Περιήγηση στις γειτονιές της Νέας Δήμητρας – Μέρος 3ον
Εγώ ξεκουράστηκα και με πολλή διάθεση συνεχίζω την βόλτα μου στο αγαπημένο μας χωριό .Ποιος θέλει να με ακολουθήσει !
Αφού ήπιαμε τον καφέ μας στο Στογιαννάκκ, συναντάμε δίπλα τον θείο Αρβανίττ(η) τον Γιώργη, που σέρβιρε τα ουζάκια στους θαμώνες του μικρού καφενέ του, φορώντας την άσπρη ποδιά του .
Δίπλα το διώροφο τού Γιάγκογλου Βασίλη και τής Μαρίας με τα παιδιά τους Βασούλα και Κώστα.
Και πολύ κοντά το σπίτι του Πετράκη Πέτρου και της Χρυσουλίτσας με τα παιδιά τους Μαρία και Κωστάκη και την γιαγιά τους Μαρία.
Στην σειρά είναι το ζαχαροπλαστείο, τηλεφωνείο, αρτοπωλείο, μπακάλικο και κατάστημα που μάζευε το γάλα που έφερναν οι χωριανοί…όλοι στο χωριό είχαν αγελάδες στα σπίτια, που με το γάλα τους όχι μόνο κάλυπταν τις ανάγκες του νοικοκυριού, αλλά συμπλήρωναν και το εισόδημά τους.
Το πολύκατάστημα αυτό ανήκει στον Τσαλικίδη Δημητρό και είχε βοηθούς την γυναίκα του Τασούλα και τα παιδιά του
Φωτεινή, Στεφανία και Μόσχο. Ο θείος Δημητρός πολυπράγμων δούλευε σκληρά .
Στην άκρη αυτού του οικοπέδου είναι το μικρό σπιτάκι της γιαγιάς Πετρίνας της καντηλανάφτισσας της εκκλησίας μας ,μικρό με χαμηλά παράθυρα χωρίς παντζούρια, βαμμένο πάντα σκούρο γκρί. Στο ένα δωμάτιο έμενε κάποια χρόνια ο εκάστοτε αξιωματικός των ΤΕΑ και η γιαγιά Πετρίνα τον περιποιόταν σαν παιδί της.
Στην διπλανή αυλή είναι το χαμηλό περιφραγμένο σπίτι του Τακίδη και της Παρθένης με τον γιό της Θανάση και την νύφη της Βαγγελιώ.
Ακριβώς δίπλα μπροστά στον δρόμο είναι το χαμηλό μικρό σπιτάκι τής γιαγιάς Γιωργιάς και ο φούρνος της ,που όταν έψηναν μαζί με την νύφη της Ζωή μοσχομύριζε όλο το χωριό. Εδώ συναντάμε πολλές Νεοδημητριώτισσες που έκαναν παρέα την γιαγιά Γιωργιά και περίμεναν να ψήσει τα ψωμιά για τους χωριανούς .
Περνώντας τον δρόμο είναι το μικρό σπίτι τού Γιώργη τού Τσαλικίδη και της Κωνσταντινιάς με τα παιδιά τους Λεωνίδα, Νίκο και Χρήστο και μπροστά σε αυτό το σπίτι είναι το σιδεράδικο τού Γιώργη Μιχαλιός το παρατσούκλι του , γιατί έμοιαζε κάποιον πρόγονο του Μιχάλη .
Δίπλα ακριβώς είναι το σπίτι τού Σοαντζόγλου Σταύρου και τής Ξανθής με τα παιδιά τους Ελένη και Μιχάλη και μπροστά είναι το μπακάλικο, που ήταν πάντα σημείο συνάντησης των χωριανών.
Την ίδια περίφραξη μοιράζεται το σπίτι του Κερέμ, Κερεμίδη Αντώνη με την γυναίκα του Θεοκλινή και τα παιδιά τους Γιωργίτσα, Σταύρο και Δημήτρη.
Θέλετε να κάνουμε τα ψώνια μας; Το μαγαζί του μπάρμπα Ευθύμ και της Στεργιανής είναι ανοικτό!
