Γενεαλογικά.
Ο Γουβαντζιδάκης της Νέας Δήμητρας
Ένα σπίτι προσφυγικό, όπως όλα τα άλλα στεκόταν στην άκρη της Νέας Δήμητρας, κοντά στο Δημοτικό Σχολείο . Εκεί ζούσε η οικογένεια Γουβατζιδάκη , ο Αντώνης και η Πουλχερία και τα εφτά τους παιδιά τρία αγόρια και τέσσερα κορίτσια , με θύμισες από την πατρίδα που άφησαν πίσω , τη Λιβαδειά Σερρών και πιο πέρα το Άκαλαν της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης.
Εκεί γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Θεοδωράκης , ένα παιδί γεμάτο ζωή . Λίγο πιο εκεί από το σπίτι τους έμενε ο Αναστάσης Αναστασιάδης με τη γυναίκα του τη Μαριόγκα , χωριανή της οικογένειας Γουβατζιδάκη . Είχε έρθει στη Νέα Δήμητρα το 1933 κι εκείνη από τη Λιβαδειά , με καταγωγή από το Τσιφλίκιοϊ της Ανατολικής Θράκης, τόπο κοντινό στο Όκλαλι, τη γενέτειρα του Αναστάση .
Το σπίτι τους κάποτε αντηχούσε από παιδικές φωνές ,του Κωνσταντίνου και του Γιώργου , των παιδιών τους .Όμως η μοίρα στάθηκε βαριά πάνω τους . Το 1939 και το 1940 , μέσα σε ένα χρόνο ,οι φωνές σώπασαν. Δύο μικρά μνήματα στην γωνία του νεκροταφείου κουβαλούσαν το άδικο φορτίο .
Η Μαριόγκα , θλιμμένη αλλά γεμάτη δίψα για ζωή ζήτησε ένα παιδί . Οι συγχωριανοί της την άκουσαν και η μοίρα διάλεξε τον Θεοδωράκη . Και λίγο αργότερα, σαν να ήθελε η ζωή να ισορροπήσει το χαμένο της δίκιο , η Μαριόγκα έμεινε έγκυος.
Την ημέρα που γέννησε τον Κωνσταντίνο,το όνομα του αδικοχαμένου μικρού γιου της στο σπίτι έφτασε και ο Θεοδωράκης . Δύο παιδιά , δύο αγόρια ξανά μέσα στη φωλιά τους .
Ο Θεοδωράκης μεγάλωσε με αγάπη και φροντίδα. Ο Αναστάσης του έμαθε τη δουλειά, το χωράφι , τα πρόβατα . Όταν ήρθε η ώρα να φτιάξει το δικό του σπιτικό ,πήρε για γυναίκα του την Λαμπρινή , την κόρη του Μανώλη Τριανταφυλλίδη και της Μαργιορής, με καταγωγή από το Άκαλαν της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης. Απέκτησαν δύο παιδιά.
Η αγάπη του Θεοδωράκη στους θετούς του γονείς φαίνεται και από πολλές εκδηλώσεις και από το ότι τον πρώτο του γιό τον ονόμασε Αναστάσιο , προς τιμήν του θετού του πατέρα , που δεν τον αδίκησε . Έζησε καλά χρόνια στην Νέα Δήμητρα με αγάπη που έδωσε και πήρε και δούλεψε σκληρά γιατί τον χαρακτήριζε η εργατικότητα και η προκοπή .
Αλλά δυστυχώς το νήμα της ζωής του κόπηκε πρόωρα . Έφυγε από την ζωή νέος ,στις 16 Σεπτεμβρίου του 2005, αφήνοντας πίσω την γυναίκα του και τα δύο του παιδιά να κουβαλούν τη θλίψη για τον χαμό του .
Σήμερα το όνομά του συνεχίζει να ζει μέσα από τους απογόνους του , που το κρατούν ζωντανό . Ο Θεοδωράκης μπορεί να έφυγε νέος ,αλλά η αγάπη που έδωσε και πήρε , η τιμή που έδειξε και το σπιτικό που έχτισε, έμειναν για πάντα χαραγμένα στη γη της Νέας Δήμητρας.
*Συγγενικοί δεσμοί της οικογένειας Γουβατζιδάκη:
*Η Πουλχερία , η μαμά του Θεοδωράκη ήταν από το Άκαλαν της Τσατάλτζας και ήταν αδελφή της Ταρσής και της Ουρανίας . Η Ταρσή ήταν η σύζυγος του Γιωργίκου Αθανασιάδη και μαμά του Χρήστου, Σταυρινού και Βασιλείας .
Άρα ο Θεοδωράκης ήταν πρώτα ξαδέλφια με τους Αθανασιάδη του Γιωργίκου.
* Η Πουλχερία ,που ήταν αδελφή της Ταρσής Αθανασιάδου, ήταν πρώτη ξαδέλφη με τους Δαλμάζη (Κερανιώ Ιωακειμίδου , Κωνσταντίνο, Δημητρό και Αγαθή Παπαδοπούλου ) . Άρα ο Θεοδωράκης ήταν δεύτερα ξαδέλφια με τα παιδιά τους .
* Στη Λιβαδειά Σερρών ήταν τα αδέλφια του πατέρα του Θεοδωράκη . Άρα είχε εκεί άμεσους συγγενείς.
* Στη Λιβαδειά Σερρών ζούσε και η αδελφή της μαμάς του Πουλχερίας, η Ουρανία . Άρα είχε συγγενείς κι εκεί από αυτήν την γραμμή .
Έτος 2023