Γενεαλογικά.
Οικογένεια Καραμανλή
Ο Στέφανος Καραμανλής , γεννημένος το 1870 στα Φλογητά της Καππαδοκίας γιος του Σάββα και της Δέσποινας ,προερχόταν από τα βάθη της Ανατολίας, μια γη με μακραίωνη ιστορία, όπου οι Καραμανλήδες, Έλληνες χριστιανοί , διατήρησαν την ταυτότητά τους μέσα στους αιώνες. Το επίθετό του αρχικά ήταν Γεωργιάδης ή Γιορίκογλου, όμως όπως πολλοί άλλοι από την ιδιαίτερη πατρίδα του, επέλεξε να κρατήσει το προσωνύμιο Καραμανλής, ως ένδειξη καταγωγής και περηφάνιας .
Το χωριό Φλογητά ανήκε στην Περιφέρεια Νίγδης της Καππαδοκίας. Το χωριό ονομάστηκε έτσι, όταν ο Μέγας Αλέξανδρος στρατοπέδευσε εκεί και το κάστρο ήταν χτισμένο σε έναν λόφο με ηφαίστειο , που έβγαζε ακόμη φλόγες. Στα τουρκικά ονομάζεται Σουβερμέζ, που σημαίνει “τόπος που δεν σβήνει” . Η περιοχή ήταν κλεισμένη από παντού με οροσειρές , πράγμα που δικαιολογεί τον διαφορετικό τρόπο ζωής και την ” περίεργη” κουλτούρα τους .Οι προερχόμενοι από εκεί, ονομάζονταν Καραμανλήδες και ο Στέφανος το κράτησε ως επίθετο .
Ο Στέφανος ,ο γιος του Σάββα, ήταν έμπορος στα χωριά της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης και πέρασε και από το χωριό Όκλαλι της Τσατάλτζας, της Ανατολικής Θράκης . Η μοίρα τον οδήγησε εκεί όπου έφτιαξε τη ζωή του ,αφού παντρεύτηκε με την όμορφη Αννίτσα Ιωαννίδου, κόρη του Θεόδωρου και της Αναστασίας .
Από το Όκλαλι της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης ήρθε στη Νέα Δήμητρα σε ηλικία 54 χρόνων και η Αννίτσα ήρθε 36. Όταν ο Στέφανος γνώρισε την Αννίτσα, εκείνη ήταν ήδη χήρα και έγκυος στο παιδί του πρώτου της συζύγου . Παρά το γεγονός ότι το αγέννητο παιδί δεν ήταν δικό του, ο Στέφανος το αποδέχτηκε με αγάπη και ,όταν γεννήθηκε , του έδωσε το όνομα Ευθύμης και το επίθετό του Καραμανλής .
Η Αννίτσα και ο Στέφανος εγκαταστάθηκαν στην Νέα Δήμητρα, φέρνοντας μαζί τους τις μνήμες και τις ρίζες τους ,αλλά και ο Στέφανος την επιχειρηματική του δραστηριότητα. Ο Στέφανος, ως έμπορος από την πατρίδα, συνέχισε το επάγγελμά του και στη Νέα Δήμητρα, ανοίγοντας ένα μαγαζί στην Πλατέα μας δίπλα στου Μπόλσουρανν ,που πουλούσε υφάσματα και λάδια . Το εμπόριό του ήταν τόσο επιτυχημένο,που το παρατσούκλι του έγινε “Λαδάς ” , ενώ η Αννίτσα ήταν γνωστή ως “Λαδού”.
Ο Στέφανος είναι εγγεγραμμένος στον Ονομαστικό Κατάλογο Προσφύγων Αγροτών ως Καραμανλής ή Γιορούκογλου Στέφανος του Σάββα , από τα Φλογητά Ικονίου με αριθμό Δήλωσης 141587 και τόπο εγκατάστασης την Νέα Δήμητρα . Συγγενείς του Στέφανου πήγαν στην Τούμπα Παιονίας Κιλκίς . Ο αδελφός του, ο Ανδρέας εγκαταστάθηκε στα Νέα Φλογητά Χαλκιδικής. Ο Ανδρέας είναι εγγεγραμμένος στον Ονομαστικό Κατάλογο Προσφύγων Αγροτών, ως Γιορίκογλου ή Γεωργιάδης Ανδρέας του Σάββα , από τα Φλογητά Ικονίου και τόπο εγκατάστασης τα Νέα Φλογητά Χαλκιδικής. Δίπλα όμως στην Δήλωση γράφει “κληρονόμοι”, που σημαίνει ότι πέθανε και δικαιούνταν την αποζημίωση οι κληρονόμοι του .
Η Αννίτσα (Άννα) γεννήθηκε στο Όκλαλι της Τσατάλτζας το 1888 και ήταν η αδελφή του Κωνσταντή Ιωαννίδη (μπαμπάς του Δημήτρη Ιωαννίδη), της Κοκκώνης στην Πέλλα και είχαν και αδελφό Αναστάσιο που πέθανε στην Πατρίδα. Η Αννίτσα έδωσε το όνομα του χαμένου αδελφού της στην κόρη της Αναστασία (Τσαλικίδου), στην πρώτη της ξαδέλφη Αναστασία Χατζοπούλου (με νουνό τον γιό της Ευθύμη ) και στον Αναστάσιο Γκόγκο (της Βασιλικής), με νουνά την ίδια .
