Περιήγηση στις γειτονιές της Νέας Δήμητρας – Μέρος 4ον
‘Έλα Γιαννούλα Νατσοπούλου φίλη μου και συμμαθήτριά μου σήμερα θα επισκεφτούμε μαζί όπως σού υποσχέθηκα τα σπίτια από την μεριά του δικού σας σπιτιού. Να γυρίσουμε τις γειτονιές και να ξεδιπλωθούν , σαν ζωντανός χάρτης οι δρόμοι και οι αυλές του χωριού μας !
Εδώ συναντάμε τον θείο Θανάση τον Τσιφτσή που τώρα χτίζει το σπιτικό του εκεί στην άκρη του χωριού και του ευχόμαστε χρόνια πολλά.
Στο απέναντι σπίτι μέσα στον μπαχτσέ είναι η θεία Λαμπρινή ,που μόλις γύρισε από την εκκλησία, Αγίου Αθανασίου σήμερα. Στην εκκλησία μας έγινε η Θεία Λειτουργία και μετά αρτοκλασία. Της ευχόμαστε για την γιορτή του θείου Θανάση του Βασιλειάδη και συνεχίζουμε.
Η μαμά της Γιαννούλας η θεία Σουλτάνα μάς περιμένει για να μάς κεράσει για τον θείο Θανάση τον Νατσόπουλο.
Ανεβαίνουμε τα σκαλιά του σπιτιού και η θεία μάς περνάει στο σαλονάκι της. _ Μαμά, λίγο λικεράκι να το δοκιμάσουμε..Είναι από ρόδι ή τριαντάφυλλο ; Τριαντάφυλλο, Λένα μου, είναι από την αναρριχώμενη τριανταφυλλιά μας. _Μου αρέσει πολύ απαντώ και θα μπορούσα να πιώ κι άλλο αλλά έχουμε να γυρίσουμε όλο το χωριό.
Μάς δίνει ‘το τσοκολατί’ μαργαρίτα κι εγώ θαυμάζω την σοκολατιέρα ._ Είναι από τον γάμο μου , απανταει η θεία Σούλτα και μάς βάζει στην τσέπη το δεύτερο κέρασμα . Εύχομαι για τον θείο Θανάση τα ‘χρόνια πολλά’ και εκείνος χαίρεται πολύ . Μας ξεπροβόδισε η αδελφή της η Ραλλού . _Το βράδυ θα συναντηθούμε στην βόλτα , εντάξει ;
Στον δρόμο σκέφτομαι ποιοι γιορτάζουν σήμερα και σίγουρα έκαναν αρτοκλασία στην εκκλησία οι δικοί τους.
Θανάσης Τσιφτσής, Θανάσης Βασιλειάδης,Θανάσης Νατσόπουλος, Θανάσης Τσελεπάκης, Θανασός Πλαταράς, Θανάσης Πραξιγάς ,Θανάσης Παρπαράς, Θανάσης Γκαιτατζής, Θανάσης Καλφόπουλος, Θανάσης Κυριακίδης και ο εγγονός του, Θανάσης Γκοτζίδης, Θανάσης Δημητριάδης, Θανάσης …
___Γιαννούλα βοήθα…κάποιους ξεχνώ….
Ο Θανάσης ο Τακίδης, ο Θανάσης ο Χατζόπουλος , ο Θανάσης ο Ευθυμιάδης.
Μέχρι το τέλος της διαδρομής μας θα θυμηθούμε κι άλλους….ο Θανάσης ο Σωτηριάδης…
Δίπλα στου θείου Θανάση Νατσόπουλου είναι το διώροφο σπίτι τού Θεοκλή και της Ραλιώς .Τα παιδιά τους μεγάλα και παντρεύτηκαν .Αυτό το σπίτι είναι χαρακτηριστικό της αρχιτεκτονικής της Πατρίδας που ακόμα και ‘τα κρόσσια ‘ στα παράθυρα του δίνουν μια αρχοντιά ! .
Να πω ότι . τα σπίτια αυτής της σειράς δεν είναι του Εποικισμού και έχουν άλλο σχέδιο. Κάποια είναι διώροφα με εσωτερικές ή εξωτερικές σκάλες.
