Στιγμές Ζωής στην Νέα Δήμητρα
Η γιαγιά η Μαρίτσκω της Νέας Δήμητρας είχε τις δικές της συνήθειες ,που δεν άλλαζαν με τίποτα . Κάθε πρωί αφού έφτιαχνε τις πρωινές δουλειές του σπιτιού και πότιζε τα λουλούδια της ,καθόταν στον μπαχτσέ της κάτω από την μεγάλη καρυδιά . Από το μικρό ντουλαπάκι της κουζίνας έβγαζε το μπουκάλι με το ούζο και έβαζε σε ένα ποτηράκι . Το ούζο ήταν εκλεκτό καθώς ο άνδρας της ο Μιλτιάδης το έφτιαχνε από τα σταφύλια τους .» Λίγο μαρ’ παιδίμ ,τόσο για , για την υγειά μου , να πάει καλά η μέρα .» Έλεγε με χαμόγελο που φανέρωνε τις αγάπη της για τις μικρές , καθημερινές στιγμές.
Η φίλη της η Δαφνιώ την έβλεπε συχνά να κάθεται έτσι , ήρεμη με το ποτηράκι στο χέρι και απορούσε ! « Μαρ’ τι βρίσκεις σε αυτό το ουζάκι κάθε πρωί ; « τη ρώτησε μια μέρα η γιαγιά μου η Δαφνιώ . Η Μαρίτσκω γέλασε και της απάντησε « Δαφνιώ μ ‘ το ούζο δεν είναι μόνο «πιοτί» . Είναι συντροφιά , είναι ηρεμία , το πίνω κι το φχαριστιέμαι . Είναι γιατρικό για την ψυχή μ ‘και το κορμί μ’ .» Όταν την ρωτούσαν πως καταφέρνει να είναι κάθε μέρα δυνατή και χαμογελαστή απαντούσε «’Ένα ουζάκκ μαρ’ παιδίμ το πρωί και καλή παρέα «
Έτσι από περιέργεια η γιαγιά μου η Δαφνιώ και βλέποντας την φίλη της Μαρίτσκω πάντα χαρούμενη δέχτηκε μια μέρα να δοκιμάσει το μαγικό ποτό . Η Μαρίτσκω της έβαλε στο ποτήρι και της είπε « Δοκίμασε , αλλά μην το πιεις βιαστικά . Σιγά σιγά, να το γλεντάς ! ”
Η Δαφνιώ διστακτικά ήπιε την πρώτη γουλιά και έκλεισε τα μάτια της . «Πω, πω αυτό το πράγμα έχει μια γλύκα , μια ζεστασιά. Καλά το λες ! « Από τότε η Δαφνιώ πολύ συχνά έβρισκε αφορμή για να πηγαίνει στην αυλή της φιλενάδας της . Πίστευε και στην μακροζωΐα που της έλεγε η Μαρίτσκω και ήταν σίγουρη ότι αυτό ήταν το μαγικό φίλτρο και την πείραζε . Η Μαρίτσκω απαντούσε «δεν ξέρω Δαφνιώ αν θα με κάνν να ζήσω πολλά χρόνια μα εκείνο που ξέρω είναι πως όσο το πίνω , η καρδιά μου τραγουδά (ει) κι αυτό με φτάνν ! « Έτσι η Μαρίτσκω και η Δαφνιώ καθόταν στην αυλή , μιλούσαν για τα παλιά και μοιράζονταν τις στιγμές τους με ένα ποτηράκι ούζο και το πρωινό ουζάκι έγινε μια τελετουργία και για τις δυο τους . Απολαμβάνοντας το ουζάκι τους πολλές φορές μαζί είχαν δημιουργήσει μια μοναδική συνήθεια, γεμάτη ζεστασιά και συντροφικότητα .
Η γιαγιά Μαρίτσκω ,σύμβολο της απλότητας και της σοφίας , φαίνεται πως έζησε μια γεμάτη ζωή , γεμάτη με χαρές και μικρές απολαύσεις . Το ουζάκι της , που ίσως αποτελούσε μυστικό μακροζωίας ήταν το ποτό που της έδινε χαλάρωση και ευτυχία. Πέρασαν πολλά χρόνια και η Μαρίτσκω έφυγε για το στερνό ταξίδι στα ενενήντα τρία της χρόνια και η Δαφνιώ στα 91 της .
Η γιαγιά Δαφνιώ,ακούγοντας για τον θάνατο της φίλης της ,σχολίασε με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο , υπογραμμίζοντας πως η Μαρίτσκω δεν ήταν «πολύ μεγάλη « αφού ήταν μόνο δύο χρόνια πιο μεγάλη από την ίδια , στα 93 !
Η μακροζωία και των δύο φιλενάδων αποδεικνύει πως οι δυνατές σχέσεις , η καλή διάθεση και η αγάπη για τη ζωή ίσως είναι το πραγματικό μυστικό της ζωής. Παρά τα βάσανα που πέρασαν με την προσφυγιά , τις δύσκολες στιγμές στο μεγάλωμα πολλών παιδιών μέσα στην φτώχεια και τον πόνο της απώλειας παιδιών αφού και οι δύο είχαν χάσει νέα παιδιά ,αυτή η κοινή θλίψη δεν τις κατέβαλε . Αντίθετα η εμπειρία του πένθους τις έκανε να εκτιμούν ακόμα περισσότερο τις στιγμές της καθημερινότητας.
Αν και ο πόνος της απώλειας δεν μπορεί να φύγει ποτέ ,αυτές οι γυναίκες βρήκαν δύναμη και νόημα στις απλές στιγμές αποδεικνύοντας ότι ακόμα και μέσα από τις μεγαλύτερες δυσκολίες, η ζωή συνεχίζεται με αγάπη ,αντοχή και ελπίδα .
Μέσα από την συνήθειά της η γιαγιά Μαρίτσκω μας έδειχνε την αξία του να βρίσκουμε μικρές χαρές στη ζωή και να τιμούμε τις συνήθειες που μας κάνουν να νοιώθουμε ζωντανοί και ευγνώμονες για όσα έχουμε .
Η Μαρία (Μαρίτσκω) Εσκιόγλου κόρη του Δημήτρη Τεπελή και της Σοφίας γεννήθηκε το 1905 στο Λαζάρκιοΐ της Τσατάλτζας τής Ανατολικής Θράκης και όταν ήρθε στην Νέα Δήμητρα το 1924 με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών,ήταν 19 χρόνων . Ήταν παντρεμένη με τον Μιλτιάδη Εσκιόγλου (1902-1991) και απέκτησαν πέντε παιδιά . Πέθανε το 1998 σε ηλικία 93 χρόνων !
Η Δάφνη ( Δαφνιώ ) Γκάιτατζη κόρη του Βασίλη Μπαχαρίδη και της Καλλιόπης γεννήθηκε στο Κερμέν Τυρολόης το 1908 και ήρθε στην Ελλάδα με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών σε ηλικία 16 χρόνων . Εδώ παντρεύτηκε με τον Θανάση Γκάιτατζη από το Άκαλαν της Τσατάλτζας τής Ανατολικής Θράκης και απέκτησαν εφτά παιδιά . Η Δαφνιώ πέθανε το 2002 σε ηλικία 94 χρόνων !