Περιήγηση στις γειτονιές της Νέας Δήμητρας – Μέρος 5ον
Βούλα Γκόγκου και Κατερίνα Βασιλειάδου καλές μου φίλες ! Με περιμένατε !
‘Ήρθα στην γειτονιά σας και θα ξεκινήσουμε την βολτίτσα μας όπως σας υποσχέθηκα.
Η θεία Λαμπρινή μάς φωνάζει: _ Περάστε κι από δω μαρ’ να σάς διώ !
Εμείς όμως σήμερα θα « πάρμε σβάρνα « τον δρόμο από την θεία Κατίνα την Πασέσα που μας πήρε χαμπάρ από τις φωνές και βγήκε να μας δει.
_»Αααα καλά κορτσάκιαμ, που πάτε καλέ ; Έμ και γω ήθελα να σας στείλω στον Καραμαλή να με ψουνίστε σουρωτή.
Αφήνουμε την θεία Πασέσα πίσω …..θελήματα άλλη φορά γιατί τώρα βιάζουμαστε.
Δίπλα στο οικόπεδό της είναι του Νατσόπουλου του Μήτσου (Δημήτρη) με την Ασημένια. Χαμηλό σπίτι και πίσω η αυλή. Ο παππούς Κωνσταντής είναι στην αποθήκη και η γιαγιά Ραλλιώ με την μπροστέλα (ποδιά) στην μέση « χουσμετέβ» (βοηθάει) στις δουλειές του σπιτιού). Τα παιδάκια η Ελενίτσα και ο Κωστάκης παίζουν στην αυλή.
Στο διπλανό οικόπεδο είναι το σπίτι της γιαγιάς Φωτίκας Παναγιωτίδου της Μπιντίκαινας που μαζεύει χόρτα στην αυλή της . Από πάντα αυτό το σπιτάκι μού αρέσει πολύ!
Έρχεται να μας δει από κοντά.
__ Άι μάρ’ Τσάκαινα εσύ ‘σαι; Τα κορίτσια τ’ άλλα τα γνώρσα , είναι γειτονάκια . Μαζί της ζει και ο γιους της ο Διαμαντής και τα άλλα παιδιά της ζουν αλλούβ με τις οικογένειές τους.
Και συνεχίζουμε ..
Το διπλανό σπίτι είναι του Κωνσταντή του Γεωργιάδη με την Μαρία που μόλις γύρισαν από το χωράφι με το κάρο τους και τα παιδιά τους ο Γιάννης και ο Νίκος, είναι συμμαθητές μας .
Ο δρόμος που χωρίζει το σπίτι αυτό με το επόμενο είναι ο δρόμος που τα απογεύματα παίζουμε «γερμανικό» με την μπάλα και «κεραμιδάκια « και γεμίζει φωνές η γειτονιά !
Η Μαρία και η Τούλα του Πλαταρά , η Νούλα του Τσακάκκ, ο Γιάννης ο Γεωργιάδης ,η Ραλλού η Νατσοπούλου ,ο Χριστόδουλος ο Αξονίδης, η Θεανώ και ο Νίκος του Βασιλόπουλου, η Ζαχαρούλα και ο Χρήστος του Αλμπάνη, η Σμαρούλα του Πλαταρά, η Φωφώ του Παναγιωτίδη, ο Σταύρος ο Καλλιόγλου, η Χρύσα του Παρπαρά,ο Θεόφιλος του Γκόγκου και άλλα παιδιά από άλλες γειτονιές συμμετέχουν στα παιχνίδια, που γίνονται σε αυτό το κομμάτι του δρόμου . Εμείς οι μικρούλες δυστυχώς είμαστε παραγκωνισμένες όμως άλλη φορά θα σας περιγράψω τα παιχνίδια του δρόμου και θα σας πω τα παράπονά μου που οι μεγάλες δεν έπαιζαν με τις μικρές !
Άιντε Ελένη ,λέει η φίλη μου Κατερίνα. Πάμε να δούμε το σπίτι της θείας σου Ελενιώς Πλαταρά .
