Γενεαλογικά.
Οικογένεια Στόικου στην Νέα Δήμητρα.
Η ιστορία της οικογένειας Στόικου είναι γεμάτη θλίψη,αλλά και δύναμη . Ξεκινά από τη Γιωργιά Νίκογλου – Στόικου , η οποία γεννήθηκε το 1920 στο Τζελέπκιοϊ της Επαρχίας Μετρών (Τσατάλτζας) , της Νομαρχίας Κωνσταντινούπολης, της Ανατολικής Θράκης , στην Νέα Δήμητρα.
Η Γιωργιά ήρθε στην Ελλάδα σε ηλικία τεσσάρων χρόνων και ήταν η κόρη του Δημήτρη Νίκογλου και της Ερενίας( Ειρήνη ) με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών, σύμφωνα με την Συνθήκη της Λωζάνης.
Στην Νέα Δήμητρα η Γιωργιά παντρεύτηκε με τον Γιώργο Στόικο, ο οποίος καταγόταν από το Λαζάρκιοϊ της Τσατάλτζας, της Νομαρχίας Κωνσταντινούπολης, της Ανατολικής Θράκης.
Το επίθετο Στόικος προέρχεται από την Σλαβική λέξη στόι , που σημαίνει εκατό . Ο Γιώργος Στόικος γεννήθηκε το 1906 και ήταν γιος του Ιωάννη και της Ελένης , γνωστής ως Λένγκως.
Γεννήθηκε το έτος 1912 στο Λαζάρκιοϊ της Ανατολικής Θράκης ήρθε σε ηλικία 12 χρόνων , με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών , σύμφωνα με την Συνθήκη της Λωζάνης.
Ο Γιώργος με την Γιωργιά απέκτησαν :
*ένα κοριτσάκι , την Ελένη , που πέθανε βρέφος ενός έτους από πνευμονία και
*τον Άνθιμο , που γεννήθηκε το 1938 στην Νέα Δήμητρα.
Ο Γιώργος Στόικος μαζί με άλλους χωριανούς ξεκίνησαν με το κάρο να πάνε στην Θεσσαλονίκη . Θα έπαιρναν το τρένο από τον Άσπρο για την Θεσσαλονίκη. Στο δρόμο , στο ύψος του μικρού κτήματος Κοκάρτζα , ώρα οκτώ το πρωί , το κάρο έπεσε σε νάρκη και ανατινάχθηκε .Τότε δυστυχώς έβαζαν νάρκες για να κάνουν δολιοφθορές .Ο κρότος από την ανατίναξη του κάρου με τους χωριανούς μας , ακούστηκε μέχρι το χωριό . Ο μικρός δεκάχρονος Άνθιμος ήταν στο σχολείο , στην αίθουσα , που ήταν στο Κοινοτικό Κατάστημα και άκουσε και αυτός τον δυνατό θόρυβο .Όταν ήρθαν να τον πάρουν από το Σχολείο , τού είπαν ότι ο μπαμπάς του τραυματίστηκε . Ο ίδιος όμως κατάλαβε και έλεγε ότι ο μπαμπάς του σκοτώθηκε . Αυτή ήταν η πρώτη τραγωδία για την οικογένεια . Στην ανατίναξη του κάρου έχασαν την ζωή τους ο Γιώργος Στόικος , ο Δαλμάζης Χαράλαμπος ο άνδρας της Πελαγίας , ο γιος της Πετρίνας Τσαλικίδου ο Μόσχος , ο Γκαλιμάνης γιος του Γιάννη και ένας ακόμα από τα κτήματα . Το ημερολόγιο έδειχνε 15 Νοεμβρίου τού 1948 .
Ο Γιώργος Στόικος ήταν 36 χρόνων .Αυτή ήταν η μαύρη μέρα, που έμεινε ορφανός από πατέρα ο Άνθιμος όπως και τα άλλα παιδιά του χωριού μας , Νέα Δήμητρα .
Πέρασαν τα χρόνια και ο Άνθιμος μεγάλωνε με την χήρα μαμά του Γιωργιά , που αγωνίστηκε για να επιβιώσει η ίδια και ο γιος της . Πάλεψε να μεγαλώσει τον μικρό Άνθιμο μέσα στην φτώχεια της και τις δυσκολίες της .Όμως η σκληρή μοίρα χτύπησε πάλι το σπιτικό του Στόικου .
Η Γιωργιά αρρώστησε και ετοιμαζόταν να πάει σε Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης. Η γιαγιά Μαρμαρίδαινα η γειτόνισσά της περιέγραφε την τελευταία της ενέργεια …έκανε τρεις φορές τον κύκλο του σπιτιού της , φοβούμενη ότι δεν θα γυρίσει πίσω .Και οι φόβοι της βγήκαν αληθινοί .