Και τα έφτιαξαν αργότερα οι χωριανοί μας. Όπως λέει ο Μάνος ο Γιώργος ο χωριανός μας συγγραφέας έχουν το σχέδιο των σπιτιών της Πατρίδας….αχ ,και νάταν όλα έτσι !
Δίπλα το σπίτι του Νατσόπουλου Χρήστου (Κίτσου) με την Χρυσάνθη με τον γιο τους Αλέκο με την Βασιλική και τα δύο αγόρια τους Χρήστο και Στέλιο.
Σύνορο με το οικόπεδο είναι το σπίτι του άλλου γιού τού Χρήστου , του Απόστολου Νατσόπουλου με την Χρυσούλα , τα παιδιά τους Δροσούλα και Χρήστος είναι συμμαθητές μας με τις αδελφές μου .
Γυρίζουμε ξανά στον κάτω δρόμο και είναι το σπίτι του Πλαταρά Γιάννη με την Σμαρώ και ο γιός τους Γιώργος με την Μάλαμα .Μαζί τους είναι και η αδελφή του Γιώργου η Ελένη . Τα παιδιά τους είναι πολύ μικρά η Σμαρώ και ο Γιάννης.
Και αυτό το σπίτι είναι διώροφο με εξωτερική σκάλα και μού αρέσουν πολύ αυτά τα σπίτια. Ο μπαχτσές είναι δίπλα και έχει μεγάλη κληματαριά μπροστά.
Περνώντας τον δρόμο συναντάμε το σπίτι τού Αξονίδη Χριστόδουλου με την Σοφία…μαζί τους μένει ο γιός τους Βασίλης .
Το σπίτι είχε παράθυρα στο δρόμο και η θεία Σοφία πάντα έπλεκε μπροστά στο παραθυράκι.
___Ελένη θυμήθηκα , εδώ έχουν Θανάση στην ξενιτιά, στην Αυστραλία ! Είναι ο αδελφός του Χριστόδουλου , πόσο μακριά ! Να είναι γερός !
Στην ίδια περίφραξη είναι το σπίτι του Γκόγκου Βασίλη με την θεία Ντόμνα , τα μεγάλα παιδιά παντρεύτηκαν και μένει ναζί τους ο μικρός γιος τους ο Θεόφιλος που είναι συμμαθητής των αδελφών μας. Και αυτό το σπίτι είναι με ωραίες κολόνες και περιποιημένο.
Στην συνέχεια είναι ένα καινούργιο σπίτι του Ιωακειμίδη Γιακίμ και της Αμαλίας με τα κορίτσια τους Ελένη και Τασούλα.
Ο Γιακίμς ασχολείται εντατικά με την γεωργία και μπροστά στην αυλή έχει πολλά γεωργικά μηχανήματα .
Μετά ένα ωραίο σπίτι επίσης του Φωτιάδη Στέργιου και της Τασούλας ο οποίος έχτισε σχεδόν όλα τα σπίτια του χωριού και την εκκλησία του χωριού μας ! Τα παιδιά τους είναι ο Φώτης και ο Βασίλης.
Περνάμε τον δρόμο και είναι το σπίτι του Μάνου Μανώλη και της Κατίνας . Ένα ωραίο σπίτι άλλης αρχιτεκτονικής επίσης και σε ψηλό σημείο που φαίνεται όλος ο κάμπος από εκεί. Τα δύο παιδιά τους ο Γιώργος και ο Τριαντάφυλλος είναι μεγάλα και σπουδάζουν .
Στην συνέχεια είναι το σπιτάκι της γιαγιάς Αδάμαινας . Το απόγευμα θα έρθω εδώ να διαβάσουμε με την Αδαμαντούλα και τον Βαγγέλη .Οι γονείς τους είναι στο Βέλγιο και τους προσέχει η γιαγιά τους .Εδώ έχει πολύ ωραίο κήπο με δέντρα .
Στην ίδια περίφραξη είναι το σπίτι του Ηλία Πολυχρονάκη και η γυναίκα του θεία Σουλτάνα πήρε τον δρόμο της ξενιτιάς . Εδώ ζουν τα κορίτσια Βάγια και Σταματούλα με τον μπαμπά τους και την γιαγιά Βαγιανή.
Στο σπίτι ανεβαίνεις με τέσσερα σκαλοπάτια έχει σαλόνι στην μέση και δύο δωμάτια στα πλάγια.