Σε αυτό το σπίτι έχω πάει τόσες πολλές φορές, που μπορώ να το περιγράψω ακριβώς και έχει ιδιαίτερη αρχιτεκτονική και αυτό θα γίνει άλλη φορά.
Η θεία Ελενιώ μένει εδώ με τον άνδρα της Γιώργο, και τα κορίτσια Μαρία, Τούλα (Αναστασία) και Ζαφειρούλα.
Μαζί τους μένει και η γιαγιά Μαρία που μου θυμίζει την Λωξάντρα της Πόλης του γνωστού μυθιστορήματος για τις μαγειρικές της επιδόσεις.. Η θεία Ελενιώ ανοίγει τα χέρια της να μας υποδεχθεί !
Συνεχίζουμε !Ααχ κορίτσια ! Αυτό το σπίτι είναι της γιαγιάς Φωτίκας και του παππού Γρηγόρη Γρηγοριάδη. Η αυλή του είναι πίσω και έχει αγελάδες και βουβάλες. Ο παππούς Γρηγόρης βγαίνει εκείνη την ώρα από τον σταύλο και η γιαγιά Φωτίκα κοντούλα με μια ποδιά μακριά που δεν φαίνονται ούτε τα πόδια της είναι κοντά στο πηγάδι. Παλιά πίστευα ότι η γιαγιά Φωτίκα είναι μάγισσα ! Δεν φοβάμαι τώρα γιατί λύθηκε η απορία μου ! Δεν είναι μάγισσα.
Δίπλα στο σπίτι της γιαγιάς Φωτίκας είναι το σπίτι του θείου Θεόδωρου Καλλιόγλου με την θεία Θέκλα και τα παιδιά τους Ερατούλα και Γιώργο και με την γιαγιά τους Ερατώ.
Την προηγούμενη Κυριακή ήμουν στην βάφτιση του μικρού Γιώργου και έτρεξα με τα άλλα παιδιά να πω το όνομα του νεοφώτιστου στην μητέρα του με το συνήθειο τότε.
Η γιαγιά Ερατώ μάς φωνάζει και μάς κερνάει μαντζούνια.
Δίπλα την ίδια περίφραξη μοιράζεται το σπίτι του θείου μου Σαράντη Σταματιάδη με την Τζιτζίκα και το μικρό κοριτσάκι τους Σεβαστούλα. Αυτό το σπίτι είναι διώροφο από την κάτω πλευρά και ο θείος Σαράντης έχει από τα καλύτερα άλογα του χωριού !
Στην επάνω μεριά του δρόμου είναι ο μικρός μπαχτσές και η γιαγιά Σεβαστή κόβει δεντρόγιες και μάς προσφέρει. Πόσο ωραία μυρωδιά !
Δίπλα είναι το σπίτι του Αγγελάκη Φώτη με την Κερανιώ και την αδελφή της Μαρικούλα. Τα κορίτσια της Κερανιώς έχουν κάνει τις οικογένειές τους αλλού.
Ο γιος τους Κώστας παντρεύτηκε πριν λίγο καιρό και ζει εδώ με την γυναίκα του Σούλα (Μπαλασή) .Σε αυτόν τον γάμο έπαιζε ακορντεόν ο μπαμπάς μου και πήγα κι εγώ μαζί του με το λεωφορείο να φέρουμε την νύφη από το Πολύκαστρο.
Ήμουν μικρούλα και μου το είχε «τάξει» ο μπαμπάς μου να με πάρει μαζί του σε ένα γάμο, έξω από το χωριό. Μου άρεσε πολύ γιατί ήταν σαν εκδρομούλα .
Περνώντας τον δρόμο στην σειρά είναι το σπίτι του θείου Ιωακείμ Παπαδόπουλου με την θεία Αλίκη .Το σπίτι έχει παράθυρα προς τον δρόμο. Μαζί τους μένει και η γιαγιά Μαργαρίτα και τα παιδιά Μαργαρίτα και Φώτης είναι συμμαθητές μας , έχουν και την μικρούλα Κούλα (Κυριακή). Ο θείος Γιακίμς έρχεται με το κάρο από το χωράφι.
