Γενεαλογικά .
Οικογένεια Λεονταρίδη Γαληνού στην Νέα Δήμητρα
Ο Γαληνός Λεονταρίδης, ήρθε στην Νέα Δήμητρα το 1924 από το χωριό Όκλαλι της Επαρχίας Μετρών (Τσατάλτζας) της Νομαρχίας Κωνσταντινούπολης της Ανατολικής Θράκης κατά την Ανταλλαγή των Πληθυσμών , σύμφωνα με την Συνθήκη της Λωζάνης .
Ο Γαληνός ,ο γιος του Ευθύμη και της Ελένης, γεννήθηκε το 1885 ήρθε σε ηλικία 39 χρόνων στη Νέα Δήμητρα και ένιωθε κουρασμένος . Για αυτό δεν ήταν η ηλικία του ,ήταν η διαδρομή . Στα παπούτσια του ακόμα σκάλωνε το χώμα της Ανατολικής Θράκης. Στο πλάι του, η Χρυσαλίς και τα παιδιά τους , ο Θανάσης 10 ετών και η Ανθούλα 6 ετών . Η γυναίκα του, που ήταν η κόρη του Γιώργου Αρχοντίδη και της Αικατερίνης , ήρθε από το διπλανό χωριό στην Πατρίδα, τις Καστανιές της Τσατάλτζας, όπου έμειναν οι τάφοι των γονιών της . Στο Όκλαλι που παντρεύτηκε με τον Γαληνό , ζούσε και η αδελφή της η Ερηνιώ , που ήταν η σύζυγος του Νικόλα Πραξιγά , παππούς του Νικάκκ της Νέας Δήμητρας.
Η Χρυσαλίς ήταν 36 χρόνων κατά την εγκατάσταση στην Νέα Δήμητρα το 1924, αφού γεννήθηκε το 1888 στις Καστανιές της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης.
Η Χρυσαλίς έφυγε από τη ζωή στις 29/8/ 1955 στην Νέα Δήμητρα σε ηλικία 67 χρόνων .
Ο Γαληνός εγκαταστάθηκε στην Νέα Δήμητρα μαζί με τους άλλους χωριανούς του και το χαμηλό αγροτόσπιτο του Εποικισμού ήταν δίπλα στου Πέτρου Τσομπανάκη και διαγώνια με το σπίτι της κουνιάδας του, που ήταν η Πραξιγά Ερηνιώ. Κι εδώ επαληθεύεται ότι η εγγύτητα των σπιτιών δεν ήταν τυχαία. Οι πρόσφυγες επιδίωξαν να διατηρήσουν όσο το δυνατόν περισσότερους από τους παλιούς τους δεσμούς .
Στην Πατρίδα , στο Όκλαλι της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης , ο Γαληνός και η Χρυσαυγή είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά: *τον Χρήστο (1910-1914), *τον Παναγιώτη (1912-1914) , *τον Αθανάσιο , που γεννήθηκε το 1914 και ήρθε στην Νέα Δήμητρα το 1924 , με τους γονείς του σε ηλικία 10 χρόνων . * την Ανθή (Ανθούλα ) που γεννήθηκε το 1918 και ήρθε με τους γονείς της στην Νέα Δήμητρα , σε ηλικία 6 χρόνων . Στην πατρίδα η οικογένεια είχε βιώσει την απώλεια δύο μελών της, του Χρήστου και του Παναγιώτη .
Ο Λεονταρίδης Γαληνός είχε αδελφό στις Καστανιές Κιλκίς τον Λεονταρίδη Ελευθέριο , που πήγε απευθείας από το Όκλαλι της Τσατάλτζας εκεί , με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών. Στον Ονομαστικό Κατάλογο Προσφύγων Αγροτών είναι εγγεγραμμένος ο Λεονταρίδης Ελευθέριος με όνομα πατρός Λεόντιος από το Όκλαλι της Τσατάλτζας και τόπο εγκατάστασης τις Καστανιές Κιλκίς.Είναι ο αδελφός του Γαληνού , αλλά το όνομα πατρός γιατί διαφέρει;
Το επίθετο Λεονταρίδης ή Λεονταρής του Γαληνού αλλάχθηκε αργότερα σε Ευθυμιάδης . Τα χρόνια πέρασαν και ο Γαληνός έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 χρόνων στις 12/11/ 1962 στην Νέα Δήμητρα. Η σύζυγός του Χρυσαλίς, είχε φύγει εφτά χρόνια νωρίτερα ,σε ηλικία 67 ετών, το 1962.