Περνάμε τον δρόμο και συναντάμε το σπίτι του Ζαχαριάδη Χρήστου με την Ελένη και την γιαγιά Σταυρινή .Τα αγόρια τους είναι μεγάλα και βρίσκονται στην ξενιτιά. Ο Τριαντάφυλλος και η Τασούλα είναι παντρεμένοι στο χωριό . Ο ένας γιός τους ο Νίκος είναι στην Νέα Ζηλανδία και ο άλλος ο Δημήτρης στην Ελβετία . Χαιρετάμε τον θείο Χρήστο και ανταποδίδει .
Είμαι γνώριμη σε αυτήν την γειτονιά περισσότερο γιατί ‘γειτονεύω’ με την γιαγιά μου και η Πασχαλιώ η νύφη τους είναι πολύ φιλενάδες με την θεία μου την Νίκη.
Και ακούμε φωνές ,γέλια, τραγούδια ! Από πού έρχονται; Ποιο σπίτι συναντάμε !
Του Μαρμαρίδη που από το να τον λέμε έτσι δεν ξέρω το όνομά του και της Μαρμαρίδαινας (Δέσποινας) .
Εδώ είμαι πολύ συχνή επισκέπτρια –γειτονεύτρα γιατί μόλις πηγαίνω στην γιαγιά μου Δαφνιώ με πάει στις φιλενάδες της .
Όλη η γειτονιά κάθεται κάτω από τον παχύ ίσκιο της ασκαμνιάς(μουριάς ) και επιδίδεται σε ένα ατελείωτο μουχαμπέτ (κουβεντολόι).. Αστεία και πειράγματα έδιναν κι έπαιρναν ! Τα κορίτσια τους ήταν μεγάλα και έφυγαν αλλού.
Το σπίτι είναι διώροφο με εξωτερική σκάλα, πόσο μου αρέσει κι αυτό και είναι πνιγμένο μέσα στο πράσινο .
Αφήνουμε Γιαννούλα μου, με βαριά καρδιά αυτήν την ωραία παρέα !
Δίπλα είναι το σπίτι της γιαγιάς Αθανασίας, να και άλλη εορταζόμενη ! Η γιαγιά Αθανασία είναι έξω στην αυλή της και ασχολείται με τα ‘μιτάρια’ του αργαλειού της αφού είναι η καλύτερη «διάστρα» του χωριού !
Την χαιρετάμε και της ευχόμαστε να είναι πολύχρονη ! Ζει μόνη της αφού τα παιδιά της έχουν παντρευτεί όλα .
Η γιαγιά Αθανασία είναι τεχνίτρια στον αργαλειό.
‘Όσες θέλουν να βάλουν αργαλειό την συμβουλεύονται γιατί είναι πολύ ικανή στο ‘διάσιμο’ και την ‘περαμάτιση’Αυτά γίνονται έξω στην μακρόστενη αυλή της, που βάζει το νήμα στο ‘τυλιγάδι’ με υπομονή και δεξιοτεχνία! Σταματάμε και την παρατηρούμε!
Στον δρόμο συναντάμε την γιαγιά Δαφνιώ και δεν χρειάζεται να την ρωτήσουμε που πάει ! Φυσικά στην καλή παρέα στου Μαρμαρίδη !
Στην γωνία είναι ένα παλιό σπίτι με μεγάλη αυλή όπου τα δέντρα μεγάλωσαν άτακτα και άπλωσαν τα κλαδιά τους .Λές και θέλουν να προστατεύσουν το παλιό σπίτι να το κρατήσουν όσο μπορούν .
Άκουγα για τους νοικοκυραίους αυτού του σπιτιού τους Κεχραδάδες, Κεχραδάκηδες ιστορίες από την γιαγιά μου Δαφνιώ ,που τούς έζησε .
Δεν τους γνώρισα ποτέ ! Οι γονείς είχαν φύγει για το στερνό ταξίδι πριν το 1960 . Δύο γιοί τους εκτελέστηκαν τα χρόνια του Εμφυλίου Διχασμού και Σπαραγμού και ο εγγονός τους είναι πολύ μακριά στα ξένα …στην Αυστραλία .
