδι μνήμης για εκείνους που δεν επέστρεψαν ποτέ .
Οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι , που κατασκεύασαν μνημεία για πολεμιστές , που έπεσαν στο πεδίο της μάχης , υπέρ της πατρίδος. Από τα αρχαία χρόνια λατρευόταν οι Ήρωες και η λατρεία τους επικεντρωνόταν συνήθως γύρω από το Ηρώο. Έτσι πίστευαν ότι ο Ήρωας συνέχιζε να ζεί.
Το Ηρώον της Νέας Δήμητρας ήταν ένα υπερυψωμένο σημείο με σκαλοπάτια και μια μαρμάρινη στήλη. Είχε θυμάμαι ,χαραγμένο το στεφάνι με φύλλα δάφνης και κορδέλλα Εκεί σε αυτόν τον ιερό χώρο έκαναν το Ηρώο να στέκεται περήφανο στην Πλατέα συνεχίζοντας την μακραίωνη Παράδοση των Ελλήνων να τιμούν τους νεκρούς πεσόντες , αυτούς που θυσιάστηκαν για την πατρίδα . Έτσι έδειξαν ενεργό ενδιαφέρον για να αναγείρουν , να διατηρήσουν και να κάνουν ιστορικό τον συμβολισμό των Ηρώων .
Εκεί τιμούνταν οι πεσόντες ήρωες , γινόταν οι εκδηλώσεις στις εθνικές γιορτές και απαγγέλαμε τα ποιήματά μας, όταν ήμασταν μαθητές του Δημοτικού Σχολείου . Εκεί ήταν το επίκεντρο των εορταστικών εκδηλώσεων των εθνικών εορτών με επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων. Εκεί στο Ηρώο κρατιόταν ζωντανή , η ιστορική συνείδηση όλων μας .Εκεί ξεδιπλώναμε το ταλέντο μας στην απαγγελία , άλλοι με θάρρος και άλλοι χωρίς !
Ο φωτογραφικός φακός μας απαθανάτισε πολλές φορές όλους μας σε αυτό το Ηρώον . Εκεί γινόταν η συγκινητική απότιση φόρου τιμής στους ήρωες και μάλιστα και στους ήρωες της Νέας Δήμητρας και όλοι μας έχουμε στο οικογενειακό φωτογραφικό άλμπουμ τις φωτογραφίες , μπροστά στο Ηρώον . Τα αγόρια ήταν ντυμένοι τσολιάδες και τα κορίτσια Σουλιώτισσες .
Πόσο όμορφα τσολιαδάκια θυμάμαι με τις φούντες στα σκουφιά κεντητά γιλέκα και τα τσαρούχια με τις φούντες .Και πόσο όμορφες Σουλιώτισσες , που οι σχεδιαστές μόδας μανούλες μας έβαζαν όλη την τέχνη τους, να μας στολίσουν με χάρη , για να είμαστε οι πιο όμορφες Ελληνοπούλες .
Πόσο ωραία φορέματα που έραψαν μόνες τους και πόσο ωραία σεμέν με κρόσσια χρησιμοποίησαν ,για να τα κάνουν ποδιά της Σουλιώτισσας .Στο κεφάλι μάς έβαζαν τις πιο όμορφες μαντήλες από μετάξι και φλος που είχαν στερεωμένες με τσιμπιδάκια .
Όταν ανεβαίναμε τα σκαλοπάτια έτρεμαν τα ποδαράκια μας και όταν τα κατεβαίναμε ερχόταν η λύτρωση , με την ευχαρίστηση όμως και την χαρά ότι απαγγείλαμε το ποίημά μας , αφιερωμένο στους Ήρωες .Εκεί παίρναμε το πρώτο χειροκρότημα της ζωής μας
Το λουκούμι που μοιράζονταν στο τέλος της παρέλασης σε όλους , ήταν το πιο γλυκό απ’ όλα .
Με τα χρόνια το Ηρώον άλλαξε μορφή . Η Πλατέα διαμορφώθηκε ξανά και το μνημείο έγινε πιο προσβάσιμο . Χωρίς περιφράξεις και χωρίς σκαλοπάτια. Αλλά η ουσία του παρέμεινε η ίδια . Στη μαρμάρινη στήλη είναι χαραγμένα τα ονόματα εκείνων που άφησαν πίσω οικογένειες ,όνειρα , μια ζωή ολόκληρη,για να ζήσουμε εμείς
Όλοι μας γνωρίζουμε τους ήρωες του χωριού μας και στον χώρο αυτόν, που θεωρείται το κενοτάφιό τους, αποδίδουμε σεβασμό και κάνουμε τελετές μνήμης.
Σε αυτήν την ιερή τοποθεσία μνήμης και συμβολισμού της ιστορικής συνείδησης είναι γραμμένοι οι Ήρωες Νεοδημητριώτες :
ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Χ .ΝΙΚΟΛΑΟΣ. (1906—1941 )
ΦΩΤΑΚΙΔΗΣ Α. ΦΩΤΙΟΣ (1907—1941)
Είμαστε περήφανοι για τους ήρωές μας που έδωσαν την ζωή τους για την ελευθερία .
Ο Κυριακίδης Νικόλαος πολύ νέος , άφησε πίσω τα τρία του παιδιά και την γυναίκα του να συνεχίσουν μόνοι τους αυτόν τον ανήφορο .
Και ο Φωτακίδης Φώτιος πολύ νέος επίσης , έφυγε χωρίς να απολαύσει την χαρά της ζωής .
Στο χωριό μας εκτός από τους πεσόντες ήρωες έχουμε και τους ανάπηρους πολέμου , τον Σταματιάδη Γιάννη , τον Αλετρίκη Απόστολο , τον Πολυχρονάκη Δημήτριο και τον Γεωργιάδη Κωνσταντή .
Όλους αυτούς πρέπει να τους γνωρίζουμε , γιατί αποτελούν πηγή έμπνευσης για μας .Μας δείχνουν ξεκάθαρα ότι τα θαύματα είναι εφικτά και όλοι κέρδισαν τον σεβασμό και τον θαυμασμό μας .
Δεν περίμεναν ανταπόδοση . Γι’ αυτούς είναι αρκετή αυτή η μαρμάρινη πλάκα .
Αυτή η μαρμάρινη στήλη ενώνει τις γενιές γύρω από αξίες όπως η ελευθερία , ο σεβασμός και η αγάπη προς την Πατρίδα . Αυτή η μαρμάρινη στήλη αποτελεί πηγή έμπνευσης και υπενθύμισης πως κάθε γενιά οφείλει να τιμά τους ήρωές της που έκαναν το βραβείο της Ειρήνης δυνατό !
Αυτοί η ήρωες δεν ζητούν τίποτα περισσότερο από ένα κερί στην μνήμη τους . Για να μην περάσουν το ποτάμι της λησμονιάς !
Ελένη Τσιφτσόγλου
Έτος 2023.