Γενεαλογικά.
Οικογένεια Μαρμαρίδη .
Στην καρδιά της Νέας Δήμητρας σε ένα χωριό που αγκάλιασε τις ζωές των προσφύγων ,ξετυλίγεται η ιστορία της οικογένειας Μαρμαρίδη. Εκεί όπου η γη άκουσε το πρώτο κλάμα των παιδιών τους και η ασκαμνιά στην αυλή τους σκέπασε τα καλοκαίρια τις φωνές και τα γέλια τους , η ιστορία τους μένει ζωντανή όχι μόνο στις μνήμες ,αλλά και στις ψυχές όσων τους γνώρισαν .
Ο Κωνσταντίνος Μαρμαρίδης (1903-1993) ήταν Αγαλανιώτης.Το επίθετο πρώτα ήταν Μαρμαράς και μετά έγινε Μαρμαρίδης . Ήρθε από το Άκαλαν της Επαρχίας Μετρών (Τσατάλτζας), Νομαρχίας Κωνσταντινούπολης της Ανατολικής Θράκης. Ήταν μόλις 21 χρόνων, όταν ξεριζώθηκαν με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών σύμφωνα με την Συνθήκη της Λωζάνης . Ήταν ο μοναχογιός της οικογένειας,ο μοναδικός γιός του Αλέξανδρου και της Λαμπρινής και αδελφός πέντε κοριτσιών ,που κουβαλούσαν μαζί του την ελπίδα για ένα νέο ξεκίνημα . Στην Λακιά Φλώρινας εγκαταστάθηκαν μετά την Ανταλλαγή των Πληθυσμών και εκεί παντρεύτηκαν . Η Δέσποινα ήταν το γένος Νικόλα Ζολώτη , από την Αρτάκη της Μικράς Ασίας , παράλιας πόλης του Μαρμαρά , εκατό χιλιόμετρα από την Κωνσταντινούπολη.Η Δέσποινα γεννήθηκε το 1905 και ήρθε στην Νέα Δήμητρα σέ ηλικία 19 χρόνων. Απεβίωσε στην Νέα Δήμητρα Κιλκίς , το 2000, σε ηλικία 95 χρόνων .
Ο Μαρμαρίδης Κωνσταντίνος και η Δέσποινα δημιούργηδαν τη δική τους οικογένεια γεμάτη κόρες, γέλια και όνειρα. Οι κόρες ήταν έξι !
Η Λαμπρινή (γενν1925), η Βασιλική ( γενν 1931), η Μπαλασή ( γενν 1933) ,η Σταυρούλα ( γενν 1935), η Διαμάντω (γενν 1939) και
η Χρυσούλα ( Σούλα ) γενν 1945). Κάθε μια ξεχώριζε για την προσωπικότητά της ,φέρνοντας ζωή και χαρά στο σπίτι.
Η Δέσποινα γέννησε το 1940 την Κατερίνα , που έφυγε δύο χρόνων και το 1944 την Αλεξάνδρα, που έφυγε μηνών .
Το σπίτι τους ήταν διώροφο, ένα κόσμημα της γειτονιάς ,με μια αυλή γεμάτη ζωή και χρώματα. Θυμάμαι το σπίτι τους διώροφο , νοικοκυρεμένο . Ανέβαινες δύο -τρία σκαλιά από μεγάλες πλατιές πέτρες , που σε οδηγούσαν στην αυλή του . Μπροστά σου ξεχύνονταν ένας κόσμος γεμάτος λουλούδια και δέντρα. Είχε πέτρες βαμμένες άσπρες – μπλε , για χωρίσματα στα λουλούδια . Οι εξωτερικές σκάλες του σπιτιού είχαν γλάστρες με λουλούδια, “πάπιες “, με τα μεγάλα φύλλα. Στην αυλή είχε πολλά δέντρα και το πιο επιβλητικό ήταν η ασκαμνιά, που καθόταν από κάτω όλοι . Επίσης είχε πολλούς τενεκέδες , με πολλά λουλούδια .Τενεκέδες βαμμένους άσπρους και μπλέ . Οι αυλές των γιαγιάδων μας, ευνοούσαν την βλάστηση πολλών λουλουδιών και τα χρυσά χεράκια τους τα περιποιόταν .Κάτω από αυτήν την ασκαμνιά κάθησα κι εγώ μικρούλα , παρέα με την γιαγιά μου, την Δαφνιώ την Γκάιντατζου .