*Η Ανθούλα (1920 – 2008), η κόρη του Γαληνού και της Χρυσαλίδος , παντρεύτηκε με τον Κλεάνθη Δημητριάδη, από το Λαζάρκιοϊ της Ανατολικής Θράκης και απέκτησαν τρία παιδιά , την Πασχαλιώ Αναστασιάδου στην Νέα Δήμητρα , τον Παναγιώτη Δημητριάδη στην Νέα Δήμητρα και την Χρυσαυγή (Χρύσα ) Δημητριάδου στο Κιλκίς .
*Ο Αθανάσιος (1914-1990), γιος του Γαληνού και της Χρυσαλίδος, άλλαξε το επίθετο Λεονταρίδης σε Ευθυμιάδης . Παντρεύτηκε με την Ευφροσύνη, γνωστή ως Φρόσω , Μαλγαρίδου (1914-1973), κόρη του Μαλγαρίδη Χαράλαμπου και της Αθηνάς Κυριακίδου , στην Νέα Δήμητρα. Η Φρόσω ήρθε στην Νέα Δήμητρα σε ηλικία 10 χρόνων από το Λαζάρκιοϊ της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης και έφυγε από τη ζωή μόλις στα 59 της χρόνια το 1973, στην Νέα Δήμητρα. Η Φρόσω ήταν δασκάλα κοπτικής – ραπτικής και δίδαξε την τέχνη στη Νέα Δήμητρα. Η Φρόσω προσέφερε στις μαθήτριές της ελπίδα , αυτοπεποίθηση και ανεξαρτησία.
Ο Θανάσης και η Φρόσω απέκτησαν δύο παιδιά :*τον Κωνσταντίνο , παντρεμένο με την την Ευρωζία, γνωστή ως Ζίτσα , Ιωαννίδου , κόρη του Δημήτρη Ιωαννίδη και της Ζωγραφένιας Ιωακειμίδου στην Νέα Δήμητρα και έχουν δύο παιδιά και
* τον Αλέξανδρο , παντρεμένο με την Δάφνη Νικητίδου που έκαναν την οικογένειά τους και ζουν στο χωριό Μεγάλη Βρύση Κιλκίς .
Το παρατσούκλι της οικογένειας προερχόταν από το όνομα του Γαληνού . Λεγόταν Γαληνάκκ και Γαληνάκια .
Ο Αθανάσιος Ευθυμιάδης με τον γιό του Κώστα, ήταν οι σιδεράδες της Νέας Δήμητρας. Ωραία κάγκελα περίτεχνα στα σπίτια της Νέας Δήμητρας ήταν δικές τους δημιουργίες . Ο Θανάσης Ευθυμιάδης έζησε μια ζωή που δεν τον λυπήθηκε ο χρόνος . Το ταξίδι του δεν ήταν εύκολο . Υπήρξε μια στιγμή στη ζωή του που του δόθηκε μια σκληρή ,αδυσώπητη δοκιμασία . Ο Θανάσης βρέθηκε εξόριστος μακριά , στα πλαίσια των ευρύτερων διωγμών που συνέβησαν κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου , με την οικογένειά του να περνάει κι αυτή το δικό της μαρτύριο . Αλλά ευτυχώς γύρισε και αυτή η αναμέτρηση με τον πόνο ,είχε γίνει ξανά το θεμέλιο πάνω στο οποίο στήθηκε ξανά η ζωή τους .