Ο δεκαεξάχρονος γιος της ο Άνθιμος βρήκε τρόπο και πήγε στην Θεσσαλονίκη να την δει .
Σε δεύτερη επίσκεψή του στο Νοσοκομείο όταν αναζήτησε την Στόικου Γεωργία , την μαμά του , του είπαν πως πέθανε και θάφτηκε εκεί . Ήταν το 1956, μόνο 36 χρόνων. Δεύτερη ορφάνια για τον μικρό Άνθιμο και αυτήν την φορά από μητέρα. Απελπισία και πόνος . Ο Άνθιμος θυμόταν την γλυκιά του μαμά να τραγουδάει , σαν αηδόνι και όλοι έλεγαν στην γειτονιά και στο χωριό ότι ήταν καλλίφωνη .
Όταν τραγουδούσε η Γιωργιά , όλοι σταματούσαν για να την ακούσουν . Ήταν όμως πολύ άτυχη καθώς έχασε τον άνδρα της , είδε τον γιο της ορφανό και τώρα τού φόρεσε ξανά το ένδυμα της ορφάνιας με τον δικό της χαμό.
Ο γιος της Γιωργιάς, ο Άνθιμος, πορεύτηκε μόνος του στην ζωή. Ο Άνθιμος παντρεύτηκε με την Βασιλική Βασιλακοπούλου, δασκάλα κοπτικής -ραπτικής που ήρθε με την αδελφή της Ελένη από το Άνω Διακοφτό Αχαΐας στην Πελοπόννησο, επίσης δασκάλα κοπτικής– ραπτικής. Οι δύο αδελφές παρέδιδαν μαθήματα στο χωριό μας και γνώρισαν και οι δύο ,τους νέους της Νέας Δήμητρας και τους παντρεύτηκαν . Η Ελένη τον Αργυρόπουλο Τάκη και η Βασιλική τον Στόικο Άνθιμο .
Η Βασιλική με τον Άνθιμο απέκτησαν δύο παιδιά.Το σπίτι του Εποικισμού της οικογένειας παραμένει σε πείσμα του χρόνου και είναι δίπλα στου Αβραμίδη Αβραάμ .
*Συγγενικοί δεσμοί της οικογένειας Στόικου :
*Η Στόικου Γιωργιά είχε ανιψιά την Ειρήνη Αλεξιάδου του Μαρθάκκ . Ο αδικοχαμένος στον Εμφύλιο Διχασμό και Σπαραγμό ο αδελφός της Γιωργιάς , Σταμάτης Νίκογλου , στην Τούμπα Παιονίας Κιλκίς , ήταν ο μπαμπάς ,της Ειρήνης Αλεξιάδου, του Μαρθάκκ. Άρα οι Στόικου είναι ξαδέλφια με τους Αλεξιάδηδες της Νέας Δήμητρας.
Ο Στόικος Γιώργος ήταν συγγενής με τον Τσαλικίδη Πασχάλη του Ανδρέα και επίσης συγγενής με τον γαμπρό του Πασχάλη, τον Βλαχόπουλο , άνδρα της αδελφής του Κατερίνας. Οι κόρες της αδελφής του Πασχάλη Χαριτωμένης , η Λαμπρινή στην Βέροια Ημαθίας και η Φωτίκα στην Γερμανία , ήταν θείες του Άνθιμου Στόικου .Ο Άνθιμος είχε συγγενείς στο χωριό Τούμπα Παιονίας Κιλκίς και στο χωριό Ρύζια Παιονίας Κιλκίς.
Στην Νέα Δήμητρα ο Άνθιμος είχε συγγενή επίσης την Πελαγία Δαλμάζη ,τον Αντώνη Αλετρίκη και τον Βασίλη Αλετρίκη . Ήταν πρώτα ξαδέλφια του μπαμπά του ‘Ανθιμου και ο Άνθιμος ήταν δεύτερα ξαδέλφια με τα παιδιά όλων .
Ο Άνθιμος έφυγε νέος από τη ζωή στην ηλικία των εβδομήντα χρόνων . Σήμερα το επίθετο Στόικος δεν υπάρχει στη Νέα Δήμητρα . Η ιστορία της οικογένειας Στόικου στη Νέα Δήμητρα είναι ένας φόρος τιμής στη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής, μέσα από τις δυσκολίες και τις απώλειες . Παρά τις τραγωδίες, ο Άνθιμος και οι απόγονοί του συνέχισαν τη ζωή , αφήνοντας στο δικό τους αποτύπωμα στη Νέα Δήμητρα.
Έτος 2023