Εκεί καθόταν η γιαγιά η Δέσποινα, η Μαρμαρίδαινα όπως την φώναζαν όλοι και διηγούνταν τις ιστορίες της . Η γιαγιά η Μαρμαρίδαινα μιλούσε και γελούσε πάντα . Έλεγε πως, όταν θύμωνε με τον Κωνσταντίνο, έπαιρνε τον μπόγο της και έφευγε στα κορίτσια της . Ήταν ο δικός της τρόπος να δείξει την αθόρυβη δύναμή της . ‘Ολες τις φίλες της γιαγιάς μου, τις ένιωθα για συγγενείς. Δενόμουν πολύ εύκολα μαζί τους και τους αγαπούσα για πάντα
Ας γυρίσουμε στην οικογένεια Μαρμαρίδη .
*Ο Κωνσταντίνος Μαρμαρίδης ήταν μοναχογιός με πέντε αδελφές. Αυτές ήταν :
*Η Χρυσώ, η γυναίκα του Παρπαρά Γιώργη,
*η Μαργιορή ,η γυναίκα του Τριανταφυλλίδη Μανώλη (Σκοτνιού) ,
*Η Αγαθή η γυναίκα του Ποιμενίδη Γιώργου , *Η Σταυρινή Ρελάκη , η γυναίκα του Τριαντάφυλλου , που ο Τριαντάφυλλος χάθηκε στον τουρκικό στρατό .Η Σταυρινή ήρθε με τον αδελφό της Μαρμαρίδη Κωνσταντίνο στην Νέα Δήμητρα και την κόρη της Ελένη (η Ελένη ήταν η γυναίκα του Χρήστου Ζαχαριάδη) και
*Η Ασημένια , στα Αμάραντα Κιλκίς.
Ο Γιώργος Μαρμαρίδης και οι αδελφές του ήταν συγγενείς με τις οικογένειες Σπανούδη από το Άκαλαν Δέρκων , που έμεναν στα Αμάραντα Κιλκίς .
Στον Ονομαστικό Κατάλογο Προσφύγων Αγροτών είναι εγγεγραμμένη : 1ον. Η Μαρμαρά Λαμπρινή χήρα του Αλέξανδρου από το Άκαλαν Δέρκων , το γένος Ανέστη Γεωργουτσέλου με αριθμό Δήλωσης 103498 και τόπο εγκατάστασης την Τοπόλιανη Σερρών , (χωριό Χρυσό Σερρών).
Εδώ φαίνεται ότι η Λαμπρινή ήταν η μαμά των Μαρμαρίδηδων και Αλέξανδρος ο μπαμπάς τους. Ακόμα φαίνεται ότι εγκαταστάθηκαν πρώτα στο χωριό Χρυσό Σερρών.
Αν δούμε και τα κύρια ονόματα των απογόνων τότε επαληθεύεται …έχουν και Λαμπρινή και Αλέξανδρο (Αλέκο) . Και φαίνεται ότι ο μπαμπάς της μάνας των Μαρμαρίδηδων ήταν ο Γεωργουτσέλος Ανέστης .
2ον Η Μαρμαρά Ασημένια του Αλέξανδρου από το Άκαλαν Δέρκων με αριθμό Δήλωσης 193503 , ως μέλος και τόπο εγκατάστασης την Λακιά Φλώρινας.
3ον Η Μαρμαρά Χρυσή του Αλέξανδρου , από το Άκαλαν Δέρκων με αριθμό Δήλωσης 193502 ως μέλος και τόπο εγκατάστασης την Λακιά Φλώρινας.
