Το έθιμο Κουρμπάνν στον Αη Γιώργη της Νέας Δήμητρας
Το έθιμο κουρμπάνι το έκαμναν από πάντα οι Νεοδημητριώτες. Αυτήν την διαχρονική και ζωντανή παράδοση την έφεραν μαζί τους οι δικοί μας και δεν ξέχασαν όσα τους ένωναν με τις πατρογονικές εστίες .
Οι ρίζες του είναι πολύ παλιές . Αυτό το έθιμο ακόμη γίνεται στο χωριό μας, προς τιμήν του προστάτη μας Αγίου Γεωργίου και πέρασε από γενιά σε γενιά. Έτσι διατηρούν το αίσθημα της προσφοράς και της ευγνωμοσύνης προς τον προστάτη μας Άγιο Γεώργιο .
Όλη η διαδικασία και το φαγητό γίνονταν από τις χωριανές μας με πίστη και αφοσίωση .
Κουρμπάνι έλεγαν το φαγητό που στην τουρκική γλώσσα kurban έχει την έννοια της θυσίας και της προσφοράς….. κουρμπάν να γίνω, δηλαδή να γίνω θυσία για σένα !
Τις τελετές αυτές δεν μπόρεσε να τις εξαλείψει η Εκκλησία ώς κατάλοιπο τελετών αρχαίων και τις ενσωμάτωσε και στην δική της λατρεία .
Οι αρχαίοι πρόσφεραν ζώα στους θεούς για να τους καλοπιάσουν. Στις μέρες μας δεν μιλάμε για τελετουργικές θυσίες αλλά για προσφορές των κατοίκων ως έκφραση προσευχής για βοήθεια και προστασία .
Το κουρμπάνι αγοραζόταν από ένα μέλος της κοινότητας, που το έχει κάνει τάμα και προσφέρεται προς τιμήν του Αγίου Γεωργίου . Θυμάμαι τον παππού Μανώλη Τσακιρίδη, που είχε τάμα κάθε χρόνο την αγορά του αρνιού και την προσφορά του στην εκκλησία μας .
Και άλλα μέλη τις κοινότητάς μας αγόραζαν και πρόσφεραν .
Την ημέρα εκείνη ο παππούς Μανώλης φορούσε το κουστούμι του και περιποιημένος με το καπέλο στο χέρι πήγαινε από νωρίς στην εκκλησία.
Καθόταν και παρακολουθούσε με κατάνυξη την Θεία Λειτουργία. Ζητούσε την βοήθεια του Άη Γιώργη και πίστευε στην δύναμή του .
Για την Παρασκευή του φαγητού κάθε χρόνο επιφορτίζονται κάποιοι με την ευθύνη να προσφέρουν την εθελοντική εργασία και το μεράκι τους , για την πραγματοποίηση του εθίμου.
Παλιά η θεία Χρυσούλα Κουκουσεράκη αναλάμβανε την όλη διαδικασία . Μετά ανέλαβαν η Μαριγούλα η Αναστασιάδου η Αρετή η Γκοτζίδου , η Θεοδώρα η Τσαμπαζάκη .
Και όλη αυτή η συμμετοχή για την επίτευξη του εθίμου παίρνει την χάρη και την ευλογία του Αγίου . Να είναι πάντα γερές και δυνατές οι γυναίκες που κρατούν την συνέχεια της επίτευξης του εθίμου και της κλωστής που συνδέει την παράδοση .
Στο προαύλιο της εκκλησίας τοποθετούνται τα καζάνια και όλο το βράδυ ανάβει η φωτιά και ξεκινάει το βράσιμο του αρνίσιου κρέατος . Το πρωί θα αναμιχθεί με το ρύζι και ο παπάς διαβάζει μια ευχή και ευλογεί το κουρμπάνι.
Το ρύζι , το βούτυρο και το λάδι, από πληροφορίες που έχω το πρόσφερε πάντα κάθε χρόνο η Χρυσούλα Κυριακίδου της Χάιδως .
Μετά την Θεία Λειτουργία την ημέρα της γιορτής του Αγίου Γεωργίου μοιράζουν σε όλο τον κόσμο και όλοι οι εκκλησιάζοντες γίνονται συμμέτοχοι αυτής της παραδοσιακής γιορτής . Το κουρμπάνι του Αη Γιώργη δεν είναι μόνο μια γευστική εμπειρία αλλά μια πνευματική τελετή που διατηρεί και ενισχύει τις παραδόσεις του χωριού μας Νέας Δήμητρας.
Το κουρμπάνι ενώνει τους ανθρώπους γύρω από την πίστη και την κληρονομιά τους και γεφυρώνει το παρελθόν με το παρόν .
Μακάρι να ζωντανεύει κάθε χρόνο με μεγάλη επιτυχία και να μην σκεπαστεί από την ομίχλη του χρόνου !
Έτος 2023