Κατά την Ανταλλαγή των Πληθυσμών με την Συνθήκη της Λωζάνης ο Στέφανος και η Αννίτσα βγήκαν με καράβι στον Βόλο και μετά πήγαν στο Τόπσι ( Γέφυρα ) Θεσσαλονίκης. Μαζί τους είχαν τα παιδιά τους Ευθύμη (10 ετών ), τον Σάββα( μηνών ) και την Δέσποινα 6 ετών). Από εκεί ήρθαν στην Νέα Δήμητρα . Ο Στέφανος Καραμανλής ήταν πλούσιος και πολύ εργατικός. Όμως έχασε τα χρήματά του , αφού τα κατέθεσε στην γνωστή Τράπεζα της Ανατολής, στον Βόλο. Στην Νέα Δήμητρα δέχθηκε επίθεση και πυρπολήθηκε δύο φορές το μαγαζί του, τα πέτρινα εκείνα μαύρα χρόνια του Εμφυλίου Διχασμού και Σπαραγμού .
Η οικογένεια Καραμανλή βίωσε και τον πόνο της απώλειας των παιδιών του . Μετά τη γέννηση του Ευθύμη το 1913, η Αννίτσα και ο Στέφανος απέκτησαν έξι παιδιά. Τρία από αυτά όμως δεν πρόλαβαν να γνωρίσουν τη ζωή :
*Ο Σάββας (1922-1924), που έφυγε πριν συμπληρώσει δύο χρόνια ζωής .
*Η Ελευθερία (1924-1924), που γεννήθηκε στη Δράμα κατά την περιπλάνηση της οικογένειας και δεν πρόλαβε να δει τον κόσμο .
*Η Δέσποινα (1921-1927), που έφυγε στα έξι της χρόνια .
Τα παιδιά που έζησαν ήταν ο Ευθύμης , ο Χρήστος και η Αναστασία .
*1. Ο Χρήστος Καραμανλής, ο γιος του Στέφανου και της Αννίτσας , γεννήθηκε στην Νέα Δήμητρα το 1927 και έφυγε από τη ζωή,το 2004.
Ο Χρήστος παντρεύτηκε με την Βασούλα Κεμπαπτσόγλου ( 1929-), κόρη του Δημήτρη Κεμπαπτσόγλου και της Τριανταφυλλιάς Ντοτσίνη. Ο Χρήστος και η Βασούλα απέκτησαν τρία παιδιά και ήταν ο μπακάλης της Νέας Δήμητρας , ο συνεχιστής του μπακάλικου του πεθερού του , του Κεμπαπτσόγλου Δημήτρη .
*2.Η Αναστασία ( Τασούλα ) κόρη του Καραμανλή Στέφανου και της Αννίτσας γεννήθηκε το 1930 στην Νέα Δήμητρα. Η Τασούλα παντρεύτηκε με τον Δημητρό Τσαλικίδη , γιο του Σπύρου Τσαλικίδη και της Φωτεινής από το Λαζάρκιοϊ της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης. Η Τασούλα και ο Δημητρός Τσαλικίδης απέκτησαν τρία παιδιά .
*3.Ο Ευθύμης Καραμανλής ,ο γιος της Αννίτσας και θετός γιος του Στέφανου, γεννήθηκε το 1913 στο Όκλαλι της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης. Ο Ευθύμης παντρεύτηκε με την Αθηνά(1924-1999) , κόρη του παπά -Δημήτρη και της Μαρίας ,από τους Βάλτους (Καμπάνη) Κιλκίς και απέκτησαν δύο κορίτσια.
Ο Ευθύμης Καραμανλής από τον βιολογικό μπαμπά του είχε συγγένεια με τον Καλφόπουλο Λεωνίδα και την αδελφή του Λεωνίδα , Βασιλειάδου Κατίνα . Ο βιολογικός μπαμπάς του Ευθύμη, που δεν γνωρίζουμε το όνομά του αλλά μόνο το επίθετό του “Μιχαηλίδης” ήταν αδελφός του Βασίλη (του μπαμπά του Καλφόπουλου Λεωνίδα ,Λεγώνν) και της Ελένης( που ήταν η μαμά της Νότας ( Παναγιώτας ), της Αθηναίας). Ο βιολογικός μπαμπάς του Ευθύμη , ο Βασίλης και η Ελένη είχαν γονείς τον Μιχάλη και την Παναγιώτα .
Δηλαδή η Αννίτσα και η Μαργιόρα, μαμά του Λεγών ήταν συνυφάδες και είχαν κουνιάδα την Ελένη . Η Ελένη ήταν η γυναίκα του Γιάννη Αναστασιάδη και είχαν κόρη την Νότα Πτέρη, την Αθηναία . Ο Γιάννης ήταν ο αδελφός της Μαργιόρας Αναστασιάδου (μαμά της Τσιφτσόγλου Κερανιώς και της Σμαραγδής Καλφοπούλου ).Ο Ευθύμης Καραμανλής εκτός από πρώτος εξάδελφος της Τασούλας Χατζοπούλου ήταν και ο νουνός της .