4ον Ο Μαρμαράς Αλέξανδρος του Θεοχάρη από το Άκαλαν Δέρκων με αριθμό Δήλωσης 103498 και δίπλα την λέξη “κληρονόμοι” που σημαίνει ότι έχει πεθάνει, με αριθμό Δήλωσης 103498, Τοπόλιανη (Χρυσό) Σερρών .Εδώ φαίνεται ότι ο Αλέξανδρος δεν ήρθε στην Ελλάδα, είχε πεθάνει και υπάρχουν κληρονόμοι του .Το όνομα του παππού των Μαρμαρίδηδων ήταν Θεοχάρης .
5ον Ο Μαρμαράς Κωνσταντίνος του Αλέξανδρου, από το Άκαλαν Δέρκων, με αριθμό Δήλωσης 103500 ,ως μέλος και τόπο εγκατάστασης την Τοπόλιανη (Χρυσό) Σερρών . Εδώ είναι ο Κωνσταντίνος Μαρμαρίδης .
Από τον Ονομαστικό Κατάλογο Προσφύγων Αγροτών φαίνεται ότι η οικογένεια Μαρμαρίδη περιπλανήθηκε σε διάφορα μέρη , όπως το Χρυσό Σερρών και Λακιά Φλώρινας .
Οι κόρες τού Μαρμαρίδη ήταν :
1ον. * Η Λαμπρινή, παντρεμένη με τον Αλμπανίδη Αντωνάκη , που απέκτησαν τρία παιδιά .
2ον * Η Βασιλική , παντρεμένη με τον Χρυσαφάκη Κυριακίδη του Γιώργου Υιοθέτησαν ένα παιδί , τον Γιώργο .
3ον * Η Μπαλασσή ,παντρεμένη στην Νέα Πέλλα
4ον * Η Διαμάντω , παντρεμένη στο Βαπτιστή Κιλκίς, ζούσε στην Αυστραλία .
5ον *. Η Σταυρούλα ,
6ον * Η Χρυσούλα ( Σούλα), παντρεμένη στον Άγιο Αθανάσιο Θεσσαλονίκης .
Οι ρίζες της οικογένειας εκτείνονταν βαθιά πίσω στον χρόνο ,στο Άκαλαν της Ανατολικής Θράκης. Η Λαμπρινή και ο Αλέξανδρος έδωσαν τη βάση ,τη δύναμη και την ταυτότητα . Οι αδελφές του Κωνσταντίνου , η Χρύσω , η Μαργιορή , η Αγαθή , η Σταυρινή , και η Ασημένια έφεραν τις δικές τους ιστορίες, ενώθηκαν με άλλες οικογένειες , έφτιαξαν νέες ζωές . Στις αφηγήσεις και στις ιστορίες ,η παρουσία τους δεν έσβησε ποτέ .
Το όμορφο σπίτι της οικογένειας του Μαρμαρίδη έχει παραδοθεί στην φθορά του χρόνου . Εν έτει 2022 επισκεπτόμενη αυτό , μετά δυσκολίας το προσέγγισα . Και βρέθηκα στο μπαλκόνι του δεύτερου ορόφου , που από εκεί έβλεπες και τον πρώτο όροφο , αφού το πάτωμα είχε υποχωρήσει. Στάθηκα για λίγο με τις σκέψεις μου , στάθηκα στην γεμάτη χόρτα “αυλή ” , που δεν μπορούσα να οριοθετήσω και έφυγα πικραμένη. Πικραμένη για τον ανελέητο χρόνο και τούς ανθρώπους , που χάνονται .
Σήμερα το επίθετο Μαρμαρίδης δεν υπάρχει άλλο στην Νέα Δήμητρα .Για σκεφτείτε την μοίρα του . Δεν κρατήθηκε από καμμιά πλευρά .Ο Μαρμαρίδης Κωνσταντίνος ήταν αδελφός πέντε κοριτσιών και πατέρας έξι κοριτσιών , επίσης .
Η οικογένεια Μαρμαρίδη ήταν ένας κόσμος γεμάτος χρώματα , μνήμες και φωνές . Από το Άκαλαν και την Αρτάκη ως τη Νέα Δήμητρα, οι Μαρμαρίδηδες άφησαν το δικό τους σημάδι, αποδεικνύοντας πως οι ρίζες δεν ξεχνιούνται .
Έτος 2023