Δίπλα είναι το διώροφο με ξύλινα κάγκελα του παππού Ποιμενίδη με την γιαγιά Αγαθή που τα παιδιά τους ζουν αλλού. Ο παππούς Ποιμενίδης φημίζεται για «τα μασάλια» του (ανέκδοτα) και τις ιστορίες που διηγείται και κόσμος πολύς είναι στην αυλή του .
Στην σειρά είναι το σπίτι του παππού Γκοτζίδη Κωνσταντίνου με την γιαγιά Θεοδώρα και ο γιος του Ιορδάνης μένει μαζί τους με την γυναίκα του Αρετή και τα μικρά την Θεοδωρούλα και τον Κωστάκη .
Η θεία Αρετή είναι στον μπαχτσέ, μας χαιρετάει και περιποιείται τα λουλούδια της.
Δίπλα στο ίδιο οικόπεδο είναι το σπίτι του άλλου γιού του Θανάση Γκοτζίδη .Αυτό το σπίτι είναι νεόκτιστο με πολύ ωραίο σχέδιο και η νοικοκυρά του σπιτιού είναι η θεία Τασούλα που φροντίζει τα ωραία φυτά στο μπαλκόνι και στον μπαχτσέ της. Τα παιδιά τους Θεοδώρα και Κώστας είναι συμμαθητές μας στο Σχολείο.
Περνώντας τον δρόμο συναντάμε το σπίτι του θείου Αβραάμ Αβραμίδη με την θεία Ευδοξία και σε αυτό το σπίτι είμαι καθημερινή επισκέπτρια.
Είμαι πολύ φίλη με τα κορίτσια την Σμαρούλα , την Ξανθούλα και την Αθηνούλα. Η θεία Ευδοξία είναι μοδίστρα και όλη μέρα είναι σκυμμένη πάνω στην μηχανή.
Μέσα στο σπίτι κρέμονται τα έτοιμα ραμμένα φουστανάκια και τα πατρόν .
Ο θείος Αβραάμ περιποιείται τις κοτούλες του στην αυλή και μόλις μάζεψε αυγουλάκια από «το κουμάς», το κοτέτσι . Ο μικρός Γιωργάκης ο γιός του παίζει στην αυλή με ένα μικρό τρίκυκλο ποδηλατάκι.
Δίπλα είναι το σπίτι του θείου Στόικου Άνθιμου με την γυναίκα του Βασιλική και στην αυλή έχει μεγάλα δέντρα. Τα κορίτσια Γεωργία και Αγλαΐα είναι συμμαθήτριες μας . Η η θεία Βασιλική είναι μοδίστρα επίσης και δασκάλα κοπτικής – ραπτικής.
Παρακάτω είναι το σπίτι της γιαγιάς Σμαραγδής της Τζώρτζαινας που τώρα είναι έξω στην αυλή της .Η Σμαραγδή ζει μόνη της γιατί τα παιδιά της έκαναν αλλού οικογένειες . Τα παιδιά είναι ο Αβραάμ, ο Κώστας, η Φωτούλα και η Χρυσάνθη.
Η γιαγιά Σμαραγδώ είναι φιλενάδα της γιαγιάς μου και πολύ συχνά έρχομαι μαζί της για «γειτόνεμα» .
‘Έχει πολλά λουλούδια στον μπαχτσέ της και αλοίμονο και πάτησες μέσα στα παρτέρια της ….. μαύρο φίδι που σ ‘ έφαγε. Στην γιαγιά αρέσει να βρίζει ….οόχι από κακία …..για να γελούν οι άλλοι, για αστείο! Με ρωτάει πότε θα την γειτονέψω με την γιαγιά μου .