Η Αννίτσα Καραμανλή ήταν συγγενής και με την Τσάκαινα Κερανιώ Τσιφτσόγλου . Επίσης ήταν συγγενής με την Ερατώ Καλλιόγλου (το γένος Ιωαννίδη ), την αδελφή της Ελένη Ιωακειμίδου, την Παρθένα Τσαλκιτζή (το γένος Καμπούρη )και την αδελφή της Σουλτάνα Εσκιόγλου , την Ασημάκαινα .
Σε αυτήν την αναφορά σχετικά με την οικογένεια Καραμανλή πρέπει να αποκαταστήσουμε μια παρεξήγηση για την γλώσσα , που μιλούσε ο Στέφανος Καραμανλής . Ο Στέφανος καταγόμενος από την Καππαδοκία της Ανατολής , μιλούσε την Καππαδοκική διάλεκτο , μια γλώσσα ελληνογενή, αλλά που προκαλούσε σύγχυση στους υπόλοιπους. Βέβαια σε εμάς ακούγονταν, ακαταλαβίστικα , σαν τουρκικά , αλλά δεν ήταν . Όταν τον άκουγαν νόμιζαν όλοι , ότι μιλούσε τουρκικά και αυτό φάνταζε μειονέκτημα σε μια κοινωνία ελληνόφωνων , όπως ήταν το χωριό μας . Η Καππαδοκική διάλεκτος είναι ελληνογενής , δεν είναι τουρκική , συγγενεύει με την Ποντιακή , έχει δάνεια από την τουρκική, χρησιμοποιεί αρχαΐζοντα στοιχεία, δηλαδή από την αρχαία ελληνική γλώσσα και ποτέ δεν έχασε την ελληνικότητά της .
Η Αννίτσα Καραμανλή έφυγε από τη ζωή το 1970 σε ηλικία 82 χρόνων και ο Στέφανος στις 10/3/1960 , σε ηλικία 90 χρόνων .
Το σπίτι της Αννίτσας και του Στέφανου Καραμανλή ήταν δίπλα στου Κυριακίδη Γιώργου (Μπαμπατζίκου ) . Εκεί στην σειρά έμενε και ο γιος τους Ευθύμης, με την οικογένειά του .
Είχα επισκεφθεί πολλές φορές το σπιτικό της γιαγιάς Αννίτσας , με την γιαγιά μου Δαφνιώ Γκάιτατζη. Ήταν η κουμπάρα της Δαφνιώς και η οικογένειά της βάφτισε τα παιδιά της Δαφνιώς, την Καλλιόπη , την Αννίτσα , τον Πολυχρόνη Γκάιτατζη και την Φωτούλα . Η ίδια η Αννίτσα “λάδωσε” την αγαπημένη μου μαμά , Φωτούλα Γκάιτατζη -Τσιφτσόγλου. Η μαμά μου την αγαπούσε πολύ και μετέδωσε και σε μας την αγάπη αυτή για την νουνά της . Η νουνά Αννίτσα ήταν πολύ αγαπητή στο χωριό και στην γειτονιά και θυμάμαι το σπίτι της πάντα γεμάτο κόσμο, για “γειτόνιο” . Καθημερινά πηγαίναμε μικρά κορίτσια , με τις αδελφές μου στην γιαγιά μου Δαφνιώ και περνούσαμε πάντα από εκεί . Βούιζε η γειτονιά εκείνη από κόσμο και παιδιά, σαν μια σκηνή που ποτέ δεν τελείωνε .Η Αννίτσα ήταν η γυναίκα που μοιράζονταν τη ζωή της με τους άλλους και την αγάπη της για την οικογένεια .
Τα χρόνια πέρασαν και το σπίτι της Αννίτσας και του Στέφανου είναι ένα άδειο οικόπεδο ,που δεν μπορεί να μαρτυρήσει τη ζωή που είχε πριν χρόνια . Σήμερα εν έτει 2023……. ερημιά . Κανένα ίχνος από τα παλιά ζωντανά χρόνια . Δεν έμεινε τίποτε και έδειχνε ότι δεν θυμίζει έστω κάτι από τους ανθρώπους , που έζησαν και μεγάλωσαν εκεί. Το σπίτι της Αννίτσας και του Στέφανου δεν είναι παρά μια αναφορά στις χαμένες στιγμές , στους ανθρώπους που περπάτησαν πάνω στη γη αυτή και άφησαν τα ίχνη τους στην καρδιά του χωριού μας .
Σήμερα το επίθετο Καραμανλής συνεχίζει να υπάρχει στην Νέα Δήμητρα από τον εγγονό και τα δισέγγονα του Στέφανου Καραμανλή και η μνήμη τους διατηρείται . Κάθε ιστορία που διηγείται κάποιος από το παρελθόν , κρατά ζωντανή την οικογένεια και τις παραδόσεις της .
Έτος 2023