Τα Νανουρίσματα της Νεοδημητριώτισσας Μάνας
Είμαστε τυχεροί όσοι ακούσαμε το πρώτο μας τραγούδι από τα χείλη της μάνας μας , το νανούρισμα . Μια μελωδία βγαλμένη από τα βάθη της ψυχή της , για να μας κοιμίσει και να μας ησυχάσει. Μα δεν ήταν μόνο αυτό . Ήταν ένας ολόκληρος κόσμος προστασίας , ένα αόρατο πέπλο στοργής που μας τύλιγε με ασφάλεια.
Τα νανουρίσματα , άλλοτε παραδοσιακά και άλλοτε αυτοσχέδια ,κουβαλούσαν μέσα τους την παράδοση της Νέας Δήμητρας, την φαντασία και τα αρώματα της φύσης της .
Η μάνα γινόταν ποιήτρια και τραγουδίστρια μαζί . Προσωποποιούσε τον Ύπνο , τον έκανε φίλο και προστάτη του παιδιού της ,τον καλούσε με τα λόγια να το πάρει απαλά στην αγκαλιά του και να το οδηγήσει σε γαλήνιους κόσμους .
« ‘Υπνε που παίρνεις τα παιδιά
Έλα πάρε και τούτο
Μικρό, μικρό σου το ‘φερα
Μεγάλο φέρε μου το.
Νάνι ,Νάνι Νάνι
Το μωράκι μου να κάνει .
Έλα ύπνε και πάρε το και αποκοίμησέ το .
Μεγάλο σαν ψηλό βουνό
Ίσιο σαν κυπαρίσσι
Να απλώνονται οι κλώνοι του
Σ ‘ Ανατολή και Δύση «
Το νανούρισμα ήταν ευεργετικό και ωφέλιμο από τα γλυκά χείλη της μητέρας μας. Εκτός από την επιθυμία της να κοιμηθεί το παιδί της έδειχνε και την αγάπη της .
« Έλα ύπνε μ’ και πάρε το
Και πάν’ το στους μπαχτσέδες
Και γέμισε τον κόρφο του λουλούδια και κοντσέδες «.
Η μάνα με αυτό το σεργιάνι στους μπαχτσέδες κουβαλούσε μέχρι μέσα στην κούνια του παιδιού της όλο τον έξω κόσμο , μαζί με τις μυρωδιές του . Οι κοντσέδες ήταν τα μπουμπούκια των λουλουδιών και γινόταν φυλαχτό για το παιδί της . Το νανούρισμα κουβαλούσε μαζί του μυρωδιές της λεβάντας, του τριαντάφυλλου , του γαρυφάλλου ,
Του αγιοκλήματος , της κανέλλας . Έτσι γέμιζε το μυαλό του παιδιού της με εικόνες και μυρωδιές , όπως τις είχε ζήσει η ίδια .
Τυχερός όποιος μεγάλωσε με αυτά τα ακούσματα , με αυτά τα τραγούδια, που μερικές φορές ήταν αυτοσχέδια .
« Νάνι, νάνι, το παιδί μου ,
Νάνι ,νάνι το κουκλί μου .
Νάνι ,νάνι το μωρό μου
Νάνι ,νάνι το χρυσό μου !»
«Νάνι του και κούνα του ,
Όσο να ‘ρθει η μάνα του
Να του φέρει κάτι τι
Καραμέλες στο χαρτί»
«Νάνι , νάνι,νάνι , νάνι
Όπου το πονεί να γιάνει «.
Το νανούρισμα καλωσορίζει την ζωή και σε αυτό κυριαρχεί μόνο η γυναίκα, που είναι η μαμά ή η γιαγιά.
Γλυκά τραγουδάει η Νεοδημητριώτισσα το παιδί της ή το εγγόνι της και εκείνο πλημμυρίζει με χαρά και ηρεμία .Δεν ξέρει τι να του τάξει .
«Κοιμήσου και παρήγγειλα
Στην Πόλη τα προικιά σου .
Στην Βενετιά τα ρούχα σου
Και τα χρυσαφικά σου «.
Και σαν υπόσχεση για μια ζωή όμορφη και γλυκιά,η μάνα υποσχόταν προικιά και χρυσάφια.
« Έλα ,ύπνε και πάρε το
Και πάν’ το στους μπαχτσέδες
Και γέμισε τους κόρφους του
Λουλούδια μενεξέδες «.
Οι μάνες μας ήταν γεμάτες τρυφερότητα και ήταν τόσο γλυκές . Μας μεγάλωσαν με αυτές τις πολύτιμες μελωδίες, που βοήθησαν στην συναισθηματική μας ανάπτυξη. Και νοιώθουμε την μάνα μας έναν αόρατο δεσμό , τον ομφάλιο λώρο της ζωής μας .Και είχαν αυτά τα νανουρίσματα , τα χαλαρωτικά τραγούδια, για τα μικρά τους παιδιά και ήταν
Γιατροσόφια και μάλιστα από τα καλύτερα. Γιατί γέμιζε με αγάπη τις παιδικές ψυχούλες.
Έτσι ο κύκλος της αγάπης που χτίζεται μέσα από τα νανουρίσματα συνεχίζει να συνδέει τις γενιές και να θυμίζει την ομορφιά της ανιδιοτελούς αγάπης .
Όποιος γνώρισε αυτόν τον κόσμο με νανουρίσματα και χάδια , σ’ αυτά θα βρίσκει γαλήνη και αποκούμπι μέχρι τα βαθειά γεράματα .
« Νάνι , νάνι ,νάνι , όπου το πονεί να γιάννει « !
Ελένη Τσιφτσόγλου
Έτος 2023