Αυτές οι ιστορίες με συγκινούν πολύ ! Άνθρωποι που έζησαν σε αυτόν τον τόπο και έφυγαν μακριά του αλλά η μισή καρδιά τους ,το ξέρω είναι εδώ !
‘Ω….θεέ μου σε ευχαριστώ ,που με ευλόγησες να είμαι κοντά στον τόπο μου , στο αγαπημένο μου χωριό !
‘Ας αφήσουμε την συγκίνηση , Γιαννούλα μου !
‘Έχουμε λίγο δρόμο ακόμη και πριν προχωρήσουμε ακούμε τον θόρυβο από το αμόνι και το σφυρί του θείου μου Βασίλη και Χρήστου.
Εδώ είναι το σιδεράδικό τους κάρα , αλέτρια, υνιά όλα στην σειρά Περιμένουν με τους ‘σααπτσήδες’ τους ,τους ιδιοκτήτες τους να επιδιορθωθούν. Το «μουχάνι’’ κάνει πολύ θόρυβο . Ξεφυσάει και δίνει αέρα στην φωτιά που με την δύναμή της λειώνει το σίδερο για να το δουλέψει ο σιδεράς . Χαλκάδες, πέταλα ,υνιά όλα είναι κρεμασμένα στους τοίχους του σιδεράδικου.
Και ο θείος Βασίλης Τσαλικίδης σκουπίζει την μουντζούρα από το πρόσωπο του με το καπέλο του για να μάς χαιρετήσει . Δύσκολη δουλειά , μαυρίλα και ιδρώτας.
Στην σειρά του σιδεράδικου είναι κολλητά τα δύο σπίτια τους του θείου Βασίλη με την Σοφία και του θείου Χρήστου με την Ευδοκία. Είναι λίγος ο καιρός που πήγαν στα καινούργια σπίτια τους σε άλλη γειτονιά .
Στο ένα μένουν οι γονείς τους η γιαγιά Αγγελικώ με τον παππού Παναγιώτη που έχει πρόβλημα με την όρασή του . Στην έρημο στα Αμελέ Ταμπουρού που ήταν στρατιώτης έχασε το φως του !
Τ άλλο σπίτι νοικιάζεται κατά καιρούς από κάποιους .Αυτήν την περίοδο μένει εδώ. Ο παπάς ο Λαγουδάκης με την οικογένειά του .
__Γιαννούλα ,άς ανέβουμε λίγο να χαιρετήσω, την γιαγιά Αγγελικώ που είναι η αδελφή του παππού μου και όποτε έρχομαι εδώ με την γιαγιά μου Δαφνιώ με ‘καλοσκαμνίζουν’, με περιποιούνται.
Και πολλές φορές τούς διαβάζω από το βιβλίο του σχολείου την Ελληνική Μυθολογία.
Και είμαστε στο τελευταίο σχεδόν σπίτι .
Του Μπουρτζή και της Ευγενίας….με τα παιδιά τους Μαρία και Νίκο που είναι συμμαθητές μας. Η θεία Ευγενούλα μάς φωνάζει να μάς κεράσει και την χαιρετάμε.
Στην άκρη του χωριού ένα μικρό σπιτάκι που έμενε ο Μάνος ο Τριαντάφυλλος που γνωρίζω μόνο τον γιό του Μιχαήλο και τα άλλα αδέλφια είναι στην Θεσσαλονίκη.
Αχ…..Γιαννούλα ,πόνεσαν τα ποδαράκια σου! Μην κοιτάς εμένα γιατί εγώ περπατάω πολύ στο χωριό !
Ποιαν να πάρω για την επόμενη περιήγηση για την βόλτα σε άλλους δρόμους ; Ποιόν δρόμο να πάρω ; Κατά που να πάω ;
Για του Παπαδά τον μπαχτσέ;
Για να φτιάξουμε ψωμί και να το πάμε στον φούρνο της θείας Λιάλιενας ;
Να προετοιμάσουμε την νύφη ;
Να κάνουμε το κουρμπάνν στην Νέα Δήμητρα ή να πάμε σε μια χοροεσπερίδα στην αποθήκη της Ένωσης ; Ένας χορός υπόσχεται πάντα μια όμορφη ανάμνηση για όλους.
Ξέρω , ξέρω θα διαλέξετε το τελευταίο ! Όπου γάμος και χαρά …!