Γενεαλογικά.
Οικογένεια Ιωαννίδη Γιώργου της Νέας Δήμητρας
Ανάμεσα στο σπίτι του Χριστόφορου Τσαλικίδη και του Τάσου Τσιφτσόγλου του Τσακάκκ , υπήρχε κάποτε ένα μικρό σπίτι. Μια γωνιά της Νέας Δήμητρας που τώρα μοιάζει με κενό , ένα άδειο οικόπεδο , τότε γέμιζε ζωή και φωνές των παιδιών. Το σπίτι με τα μικρά παραθυράκια του ,τα πλεκτά κουρτίνα μια και τα όμορφα βαμμένα περβάζια , ήταν φροντισμένο , σαν να ήθελε να κρατήσει μέσα του την αίσθηση της ζεστασιάς, της οικογενειακής θαλπωρής .
Αυτό το σπίτι ,όμως ,ανήκε στην οικογένεια Ιωαννίδη ,που το έκανε σπίτι τους για πολλά χρόνια . Ο Γιώργος Ιωαννίδης(1918-1971) με τη γυναίκα του Χρυσάνθη(1925-2007) και τα δύο παιδιά τους , είχαν εδώ το νοικοκυριό τους . Η Χρυσάνθη ,κόρη του Βασίλη και της Ελένης, ήταν μια γυναίκα από το χωριό Μικρόκαμπος Κιλκίς ,που κουβαλούσε μαζί της τις παραδόσεις του τόπου της και τον πολιτισμό της .
Και μαζί τους ήταν η γιαγιά Αναστασία . Η Αναστασία (1875-1960) ήταν η κόρη της Ζωγραφένιας και του Γιώργου και ήρθε στα 49 της χρόνια , από το Όκλαλι της Επαρχίας Μετρών (Τσατάλτζας) της Νομαρχίας Κωνσταντινούπολης,της Ανατολικής Θράκης. Γεννημένη το 1875 ήρθε στη Νέα Δήμητρα το 1924 , με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών σύμφωνα με την Συνθήκη της Λωζάνης. Η Αναστασία ήταν χήρα , ο άνδρας της ο Κωνσταντίνος πέθανε στην Πατρίδα και ήρθε με τον γιό της τον Γιώργο που ήταν έξι ετών . Έτσι η Αναστασία κουβαλούσε το βάρος της προσφυγιάς, αλλά και την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο για τον γιο της . Έζησε μέχρι τα 85 της χρόνια ,είχε το παρατσούκλι “Πεπέλα”, ένα παρατσούκλι που,όπως συχνά συμβαίνει στις μικρές μας κοινωνίες , φανερώνει μια στενή και ζεστή σχέση με τον τόπο και τους ανθρώπους του . Πέθανε το 1960 ,αφήνοντας πίσω της τις αναμνήσεις μιας εποχής που μοιάζει μακρινή .
Η Αναστασία , ήταν η κόρη του Γιώργου Γκώγκου και της Ζωγραφένιας και είχε αδέλφια : *τον Γιάννη Γκόγκο το Στογιαννάκκ,
*τον Χαράλαμπο Γκόγκο ( τον Λιάλιο )
*την Λαμπρινή, στην Μεσιά Παιονίας Κιλκίς παντρεμένη με τον Νικόλαο Νικολαΐδη και *τον Μουχταρίδη Απόστολο .
Ο γιος της Αναστασίας, ο Γιώργος και η Χρυσάνθη απέκτησαν δύο παιδιά: *τον Κώστα και *τον Δημήτρη .
Ο Δημήτρης και ο Κωστάκης πήγαιναν στο σχολείο μαζί μας και έπαιζαν στη γειτονιά. Στην μεγάλη φωτογραφία του Δημοτικού Σχολείου της Νέας Δήμητρας , που έχουμε απεικονίζονται και οι δύο μαθητές Ιωαννίδη. Αργότερα η οικογένεια έφυγε στη Θεσσαλονίκη , για να βρει καλύτερη τύχη .
Ο πατέρας Γιώργος έφυγε νέος το 1971 σε ηλικία 53 χρόνων και η οικογένεια πορεύθηκε μόνη της . Η μητέρα Χρυσάνθη έφυγε από τη ζωή το 2007 σε ηλικία 82 χρόνων και στήριξε τα παιδιά της μέχρι τα βαθιά της γεράματα.
Μετά την εγκατάσταση της οικογένειας στη Θεσσαλονίκη για να αναζητήσει μια καλύτερη τύχη , το σπίτι αυτό έμεινε άδειο και παραμελημένο. Κατά καιρούς διάφορες οικογένειες , κυρίως βοσκοί το ενοικίασαν και πέρασαν από εκεί αφήνοντας το στίγμα τους . Στο σπίτι αυτό για χρόνια έμεινε η οικογένεια Ισμαήλογλου , που ήταν βοσκοί στο χωριό μας. Και όταν έφυγαν και εκείνοι, το σπίτι έμεινε απεριποίητο και ο καθένας μαζί με τον χρόνο , άφησε την φθορά του . Αγέρωχο , περίμενε για δεκαετίες την επιστροφή ίσως των ιδιοκτητών του ,αλλά μάταια . Όταν πέρασαν τα χρόνια και δεν προόδευσε καμία εργασία συντήρησης , το σπίτι κατεδαφίστηκε και έμεινε μόνο μια αποθήκη. Οι μνήμες του παρελθόντος άρχισαν να ξεθωριάζουν ,οι άνθρωποι όμως που πέρασαν από εκεί και το σπίτι τους, ποτέ δεν θα ξεχαστούν.
Σήμερα το επίθετο Ιωαννίδης από αυτήν την γραμμή δεν υπάρχει πλέον στην Νέα Δήμητρα . Υπάρχει στη Θεσσαλονίκη, εκεί όπου η οικογένεια αναζήτησε την τύχη της και τη συνέχιση της ζωής τους . Κι όμως ,το μικρό εκείνο σπιτάκι, με τα βαμμένα περβάζια και τα κουρτινάκια , παραμένει ζωντανό στην καρδιά αυτών που το θυμούνται και οι ιστορίες τους συνεχίζουν να ζουν μέσα από τα παιδιά τους ,τα εγγόνια τους και τις μνήμες τους .
Έτος 2023