Γενεαλογικά.
Οικογένεια Καλλιόγλου της Νέας Δήμητρας
Η ιστορία της οικογένειας Καλλιόγλου αρχίζει μακριά από τη Νέα Δήμητρα , στα χώματα του Όκλαλι,της Επαρχίας Μετρών (Τσατάλτζας) του Νομού Κωνσταντινούπολης ,της Ανατολικής Θράκης.Εκει όπου οι πρόγονοι έζησαν , αγάπησαν, ρίζωσαν .
Κι ύστερα ήρθε ο ξεριζωμός.
Το 1924, η Ανταλλαγή των Πληθυσμών σύμφωνα με την Συνθήκη της Λωζάνης, τους έφερε στη νέα τους πατρίδα ,έναν τόπο άγνωστο ,που έπρεπε να τον κάνουν δικό τους .
Ο Φώτιος και η Φωτίκα Καλλιόγλου έμειναν πίσω , πέθαναν στην Πατρίδα . Το επίθετο της οικογένειας στον Ονομαστικό Κατάλογο Προσφύγων Αγροτών φαίνεται και ως Αθανασιάδης .
Τα παιδιά τους ,*η Ευδοξία , *ο Χαράλαμπος ( Λαμπής), *ο Κωνσταντίνος,* η Ευδοξία και* η Κοκκώνη , βρήκαν νέες πατρίδες. Ο Φώτιος είχε αδελφό τον Θεόδωρου Καλλιόγλου . Ο Θεόδωρος ήταν ο μπαμπάς του Γιώργου Καλλιόγλου ( σύζυγος της Ερατώς ). Άρα τα παιδιά του Φώτη και τα παιδιά του Θεόδωρου ήταν πρώτα ξαδέλφια .
*1.Η Ευδοξία Καλλιόγλου, η κόρη του Φωτίου και της Φωτίκας, ήταν πρώτα παντρεμένη στις Καστανιές της Τσατάλτζας με τον Νικόλα . Είχε τρία κορίτσια την Μαρία , την Αγαθονίκη και την Κατίνα . Η Μαρία ζούσε στην Θεσσαλονίκη και η Αγαθονίκη στην Αγγλία. Όταν η Ευδοξία έμεινε χήρα , στην Πατρίδα έδωσε την κόρη της Κατίνα για υιοθεσία στο διπλανό χωριό Όκλαλι της Τσατάλτζας, στην οικογένεια του Γιαννακόπουλου Συμεών και της Σταυρινής . Η Κατίνα (1912-1980) ήρθε με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών στην Νέα Δήμητρα με τους θετούς γονείς της και έκανε την οικογένειά της, στη Νέα Δήμητρα.
Η Ευδοξία Καλλιόγλου , χήρα στις Καστανιές της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης, ξαναπαντρεύτηκε με τον Γεωργιάδη Λεωνίδα και απέκτησε έναν γιο , τον Απόστολο και ζούσαν στις Καστανιές Κιλκίς.
*2.Ο Λαμπής ή Λάμπρος Καλλιόγλου, γιος του Φωτίου Καλλιόγλου και της Φωτίκας , είναι εγγεγραμμένος στον Ονομαστικό Κατάλογο Προσφύγων Αγροτών ως Καλλίογλου Λάμπρος , από το Όκλαλι Μητρόπολης Δέρκων με αριθμό Δήλωσης 141780-Μ , ως μέλος οικογένειας και τόπο εγκατάστασης την Νέα Δήμητρα. Ο Λαμπής ήταν παντρεμένος με την Παναγιωτή απο την Κρηστώνη Κιλκίς και δεν είχαν απογόνους. Αργότερα έφυγαν και ζούσαν στην Καλλικράτεια Θεσσαλονίκης. Ο Λαμπής είχε μαγαζί – ψιλικατζίδικο κοντά στον μύλο των Ναναίων .Τα ερείπια του μαγαζιού του υπάρχουν ακόμη . Το σπίτι του ήταν ένα διώροφο, εκεί που είναι το σπίτι του Σπύρου Στράντζαλη.
*3.Η Καλλιόγλου Κοκκώνη, κόρη του Φωτίου και της Φωτίκας ,ζούσε στο Φωτολίβος Δράμας . Στον Ονομαστικό Κατάλογο Προσφύγων Αγροτών η Κοκκώνη είναι εγγεγραμμένη ως Παπαδοπούλου Κοκκώνη του Θρασύβουλου, το γένος Φωτάκη Αθανασιάδη από το Όκλαλι Μητρόπολης Δέρκων , με αριθμό Δήλωσης 86704 Μ, ως μέλος οικογένειας και τόπο εγκατάστασης το Φωτολίβος Δράμας. Εδώ φαίνεται ότι το επίθετο του πατέρα της Φωτάκη ( Φώτη ) πρώτα ήταν Αθανασιάδης και μετά έγινε Καλλιόγλου . Η Κοκκώνη , ήταν παντρεμένη με τον γιο του Παπαδόπουλου Αρσένη από το Όκλαλι της Ανατολικής Θράκης, τον Θρασύβουλο και ζούσαν στο Φωτολίβος Δράμας . Ο άλλος γιος του Αρσένη , ο Αλέξανδρος ήρθε στην Νέα Δήμητρα με την Ανταλλαγή και το σπίτι του είναι δίπλα στου Σταύρου Καλιόγλου .