*Οι συγγένειες της οικογένειας :
*Πρώτα ξαδέλφια του Γαληνού Λεονταρίδη ήταν:
1. Η Τριανταφυλλιά Κεμπαπτσόγλου και η αδελφή της Χαρικλειώ Στεργιάδου , (μάνα του Τσαγκάρ Γιάνγκου Στεργιάδη),
2.Ο Μανώλης ο Βασιλειάδης (ο μπαμπάς της Φωτεινιώς της Μάρογλου ) ,
3. Ο Νικολάκης ο Καλφόπουλος και η αδελφή του η Μαργιόρα Καλφοπούλου (μαμά του Λεγών Καλφόπουλου και Κατίνας Βασιλειάδου ) . Δηλαδή όλοι ήταν αδελφών παιδιά . Άρα πρέπει να βρούμε τέσσερα αδέλφια. Γρίφος !
1. Γονείς του Γαληνού ήταν ο Ευθύμης και η Ελένη.
2. Γονείς της Τριανταφυλλιάς Κεμπαπτσόγλου και της Χαρικλειώς Στεργιάδου ήταν ο Αντώνης Ντοτσίνης και η Μαργαρίτσα . Η Μαργαρίτσα μάλλον ήταν η αδελφή ή του Ευθύμη ή της Ελένης, γονιών του Γαληνού .
3. Γονείς του Νικολακάκη Καλφόπουλου και της Μαργιόρας (του Λεγών ), ήταν ο Βασίλης και η Κρυσταλλένια. Αναφέρεται ότι το πατρικό της Μαργιόρας ήταν Λεονταρίδου . Από εδώ συνάγεται, ότι ο Γαληνός ίσως ήταν αδελφός του Βασίλη , μπαμπά της Μαργιόρας.
4.Γονείς του Μανώλη Βασιλειάδη ήταν αγνώστοι! Κάποιος όμως από τους δύο ήταν αδελφός ή αδελφή των γονιών του Γαληνού .
Αν εξαιρέσουμε τον Αντώνη Ντοτσίνη που ήταν από το Ίσβορ της Βουλγαρίας, τότε όλοι οι άλλοι έχουν πιθανότητες να είναι αδέλφια μεταξύ τους .Τα αδέλφια ήταν τέσσερα .
Ο Γαληνός είχε αδελφό τον Ελευθέριο Λεονταρίδη ,όπως προανέφερα στις Καστανιές Κιλκίς και στο χωριό Κυψέλη (Νιχώρι ) Ημαθίας ήταν η αδελφή του Κυπαρισσώ , με παιδιά Σωτήρη , Γιώργη και Μαργίτσα .
Έφυγε ο Γαληνός και η Χρυσαλίς αφήνοντας πίσω μια γενιά που έμαθε να αντέχει . Ήταν ο Θανάσης , η Φρόσω και τα παιδιά τους . Στο μεγάλο ταξίδι τους ακολούθησε ο γιος τους Κωνσταντίνος , που έφυγε νέος και άφησε λύπη σε όλους . Ο Κώστας, ήταν ο τελευταίος από τους σιδεράδες της οικογένειας, αυτός που έμαθε την τέχνη από τον πατέρα του και σμίλεψε το μέταλλο με την ίδια φροντίδα που ο παππούς είχε σμιλέψει τη μοίρα της οικογένειας , στη νέα πατρίδα .
Κάποτε εκεί στα μνήματα της Νέας Δήμητρας, ακούστηκε ο αέρας , να σφυρίζει ανάμεσα στα κάγκελα που είχε φτιάξει ο Θανάσης . Ήταν σαν ψίθυρος ανάμεσα σε γενιές που δεν ζούσαν πια . Όμως το χνάρι των Γαληνάκηδων έμεινε ανεξίτηλο στη γη που τους δέχτηκε , στα σπίτια που έφτιαξαν , στα περίτεχνα στολίδια που άφησαν στη Νέα Δήμητρα και στις ιστορίες που άφησαν πίσω .
Το σπίτι της οικογένειας στέκει ακόμα ,αγέρωχο με αρκετές παρεμβάσεις .
Σήμερα το επίθετο Ευθυμιάδης υπάρχει στη Νέα Δήμητρα από τα εγγόνια του Θανάση και σε άλλα μέρη από τον γιο του Θανάση . Είναι η σφραγίδα μιας οικογένειας που πέρασε από φωτιά και σίδερο ,που έφτιαξε το σπιτικό σε μια νέα γη και την έκανε δική της .
Έτος 2023