Τα Συμιογιόρτια
Τα Συμιογιόρτια ,είναι τρεις θρησκευτικές γιορτές που τιμούνταν παλιά, πολύ από τον λαό με ευλάβεια και μάλιστα τιμούνταν πολύ και από τους Νεοδημητριώτες, που πήγαιναν απαραίτητα στην εκκλησία.
Στην εκκλησία μας ,του Αγίου Γεωργίου , γινόταν η λειτουργία και ο παπάς ετοίμαζε τον αγιασμό . Οι Νεοδημητριώτες έπαιρναν τον αγιασμό και τον έριχναν στα χωράφια τους .
Οι γιορτές αυτές τα Συμιογιόρτια που λαμβάνουν χώρα από την από την 1 η έως την 3 η Φεβρουαρίου και τιμούν τρεις μεγάλους Αγίους της Ορθοδοξίας. Την 1 η Φεβρουαρίου γιορτάζεται ο Άγιος Τρύφωνας, την 2 η Φεβρουαρίου είναι η εορτή της Υπαπαντής και την 3 η Φεβρουαρίου είναι η εορτή του Αγίου Συμεών , το ‘Αη Συμιού.
Ο Άγιος Τρύφωνας ήταν ο φύλακας των αγρών, των αγροτικών εργασιών και προστάτης των αμπελιών. Σε πολλά μέρη της Ελλάδας κάνουνε κουρμπάνι για την χάρη του.
Η Υπαπαντή ή Παπαντή από το από + απαντώ , δηλαδή προϋπαντώ , προϋπάντηση. Η Υπαπαντή γιορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου σε ανάμνηση της συνάντησης του Συμεών με το βρέφος , τον Χριστό μας , που οι γονείς του το πήγαν στην εκκλησία για να αφιερωθεί στον Θεό .Γ ι’αυτό και ο Συμεών λέγεται και Θεοδόχος . Στις Μέτρες ,τη γνωστή πόλη μας την Τσατάλτζα του Νομού Κωνσταντινούπολης, της Ανατολικής Θράκης που ανήκαν και τα χωριά μας πίστευαν πως ό,τι καιρό κάνει την ημέρα της Υπαπαντής θα κάνει και όλον τον Φεβρουάριο . Την εορτή αυτήν την πρόσεχαν πολύ οι πρόγονοί μας . Τηρούσαν την αργία με αυστηρότητα ,την σέβονταν και πιο πολύ την γιόρταζαν οι γεωργοί .Την Υπαπαντή τιμάται η μητέρα και είναι η ορθόδοξη εορτή της μητέρας τού Αγίου Συμεών του Θεοδόχου .
Ήταν μεγάλη γιορτή. Το όνομα Υπαπαντή , το έδιναν στα παιδιά τους στην Νέα Δήμητρα .
Υπαπαντή στο χωριό μας είχαμε την αδελφή του Τριανταφυλλίδη Θανάση ,την κόρη του Τριανταφυλλίδη Μανώλη και την κόρη του Τσιφουτάκη Αναστάση .
Του Αη- Συμιού γιορτάζεται στις 3 Φεβρουαρίου . Το όνομα Συμεών το έδιναν στα παιδιά τους στην Νέα Δήμητρα . Συμεών ήταν ο Σίμος Καλιόγλου , ο αδελφός του Φωτή Χριστοδουλίδη (του Δημοκράτη ) και της Σμαρώς Γιοβαντσάκη και Συμεών (Σιματός) λεγόταν ο θετός μπαμπάς της Κατίνας Χατζοπούλου .
Εξαιτίας της ετυμολογίας του ονόματος Συμεών , Συμεών , Σημνιός, σημειώνω , κάνω σημάδι τιμόταν κατεξοχήν από τις έγκυες . Την ημέρα αυτή οι έγκυες απέχουν από εργασίες από φόβο μην γεννηθεί το παιδί τους σημειωμένο . Οι έγκυες δεν πιάνουν μαχαίρι , ψαλίδι , ούτε τσεκούρι και δεν είναι βέβαια ορθά δογματική αυτή η άποψη αλλά για τους ανθρώπους της εποχής εκείνης είχε τη δική της αξία . Και τα νεογνά που είχαν κάποιο σημάδι, τα έλεγαν «σημιά» . Πίστευαν ότι ήταν «σημειωμένα « γιατί η μαμά τους έπιασε την ημέρα της γιορτής του ‘Αη- Σημιού , ψαλίδι ή μαχαίρι .
Στη λαϊκή αυτή αντίληψη υπάρχει και μια ιατρική βάση καθώς σήμερα γνωρίζουμε ότι η οργανογένεση στο έμβρυο γίνεται στις 12 πρώτες εβδομάδες της κύησης. Έτσι, αν η έγκυος βιώνει στρεσογόνες καταστάσεις τότε η παραγωγή κακών ορμονών ευνοούν στο έμβρυο παθογένειες και δερματικές δυσπλασίες , όπως είναι οι σπίλοι και τα αιμαγγειώματα .
Αυτές οι γιορτές ήταν ριζωμένες στη ζωή μας . Δεν ήταν μόνο η πίστη ,ήταν και η συνήθεια ,το αντάμωμα στην εκκλησία , το μοίρασμα του αγιασμού , η ζεστασιά της κοινότητας . Τώρα , μπορεί να άλλαξαν πολλά , μα εγώ ,κάθε φορά που μπαίνει ο Φλεβάρης,ακόμα σκεφττα παιδικά μου χρόνια και μυρίζω το θυμίαμα της εκκλησίας, ακούω τις ψαλμωδίες και βλέπω το χωριό μαζεμένο στη λειτουργία . Και τότε ξέρω πως τίποτα δεν έχει χαθεί ,όλα ζουν μέσα μας .
Αν γυρίσουμε τον νου μας στα παιδικά μας χρόνια θα δούμε την μαγική ατμόσφαιρα της ελληνικής υπαίθρου. Της υπαίθρου του χωριού μας , που ήξερε να χρωματίζει τους μήνες και τις ημέρες του έτους με τις γιορτές και τον συμβολισμό τους !
Ελένη Τσιφτσόγλου
2024