__Μπάρμπα Ευθύμ!!!!
___Όπλες , απάντησε ο Ευθύμς και δεν δίνει τίποτε αν δεν το εγκρίνει η Στεργιανή! Κουβαρίστρες, χτένες,τσιμπιδάκια , κλωστές, τσιλέδες,χτενάκια,βελόνες….
Στην γωνία με είσοδο από τον κεντρικό δρόμο είναι το Κοινοτικό Κατάστημα .η Κοινότητα μέσα στα πεύκα που είχε επιβλητικότητα στα παιδικά μας μάτια.
Ο εκάστοτε πρόεδρος είχε την αξία και αναγνωρισιμότητα που ταίριαζε σε θεσμικό δημόσιο πρόσωπο. Εδώ κάθε παραμονή της 25ης Μαρτίου και της 28ης Οκτωβρίου ψάλλαμε από το μεγάφωνο πατριωτικά τραγούδια και ακουγόταν σε όλο το χωριό και αυτό είναι μια έντονη ανάμνηση .
«Των εχθρών τα φουσάτα περάσαν ,σαν το λίβα που καίει τα σπαρτά.»
Περνώντας τον δρόμο είναι ένα μικρό μαγαζάκι που το είχε ο Φύλακτος Σοαντζόγλου.
Στην συνέχεια είναι το σπίτι του Περικλή Νικολαίδη και της γυναίκας του Σοφίας που στην αυλή του έχουν τις μάντρες με τα πρόβατα.
Ένα κτίσμα πέτρινο μισοφτιαγμένο είναι αυτό που δεσπόζει για πάρα πολλά χρόνια στο διπλανό οικόπεδο .
Προχωράμε και συναντάμε το σπίτι του Αρβανιτίδη Γιώργη και της Χρυσάνθης με τον μεγάλο πλάτανο που σκέπαζε με την σκιά του τους περαστικούς.
Την ίδια περίφραξη μοιράζεται το Αγροτικό Ιατρείο του χωριού μας και στον πίσω χώρο του βρίσκεται το δωμάτιο που έμενε η νοσοκόμα .
Το αμέσως επόμενο οικόπεδο είναι άδειο.
Περνώντας τον δρόμο δίπλα είναι το μικρό κάθετο ρέμα που θα το συναντήσουμε ξανά με το γεφυράκι του και εδώ κοντά είναι το σπίτι του Τσικόλα, Τσαλκιτζή Γιώργου και της Παρθένας με τα παιδιά τους Ιορδανη, Δημήτρη και Νίκη .
Το πιο ενδιαφέρον κατάστημα για εμάς είναι το ουζερί -σουβλατζίδικο του κυρ-Γιωργη με το όνομα Χαβάη. Αυτό το κέντρο των διαδρομών μας και της βόλτας έχει ξετρελάνει κόσμο με το τζουκ -μπόξ , που κάθε βράδυ γέμιζε τα καλοκαίρια μας με μουσική και τραγούδια .
Μετά τον μπαχτσέ είναι τοβδιώροφο σπίτι του Στράτου και της Ευγενίας με την κόρη τους Σούλα (Ασπασούλα ).
Και φτάνουμε στο τελευταίο σπίτι αυτής της σειράς που ανήκει στον Μητακίδη Σωτήρη και την Σούλα με τα παιδιά τους Ελένη και Θεόδωρο και εδώ στην αυλή τους ήταν και ο στάβλος των ζώων.
Και μετά τον δρόμο αρχίζουν τα χωράφια με τα στάρια, τα τριφύλλια , τα βαμβάκια , τις μπάμιες και τα καπνά που βασάνισαν τα νιάτα μας !
Σάς άρεσε ; Το Τσικολάκκκ άναψε φωτιά για τα σουβλάκια , κάποιος έριξε δίφραγκο για το τζούκ -μπόξ και ακούω την μουσική.
« Να ξαναγινόμαστε πάλι πιτσιρίκοι με κοντοπαντέλονο ,μπάλα και τσιλίκι.»
Να περιμένουμε να αρχίσει η βόλτα ;
Όχι…. Όχι…την βόλτα θα την περιγράψουμε άλλη φορά….και θα έχουμε μεγάλη παρέα.
Θα ντουζντιστούμε τα καλά μας και θα πάμε για να μοιραστούμε άλλες μοναδικές στιγμές μαζί σας .
Πάρτε μαζί σας πολλά δίφραγκα !