Αααα ξέχασα να σας πω πως κοιτάει και το φλυτζάνι του καφέ της γιαγιάς μου. Έλεγε : __Σμαραγδή , Σμαραγδώ σου …μπιπ…το στανιό. Αχ μαρί Νταφνάρα ,φιλενάδαμ !
Και συνεχίζουμε.
Συναντάμε το σπίτι του Φωτιάδη Φώτη με την Μαριάνθη και τα μικρά παιδάκια Τασούλα και Μαρία και μαζί τους μένει και η γιαγιά Αναστασία, η κουμπάρα της γιαγιάς μου. Εγώ εδώ βρέθηκα πολλές φορές και πρόσεχα τα μικράκια .
Δίπλα είναι το σπίτι του παππού μου Γκαιτατζή Θανάση με την γιαγιά μου Δαφνιώ.
Από τα εφτά παιδιά τους τα πέντε έκαναν δικές τους οικογένειες. Οι δύο κόρες τους η Αννίτσα και η Νίκη είναι μαζί τους κι εγώ είμαι καθημερινή επισκέπτρια.
Το σπίτι είναι ένα μικρό του Εποικισμού και έχει στον πίσω μπαχτσέ ωραία λουλούδια.
Η γιαγιά μου μάς φωνάζει μέσα και μάς κερνάει αμύγδαλα. _Κουράστηκατε πουλάκιαμ, καθίστε στο « μιντέρ»( χτιστός ή ξύλινος καναπές) Τι σουρτουκέβτε, πο πού έρχεστε.
Πού να ξέρ’ εμείς από πού «ξεδιαλέχτκαμε.» !
‘Ας συνεχίσουμε . Λίγο έμεινε !
Περνώντας τον δρόμο συναντάμε το σπίτι του παππού Αργυρόπουλου Σταύρου με την γιαγιά Γιαννούλα. Το σπίτι έχει παράθυρα από την μεριά του δρόμου και μαζί τους είναι ο γιός του Νικολάκης με την Καλλιοπίτσα και τα πολύ μικρά παιδιά τους Σταύρος και Κρυσταλλένια. Η γιαγιά Γιαννούλα είναι όλο ανασκουμπωμένη με την ποδιά και το τσεμπέρι στο κεφάλι και βοηθάει την νύφη της Καλλιοπή .
Δίπλα είναι το σπίτι του παππού Τακίδη Γιώργου με την γιαγιά Κατίνα που συχνά τους βλέπουμε να περπατάνε «αγκαζέ».
Το σπίτι είναι φρεσκοβαμμένο με ασβέστη και λουλάκι εδώ έμεναν και οι κόρες της Κατίνας ,που έφυγαν, παντρεύτηκαν και έχουν δικά τους σπιτικά. Η Όλγα και η Μαρίκα, που ήταν φιλενάδα της μαμάς μου Φωτούλας.
Στο τέλος του δρόμου ένα νεόκτιστο σπίτι της Κωνσταντινιάς του Μάνου με τα παιδιά της Δημήτρη ,Δέσποινα και Μιχαήλο.
Προχωρώντας συναντάμε το ρέμα που περνάει κάθετα μέσα από το χωριό και βγαίνει στην «Χαβάη»……
Βούλα ! Κατερίνα ! Νομίζω πως σε αυτές τις γειτονιές δεν είχατε ξανάρθει . Δεν είχε ενδιαφέρον η διαδρομή μας; Εγώ πάντως πέρασα πολύ ωραία. Είδαμε το χωριό μας , τους ανθρώπους του μέσα από την καθημερινότητά τους με όλες τις ιδιαιτερότητες και την οικειότητα των σχέσεων . Είδαμε αγαπημένα πρόσωπα , σπιτικά , αυλές και γευθήκαμε την αυθεντική και άδολη ομορφιά μιας ζωής πιο κοντά στην φύση και τους ανθρώπους.
Με την αναμονή της επόμενης περιήγησης στις γειτονιές του αγαπημένου μου χωριού !
.