*4.Ο Καλλιόγλου Κωνστατίνος ( 1891-1944) , γιος του Φωτίου και της Φωτίκας ήρθε με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών και ήταν 33 χρόνων . Ο Κωνσταντίνος,γνωστός ως Κωνσταντάρας , έκανε την οικογένειά του και ζούσε στην Νέα Δήμητρα . Παντρεύτηκε με την Πολυξένη (1905-1955), κόρη του Τσέτα Χρήστου και της Δόμνας Σπαρταλίδου από το χωριό Αμπαρλί της Κωνσταντινούπολης . Η Πολυξένη ήρθε σε ηλικία 19 ετών .
Ο Κωνσταντής και η Πολυξένη είχαν παιδιά :*τον Απόστολο γενν 1932, *τον Φώτη γενν 1927,*την Ιουλία γενν 1929 και *την Δόμνα γενν 1937. Ο Κωνσταντής Καλλιόγλου είχε μπακάλικο με τον γιο του Απόστολο, όταν ήρθαν από την Πατρίδα το Όκλαλι Ανατολικής Θράκης, στην Πλατέα της Νέας Δήμητρας . Ο Κωνσταντής δολοφονήθηκε στην Νέα Δήμητρα σε ηλικία 53 χρόνων το 1944, τα μαύρα χρόνια του Εμφυλίου Διχασμού και Σπαραγμού .Ο Κωνσταντίνος δεν πρόλαβε να ριζώσει στη Νέα Δήμητρα. Η Πολυξένη έμεινε μόνη και πάλεψε, αφού η μοίρα της έκοψε τον δρόμο απότομα . Η οικογένειά του αναγκάστηκε να βρει το δρόμο της σε δύσκολες συνθήκες . Τα παιδιά του, μεγαλώνοντας μέσα στη σκιά αυτής της τραγωδίας ,πήραν διαφορετικές πορείες στη ζωή τους . Τα αγόρια του, αναζητώντας μια νέα αρχή ,ακολούθησαν το εμπόριο . Η ιστορία τους είναι ένα κομμάτι επιβίωσης της μεγάλης πορείας των προσφύγων της Ανατολικής Θράκης.
Η Πολυξένη , η μαμά των Κωνστανταράκηδων έφυγε από τη ζωή νέα στις 20/3/1955 σε ηλικία 55 ετών .
*Ο Απόστολος Καλλιόγλου γενν 1932 γιος του Κωνσταντή και *ο Φώτης Καλλιόγλου γενν 1927 γιος επίσης του Κωνσταντή ζούσαν στο Πολύκαστρο Παιονίας Κιλκίς με τις οικογένειές τους και ασχολούνταν με το εμπόριο . *Η Ιουλία γενν 1929 ήταν παντρεμένη στο Γαλλικό Κιλκίς με τον Κόλια και απέκτησε δύο παιδιά . *Η Ντόμνα ( Δόμνα ) γενν το 1937 ζει στην Γουμένισσα Παιονίας Κιλκίς και έχει δύο παιδιά .
Τα παιδιά του Κωνσταντή Καλλιόγλου τα έλεγαν Κωνστανταράκια .Το πατρικό σπίτι του Κωνσταντή Καλλιόγλου, ( Κωνσταντάρα) ήταν του Εποικισμού , γκρεμίστηκε πριν πολλά χρόνια και παραμένει ενα κενό οικόπεδο. Τα παιδιά κουβαλούσαν πάντα το βάρος της απουσίας των γονιών τους .
*5. Ο Καλλιόγλου Σταύρος(1889-1961) γιος του Φωτίου και της Φωτίκας, ήρθε στην Νέα Δήμητρα το 1924 , με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών. Ο Σταύρος ήταν σε ηλικία 35 χρόνων όταν ήρθε και ζούσε στην Νέα Δήμητρα. Ο Σταύρος ήρθε με την γυναίκα του την Χρυσή(1893-1980) , την κόρη του Φώτη και της Αθηνάς Τερζιάκη και ήταν 31 χρόνων όταν ήρθε στην Νέα Δήμητρα . Η Χρυσή ήταν από το Τσιφλίκιοϊ της Πόλης και οι δικοί της πήγαν στην Νέα Πέλλα, νομού Πέλλας.
