Περιήγηση στις γειτονιές της Νέας Δήμητρας – Μέρος 2ον
Έχω την ευχαρίστηση να σας κάνω μία βόλτα στο αγαπημένο μας χωριό όπως όταν ήμουν μικρή. ….
Έρχεστε μαζί μου; Εμένα πάντως μου αρέσει και πολλές φορές νοερά έχω κάνει αυτές τις διαδρομές ζωντανεύοντας μνήμες και φιγούρες του χωριού που παραμένουν ανεξίτηλες στην καρδιά.
’Ημουν πολύ χωριογύρα και η μαμά μου πάντα έλεγε : Από που να το μαζέψω αυτό το παιδί, όλη μέρα γυρνάει όλο το χωριό !
Δεν υπάρχει σπίτι που δεν μπήκα και κυρίως δεν έχω φάει και έχω αναμνήσεις από όλα τα νοικοκυριά. Και δεν έχω παράπονο ! Όλες οι χωριανές με καλοσκάμνιζαν και είχα μεγάλη παιδική περιέργεια να παρατηρώ τα πάντα .
Ξεκινώ την βόλτα μου από το πρώτο σπίτι του χωριού μπαίνοντας από τον Βορρά.
Ιδιοκτήτες είναι ο θείος Σαράντης Τσιφτσόγλου και η θεία Ελένη με παιδιά την Κατίνα και τον Νάνο . Δίπλα σε αυτό το σπίτι κυλούσε ένα μικρό ρέμα και είχε μια μικρή γεφυρίτσα που από πάνω της περνούσε ο κεντρικός δρόμος του χωριού μας .
Μετά τον δρόμο είναι της γιαγιάς Αλεξάνδρας που η κόρη της Μαγδάλω είχε παιδιά τον Σωκράτη και την Ελενίτσα. Η κόρη της Ελενίτσα ζει αλλού στην Νέα Δήμητρα.
Κολλητά οι αυλές ήταν το χαμηλό σπίτι του κλητήρα Χριστοφόρου Τσαλικιδη και της Βαγγελιώς μαζί με την γιαγιά Γιωργιά και τα δυο τους παιδιά Απόστολο και Φωτάκη . Χαρακτηριστικό εδώ ήταν το ψηλό κυπαρίσσι μπροστά και μια μεγάλη πέτρα σαν μιντέρα άσπρη βαμμένη με ασβέστη που μας φιλοξενούσε συχνά τα απογευματινά .
Το ρέμα , η γεφυρίτσα και το ψηλό κυπαρίσσι ήταν σύμβολα μιας άλλης εποχής .
Δίπλα ήταν το μικρό σπιτάκι του Ιωαννίδη Γιώργου και της γυναίκας του Αναστασίας με τα δύο αγόρια τους τον Κώστα και τον Δημητράκη, που μόλις τελείωσαν το δημοτικό έφυγαν στην Θεσσαλονίκη και το σπίτι ήταν έρημο για πολλά χρόνια.
Στην σειρά ήταν το σπίτι του Τσακάκκ με την Φωτούλα και τις τέσσερεις κόρες τους, την Νούλα, την Ελένη, την Δάφνη και την Νότα και μαζί τους ήταν και η γιαγιά τους Κερανιώ(Τσάκαινα). Εδώ κάθε μέρα ήταν γιορτή ! Τα κορίτσια περνούσαν τον καπνό κάτω στο υπόστεγο και όλη μέρα έπαιζε το ραδιόφωνο τραγούδια . Αυτό είναι το σπίτι της γράφουσας και αυτή η ζωηρή ατμόσφαιρα θύμιζε τις χαρές της καθημερινότητας.
Ίδια περίφραξη μοιράζονταν και το σπίτι του ταξιτζή Νίκου Πραξιγά με την γυναίκας του Μπέμπα (Ευλαμπίας) και τις δύο κόρες τους Μαίρη και Τασούλα.
Περνώντας τον δρόμο στην ίδια σειρά συναντάς το σπίτι του Τάσου Τατάρογλου με την γυναίκα του Αναστασία και τα πέντε παιδιά τους τον Κώστα ,τον Θεόφιλο, την Δέσποινα, την Κοκκώνα και τον Σωτηράκη …εδώ ήταν και η γιαγιά Θεοφίλαινα , η Ζωή, ωπου την θυμάμαι να κάθεται στο πεζούλι φορώντας μαύρα ρούχα αφού είχε χάσει τον άνδρα της !
Στην σειρά ένα μεγάλο οικόπεδο, μοιράζονταν οι Ζαφειρόπουλοι .
Στο πρώτο ο Ζαφειρόπουλος ο Γιώργος με την γυναίκα του Θεανή και τα παιδιά τους Δημήτρη και Σμαρούλα και στο κάτω ήταν το σπίτι του Ευρυστένη και της Αγορίτσας με τα παιδιά τους Θόδωρο, Δημητράκη, Ζωή, Σταυρή και Γρηγόρη.
Ίδια περίφραξη μοιράζονταν το σπίτι της θείας Παγώνας, μαμάς του Τάκη Σωτηριάδη και ήταν κολλητά με το σπίτι του παππού Στεργάκου Σωτηριάδη και της γυναίκας του Καλλιόπης. Εδώ ζούσε και η κόρη της Ελπινιώ με τον άνδρα της Νίκο Ζηρίδη και τα δυο τους παιδιά την Αννούλα και την Πόπη Το σπίτι μπροστά είχε κήπο με πολλές γλάστρες και λουλούδια .
Κουραστήκατε; Κάντε λίγη υπομονή ! Ένα σπίτι ακόμη και βγαίνουμε στην Πλατέα του χωριού μας . Αυτό είναι το χαμηλό σπίτι του Δημοσθένη Τσακιρίδη και της γυναίκας του Βασιλικής με τα δυο παιδιά τους την Ελευθερίτσα και τον Μανώλη που μαζί τους ζούσαν και ο παππούς Μανώλης με την γιαγιά Ελευθερία.
Βγήκαμε στην Πλατέα ! Ας κάνουμε μια μόλα (στάση) στο καφενείο του Χατζάκκκ του Χατζόπουλου Στέργιου,που τον θυμάμαι μουστακοφόρο να σερβίρει τους μερακλήδικους καφέδες του.
Ξεκουραστείτε! Μέχρι την επόμενη φορά που θα περάσουμε την απέναντι μεριά του δρόμου για να δούμε πάλι τα σπίτια και να πιούμε τον επόμενο Νεοδημητριώτικο καφέ !
Κάθε σπίτι και αυλή του χωριού μας κρύβει και μια διαφορετική ιστορία και οι εικόνες που δημιουργούνται είναι σαν παλιά ταινία γεμάτη γλυκύτητα και νοσταλγία !