Οι Γυμνασιόπαιδες της Νέας Δήμητρας.
Τα παιδιά που έπρεπε να πάνε γυμνάσιο στο Κιλκίς νοίκιαζαν σπίτια μαζί με άλλα από το χωριό στην μικρή πόλη. Μικρά παιδιά ήταν και ζούσαν μόνα τους στην πόλη φεύγοντας από την φροντίδα της μαμάς τους και την επιτήρηση του μπαμπά τους.
Κάθε εβδομάδα οι μπαμπάδες τους με το κάρο πήγαιναν στο Κιλκίς για να τους πάνε τρόφιμα. Τα χρήματα τότε ήταν λίγα και βολεύονταν με τις προετοιμασίες που έκαμναν οι μάνες τους. Βούτυρο, ζυμωτό ψωμί, τραχανάς, αυγά βρασμένα και λίγο καβουρμά. Περνούσαν με το « τσίν –ρίν» και διάβαζαν χωρίς φροντιστήρια και βοήθεια. Από το χωριό έφευγαν στην πόλη σε ηλικία δεκατριών χρονών, έμεναν εκεί μέχρι τα δεκαοκτώ και μετά πήγαιναν στο Πανεπιστήμιο.
Ο μπαμπάς ενός μαθητή, ο θείος Σταύρος πήγαινε κάθε εβδομάδα τις προμήθειες όπως έκαμναν όλοι. Μέσα στο καλάθι είχε το ζυμωτό ψωμί, τις ελιές και τα βρασμένα αυγά που έστειλε η μάνα του.
Ο μικρός μαθητής άδειαζε το καλάθι και τακτοποιούσε τα τρόφιμα και είπε στον μπαμπά του: «Πες την μαμά να στείλει και κανένα ωμό αυγό για να το κάνουμε σφουγγάτο». Πόση απλότητα που το αυγό σφουγγάτο φάνταζε σαν είδος πολυτελείας! Πόση στέρηση είχε από βασικά είδη για την ζωή του! Αυτό δεν τον πτοούσε! Εκείνος είχε τον σκοπό του! Να διαβάσει, να μορφωθεί και να πετύχει! Οι δυσκολίες και η ανέχεια που είχε ο νεαρός της ιστορίας μας τον έκαναν πολύ δυνατό.
Ο αγώνας του δικαιώθηκε στο τέλος και είχε ανταμοιβή. Έγινε καθηγητής Πανεπιστημίου και Πρύτανης! Ο αδελφός του έγινε οικονομολόγος και η αδελφή του καθηγήτρια Αγγλικών.
Πόσες φορές η μαμά μου μας έφερνε παράδειγμα τον αγώνα αυτών των παιδιών και την προκοπή τους! Και εμείς θαυμάζαμε! Και προσπαθούσαμε να τους μοιάσουμε! Η φτώχεια για αυτούς δεν στάθηκε εμπόδιο αλλά και κίνητρο για την επιτυχία και την πρόοδό τους.
Κάθε φορά που τούς συναντούσα ένοιωθα αυτόν τον θαυμασμό όχι μόνο για την μόρφωσή τους, αλλά και για την ευγένεια της ψυχής τους!
Ζούσαν και άλλα παιδιά αγόρια και κορίτσια μακριά από το χωριό μας, στην ξένη πόλη, στο Κιλκίς. Πορεύονταν με τα πενιχρά μέσα που είχαν οι γονείς τους και διάβαζαν με όλη την δύναμή τους και πρόκοψαν .
Στην σημερινή εποχή δεν θα έχουμε τέτοια παραδείγματα να επιδείξουμε στα παιδιά μας, γιατί εκλείπουν. Τότε όσοι πήγαν γυμνάσιο, που ήταν εξατάξιο τότε, πρόκοψαν.
Οι ήρωες της ιστορίας μας έζησαν δύσκολα χρόνια και ανταπεξήλθαν στα εμπόδια με το διάβασμα και τη γνώση.
Και κέρδισαν …κέρδισαν τον κόσμο όλον!
Από ένα φτωχικό σπιτάκι με δύο γονείς που δεν είχαν γνώσεις και πτυχία. Είχαν όμως την καλή γνώμη και παιδεία που έδωσαν στα άξια παιδιά τους.
Πόσοι πλούσιοι και μορφωμένοι δεν μπόρεσαν να δώσουν το καλό παράδειγμα στα παιδιά τους! Και απέτυχαν στην διαπαιδαγώγησή τους!
Έχουμε πολλά παραδείγματα παιδιών που σπούδασαν και πρόκοψαν από το χωριό μας. Οι δυσκολίες που αντιμετώπισαν τους έκαναν να είναι πιο μελετηροί και να προχωράνε μπροστά. Γιατί μόνο με την μελέτη και τον αγώνα τα καταφέρνεις.
Τα πρώτα χρόνια νοίκιαζαν σε σπίτια δύο-τρία παιδιά μαζί, μετά άνοιξαν τα δύο οικοτροφεία της Μητρόπολης και η «Δορκάδα « και έμεναν εκεί.
Αργότερα είχε λεωφορείο του ΚΤΕΛ Κιλκίς και ήταν εύκολη η μετακίνηση προς τα γυμνάσια.
‘Έχουμε πολλά παραδείγματα Νεοδημητριωτών που παρά την φτώχεια που έζησαν, κατάφεραν να δώσουν στα παιδιά τους όλα τα εφόδια εκείνα, που ήταν χρήσιμα να πορευτούν στην ζωή τους. Σπούδασαν, μορφώθηκαν, είχαν τις αξίες από τους γονείς τους και δεν τους ξέχασαν ποτέ. Αυτή η σεβαστή γενιά οικοδόμησε έναν χαρακτήρα ισχυρό, με αξίες και αρετές που καθοδηγούν την ζωή τους ακόμα και μετά την επιτυχία. Γιατί γνώριζαν τις δυσκολίες που πέρασαν οι γονείς τους για να τους εξασφαλίσουν τα προς το ζην και έτρεφαν σεβασμό προς αυτούς.
Ο αγώνας των παιδιών της Νέας Δήμητρας είναι μια υπενθύμιση πως η πραγματική πρόοδος χτίζεται με επιμονή και όραμα. Οι μνήμες αυτών των αγώνων παραμένουν για να μας θυμίζουν το παρελθόν αλλά και να μας εμπνέουν για το μέλλον.
Ελένη Τσιφτσόγλου
Έτος 2023