Ο Σταύρος Καλλιόγλου και η Χρυσή είχαν μαζί τους στο ταξίδι της προσφυγιάς τα ανήλικα παιδιά τους : τον εφτάχρονο Παναγιώτη, την τετράχρονη Φωτεινή ( Φωτίκα) και τον πεντάχρονο Φώτιο, που πέθανε πολύ μικρός στη Νέα Δήμητρα σε ηλικία 10 χρόνων .
Με κόπο και αφοσίωση , κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα σπιτικό γεμάτο τάξη και ευημερία . Η Χρυσή, η γυναίκα του , στάθηκε δίπλα του σαν στήριγμα και συνοδοιπόρος .
Ο Σταύρος και η Χρυσή έζησαν την απουσία στο εξωτερικό του γιού τους Παναγιώτη για πολλά χρόνια, τα πέτρινα μαύρα χρόνια του Εμφυλίου Διχασμού και Σπαραγμού . Αυτός ήταν ένας βαρύς σταυρός για τους γονείς, που βίωσαν την στενοχώρια και την αγωνία για το μέλλον του .
Τα παιδιά που απέκτησαν ο Σταύρος με την Χρυσή ήταν : *ο Παναγιώτης γενν 1917 * η Φωτεινή γενν 1920 , *ο Φώτιος (1919-1929) ,* η Αθηνά γενν 1929,*ο Απόστολος γενν1927 και * η Βαΐτσα γενν 1933 .
* Ο Παναγιώτης Καλλιόγλου γενν το 1917, γιός του Σταύρου Καλλιόγλου και της Χρυσής ήταν παντρεμένος με την Βαρβάρα από τα Γιαννιτσά και απέκτησαν δύο παιδιά . Έζησαν στο εξωτερικό και πέθαναν στην Νέα Δήμητρα .
* Ο Απόστολος Καλλιόγλου γενν 1927, γιος του Σταύρου και της Χρυσής ήταν παντρεμένος με την Αλεξάνδρα , κόρη του Χρύσανθου και της Χρυσής Καλφοπούλου. Απέκτησαν δύο παιδιά.
* Η Φωτίκα (Φωτεινή ) Καλλιόγλου γενν 1920 , κόρη του Σταύρου Καλλιόγλου και της Χρυσής, παντρεύτηκε με τον Πολυχρόνη Παρπαρά και απέκτησαν τρία παιδιά : τον Γιάννη , τον Θανάση και την Σοφούλα . Η Φωτίκα Καλλιόγλου- Παρπαρά ,εκτός από σημαντικό μέλος της οικογένειας, είχε και έναν ιδιαίτερο ρόλο στη δική μου ζωή ,καθώς ήταν η αγαπημένη μου νονά .
*Η Αθηνά Καλλιόγλου γενν 1929 , η κόρη του Σταύρου Καλλιόγλου και της Χρυσής ήταν παντρεμένη με τον γιο του Νικολακάκη και της Κωνσταντινιάς,τον Καλφόπουλο Θανάση και απέκτησαν τρία παιδιά.
* Η Βάγια ( Βαΐτσα ) Καλλιόγλου γενν 1933, η κόρη του Σταύρου και της Χρυσής Καλλιόγλου , ήταν παντρεμένη στις Καστανιές με τον Γιώργη Μιχαηλίδη ,τον γιο της Σωτηρής, αδελφής των Πλαταράδων της Νέας Δήμητρας. Απέκτησαν δύο παιδιά .
Το σπίτι του Καλλιόγλου Σταύρου ήταν του Εποικισμού και την θέση του πήρε ένα διώροφο καινούργιο.
Ο Σταύρος Καλλιόγλου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 72 χρόνων στις 18/6/1961 στην Νέα Δήμητρα και η γυναίκα του η Χρυσή το 1980 σε ηλικία 87 χρόνων .
Τα χρόνια πέρασαν . Οι γενιές άλλαξαν . Τα σπίτια που κάποτε χτίστηκαν με κόπο χάθηκαν . Τα ονόματα που κάποτε αντηχούσαν στους δρόμους της Νέας Δήμητρας χάθηκαν σιγά – σιγά . Σήμερα το επώνυμο Καλλιόγλου συνεχίζει να υπάρχει στη Νέα Δήμητρα . Παρά τις δυσκολίες της προσφυγιάς, οι Καλλιόγλου κατάφεραν να ριζώσουν στον νέο τόπο, να δημιουργήσουν οικογένειες και να αφήσουν το δικό τους αποτύπωμα στην ιστορία του χωριού μας .
Έτος 2023