Γενεαλογικά.
Οικογένεια Μάρογλου .
Η ιστορία της οικογένειας Μάρογλου, ξεκινά από την Στενήμαχο της Ανατολικής Ρωμυλίας ,μια πόλη γνωστή για το εμπόριό της, τα μοναστήρια της και την ακμαία ελληνική κοινότητά της . Η Στενήμαχος (Ασσένοφγκραντ), η πόλη καταγωγής του Βασίλη Μάρογλου, στη Βουλγαρία και πριν την Ανταλλαγή των Πληθυσμών είχε μεγάλο ποσοστό Ελλήνων , που διέπρεψαν στο εμπόριο και στα γράμματα . Η Στενήμαχος θεωρείται ” Μικρή Ιερουσαλήμ ” , διότι έχει πολλά μοναστήρια και εκκλησίες . Οι Στενημαχιώτες ήρθαν στην Ελλάδα και διασκορπίστηκαν σε πολλά μέρη της Μακεδονίας.
Εκεί ανάμεσα σε αυτούς τους δρόμους και τα σπίτια γεννήθηκε το 1913, ο Βασίλης Μάρογλου , γιος του Θωμά και της Ασπασίας. Ήταν μόλις 13 ετών ,όταν ακολούθησε τους γονείς του μαζί με τον 14 ετών αδελφό του τον Γιώργο και τις αδελφές του ,τη Φαίδρα και τη Φανή , στο ταξίδι τους στην Ελλάδα . Η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην πόλη του Κιλκίς. Στον Ονομαστικό Κατάλογο Προσφύγων Αγροτών είναι εγγεγραμμένος ο μπαμπάς του Μάρογλου Βασίλη , ο Θωμάς Μάρογλου του Γεωργίου , από την Στενήμαχο Βουλγαρίας με αριθμό Δήλωσης 136260, ως αρχηγός οικογένειας και τόπο εγκατάστασης την Συνοικία Στενημαχιωτών , Κιλκίς , από το γραφείο Εποικισμού Κιλκίς . Οι συγγενείς του Μάρογλου Βασίλη ρίζωσαν στην πόλη του Κιλκίς, χτίζοντας νέες ζωές ,μα πάντα κρατώντας στην καρδιά τους την παλιά πατρίδα.
Ο Βασίλης γνώρισε στο Κιλκίς την Φωτεινιώ, που δούλευε στο καπνομάγαζο σκληρά , για δέκα χρόνια . Παντρεύτηκαν και ο Βασίλης δούλευε μυλωνάς στη Νέα Δήμητρα , στο μύλο των Ναναίων .Ήταν εγγεγραμμένος στο Ταμείο Μυλωθρών .Εκεί μέσα στην βουή των μυλόπετρων και τη ροή του αλευριού, ο Βασίλης δούλεψε με πολύ ιδρώτα . Ο Βασίλης δούλεψε και ως ζωέμπορος. Στη Νέα Δήμητρα έχτισαν το σπιτικό τους ,τη δική τους οικογένεια .
Η Φωτεινή,γνωστή ως Φωτεινιώ , κόρη του Μανώλη Βασιλειάδη και της Ελένης Ντάρτζαλη ,γεννήθηκε το 1912 στο Όκλαλι της Τσατάλτζας (Μετρών ) της Νομαρχίας Κωνσταντινούπολης της Ανατολικής Θράκης. Ήρθε στα 13 χρόνια χρόνια με τους γονείς της και τα αδέλφια της , τον Απόστολο και τον Θανάση .
Όμως η ζωή δεν τους έδωσε γαλήνη . Ο Βασίλης έπρεπε να πάει στο στρατό και ήταν η περίοδος του Αλβανικού Έπους. Ο Βασίλης πολέμησε στην Αλβανία , αφήνοντας πίσω γυναίκα και παιδιά . Εκεί μέσα στον παγωμένο χειμώνα της Ηπείρου, τον δάγκωσε σκυλί και νοσηλεύτηκε σε πρόχειρο νοσοκομείο . Παρά τις κακουχίες , στάθηκε τυχερός. Γύρισε ζωντανός διανύοντας με τα πόδια την απόσταση ως τη Νέα Δήμητρα.
Ο Βασίλης και η Φωτεινιώ απέκτησαν πέντε παιδιά,που σκόρπισαν σε διαφορετικά μέρη , αλλά πάντα κρατούσαν μέσα τους την κληρονομιά των προγόνων τους :
*1.Η Ασπασούλα ,( γενν 1938) που παντρεύτηκε με τον Σολομωνίδη Θεοδωράκη και ζούσε αρκετά χρόνια στην Θεσσαλονίκη. Απέκτησε δύο παιδιά .
*2.Ο Μανώλης Μάρογλου που παντρεύτηκε με την Ελένη , από τον Άσπρο Κιλκίς ζούνε τώρα στην Νέα Δήμητρα και απέκτησαν τρία παιδιά. Ο Μανώλης συνεχίζει το όνομα των Μάρογλου .
*3. Η Ευδοξία, γνωστή ως Δόξα, που παντρεύτηκε στην Μεσήμβρια Θεσσαλονίκης.
*4. Η Ελένη ,που παντρεύτηκε στην Θεσσαλονίκη και ζει τώρα στην Νέα Δήμητρα.
*5.Η Θωμαή, που ζει στο εξωτερικό .
Ο Στενημαχιώτης Βασίλης Μάρογλου έφυγε νέος από τη ζωή. Η Φωτεινιώ έζησε στην Νέα Δήμητρα μέχρι τα 80 της και έφυγε το 1991.
Το σπίτι του, που δόθηκε από τον Εποικισμό έδωσε την θέση του σε ένα διώροφο σπίτι , όπου τώρα ζει ο γιός τους ο Μανώλης.
Το όνομα Μάρογλου, συνεχίζει να ακούγεται στη Νέα Δήμητρα, από τους απογόνους του.
Και η ιστορία του, από την Στενήμαχο στην Ελλάδα ,από το μύλο στο πεδίο της μάχης ,από το Κιλκίς στη Νέα Δήμητρα,παραμένει ζωντανή . Γιατί οι άνθρωποι μπορεί να φεύγουν ,αλλά οι ιστορίες τους μένουν χαραγμένες στη μνήμη των επόμενων γενεών.
Έτος 2023