Γενεαλογικά.
Οικογένεια Κερέμη.
Ο Αντώνης Κερέμης , γέννημα θρέμμα του Λαζάρκιοΐ της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης,άφησε πίσω του το πατρογονικό του χώμα το 1924. όταν η Συνθήκη της Λωζάνης υπαγόρευσε την Ανταλλαγή των Πληθυσμών Ήταν μόλις 15 χρόνων τότε ,ένα παιδί που έβλεπε τα πρώτα του όνειρα να ξεριζώνονται
Ο Αντώνης γεννήθηκε το 1909 και η ιστορία της οικογένειάς του είναι άγνωστη . Ήταν ο γιος του Σταύρου και της Παναγιώτας που χάθηκαν στο Λαζάρκιοΐ της Πατρίδας . Έμεινε ορφανός στην μικρή αυτή ηλικία και στη Νέα Δήμητρα δεν ήρθε μόνος του . Στο ταξίδι τον συνόδευε ο θείος του ο Θεόδωρος Αβτζόγλου, του Γεωργίου και της Χρυσής, που ήταν ο αδελφός της μαμάς του Παναγιώτας και η Βεργίνα , μια γυναίκα που γνώρισε την απώλεια αφού είχε μείνει χήρα στο Λαζάρκιοΐ. Ήταν χήρα από τον πρώτο της άνδρα ,Αντώνη Σαρβανιτίδη και μητέρα τεσσάρων παιδιών. Τα παιδιά της ήταν ο Διαμαντής , ο Νικόλας, η Σοφία και ο Γιαννακός . Έτσι η Βεργίνα ξανάφτιαξε τη ζωή της στο πλευρό του Θεόδωρου ,κουβαλώντας το βάρος του παρελθόντος και την ελπίδα του μέλλοντος.
Στη Νέα Δήμητρα, η οικογένεια ρίζωσε . Ο Θεόδωρος;(1866-1946),ένας δυνατός άνδρας ,έζησε μέχρι το 1946,αφήνοντας πίσω του μνήμες και έναν ανεψιό που θα συνέχιζε την παράδοση . Ο Αντώνης Κερέμης μεγάλωσε και με την ήρεμη δύναμη που κουβαλούσε,παντρεύτηκε με την Θεοκλινή ,μια γυναίκα από την δική του γενέτειρα, το Λαζάρκιοΐ. Η Θεοκλινή, ήταν η κόρη του Πρόδρομου Κυριακίδη και της Σμαρώς και ήταν από εκείνες τις γυναίκες, που χωρίς να υψώνουν φωνή έγραφαν ιστορίες με τις πράξεις τους .Η Θεοκλινή ,
ήταν η αδελφή της Λαμπρινής Τσιφτσή (Γκογκότσαινα) , του Θανάση Κυριακίδη της Κεράτσας , της Αθηνάς Μαλγαρίδου, της Κρυσταλλένιας της Πόλης και του Αλέκου Κυριακίδη ( μπαμπάς της Νίτσας ) . Η Θεοκλινή είχε σπάνιο και ιδιαίτερο όνομα ( Θεός + κλίνει =γέρνει , κλίνει , στρέφεται ), αυτή που έχει θεϊκή κλίση και αποπνέει ευλάβεια και σεβασμό.
Μαζί με τον Αντώνη , έφτιαξαν μια οικογένεια, γεμάτη παιδιά , όνειρα και την αγάπη για τη γη που τώρα τους φιλοξενούσε . Η Γεωργία (Γιωργούλα ), ο Σταύρος , ο Δημήτρης(Πισίκος) και η Αναστασία (Μπέμπα) ήταν οι καρποί αυτής της ένωσης , η νέα γενιά που θα συνέχιζε το όνομα. (Πισίκος θα πει μικρούλης ).
Ο Αντώνης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 χρόνων το 1983. Και αργότερα τον ακολούθησε και η Θεοκλινή.
Το σπίτι τους , δίπλα στο μπακάλικο του Σταύρου του Σοαντζόγλου , ένα λιτό κτίσμα του Εποικισμού, στάθηκε μάρτυρας της ζωής που έστησαν με κόπο . Σήμερα , αυτό το σπίτι δεν υπάρχει πια , κατεδαφίστηκε, αφήνοντας πίσω του ένα κενό οικόπεδο , αλλά και μια γεμάτη μνήμη . Το επίθετο Κερέμη επιβιώνει χάρη στο Δημήτρη ,που ζει μακριά, στην Ελβετία και στους γιους του, Αντώνη και Μελέτη .
Η ιστορία του Αντώνη Κερέμη είναι μια μαρτυρία ξεριζωμού , προσαρμογής και τελικά επιβίωσης . Κι αν τα σπίτια γκρεμίστηκαν ,οι μνήμες παραμένουν ζωντανές , γεμάτες φωνές , γέλια και δάκρυα , μάρτυρες μιας εποχής που άλλαξε τον κόσμο .
Ελένη Τσιφτσόγλου
Έτος 2023