Τα Στουπιά και τα Κροκίδια της Νέας Δήμητρας.
Ένα γλωσσικό ιδίωμα που χρησιμοποιούσαν οι παλιοί στην Νέα Δήμητρα για να περιγράψουν κάποιον που ήταν» θαμμένος « σε άσκοπες ή περιττές ασχολίες , χάνοντας έτσι το μέτρο ή την ουσία του χρόνου .
Στην φράση «που είσαι ; Χάθηκες και δεν φαίνεσαι ! «απαντούσαν ,» στα στουπιά και στα κροκίδια! «
Τα στουπιά και τα κροκίδια ήταν υλικά άχρηστα . Τα στουπιά ήταν ανεπεξέργαστες χοντρές ίνες λιναριού που γίνονταν τσουβάλια και σχοινιά .
Τα κροκίδια ήταν οι λεπτές κλωστές ή ίνες που έμεναν ως υπολείμματα κατά την διαδικασία ύφανσης στον αργαλειό . Συνήθως προερχόταν από το στημόνι ή το υφάδι και απόσπώνταν ή κόβονταν κατά την ύφανση . Η έκφραση “Στα στουπιά και στα κροκίδια « χρησιμοποιούνταν με μια δόση ειρωνίας ή χιούμορ για να περιγράψει κάποιον που ήταν «θαμμένος» ή «χαμένος « σε άσκοπες δουλειές ή σε κάτι που δεν είχε χρησιμότητα ή αξία .
Η φράση αυτή γεμάτη νοσταλγία και αστεϊσμό μου αναφέρθηκε από την θεία Ασπασούλα Σολομωνίδου. Μου είπε πως ήταν χαρακτηριστική των παλαιών χρόνων και μου θύμισε πόσο διαφορετική ήταν η ζωή τότε , γεμάτη αργές και επίμονες δουλειές που δεν είχαν πάντα άμεσο αποτέλεσμα !