Γενεαλογικά.
Οικογένεια Ζαρζουλά.
Όταν οι άνθρωποι φεύγουν , μένει πίσω η μνήμη τους . Στους δρόμους του χωριού , στα σπίτια της οικογένειας που κρατούν ιστορίες . Έτσι και η οικογένεια Ζαρζουλά ήρθε , έζησε , πάλεψε κι έπειτα χάθηκε ,αφήνοντας πίσω μόνο αναμνήσεις .
Ο πατέρας , Χρήστος Ζαρζουλάς ,γεννημένος το 1872, ήταν άνθρωπος εργατικός , γιος του Ευστρατίου και της Ευμορφίας. Δίπλα του γυναίκα του, η Ευρωπία (1877-1943),κόρη του Αθανασίου και της Ευδοξίας. Σκληραγωγημένοι άνθρωποι , με πατρίδα την Τσαντώ της Ηράκλειας Ραιδεστού της Ανατολικής Θράκης. Εκεί γεννήθηκαν τα παιδιά τους ,ο Νικόλας ( 1905-1997) και η Αναστασία, η Ανάστα, όπως την έλεγαν στο χωριό (1898-1981).
Η Ευρωπία , γυναίκα του Ζαρζουλά Χρήστου , είναι εγγεγραμμένη στον Ονομαστικό Κατάλογο Προσφύγων Αγροτών ως Ζαρζουλά ή Μοσχίδου Ευτροπία (είναι λάθος , ήταν Ευρωπία ) του Χρήστου (όνομα συζύγου) από την Τσάντα, την Τσαντώ της Ηράκλειας Ραιδεστού, με αριθμό Δήλωσης 141690 . Ήρθε ως αρχηγός οικογένειας και τόπο εγκατάστασης την Νέα Δήμητρα. Μοσχίδου ήταν το πατρικό επίθετο της Ευρωπίας ,οι γονείς της ήταν ο Αθανάσιος και η Ευδοξία . Η Ευρωπία έφυγε από τη ζωή το 1943 σε ηλικία 66 ετών .
Το χώμα της Θράκης δεν τους κράτησε . Η Ανταλλαγή των Πληθυσμών, σύμφωνα με την Συνθήκη της Λωζάνης, τους ξερίζωσε ,τους έφερε μακριά από το σπίτι ,τους τάφους των γονιών τους, τις αυλές όπου κάποτε γέμιζαν παιδικές φωνές . Στη Νέα Δήμητρα ήρθαν το 1924 να ριζώσουν ξανά , να φτιάξουν μια καινούργια ζωή . Ήρθαν χωρίς τον πατέρα τους, τον Χρήστο , που δεν άντεξε. Πέθανε λίγο πριν την Ανταλλαγή , το 1922 σε μικρή ηλικία, στα 50 του χρόνια . Έτσι έμεινε η Ευρωπία, στα 47 της χρόνια , μόνη να κουβαλάει τον πόνο και το χρέος να σταθεί στα παιδιά της .
Μαζί τους ήρθε κι η αδελφή της Ευρωπίας Μοσχίδου , η Καρυοφυλλιά 34 ετών , του Αθανασίου Μοσχίδη και της Ευδοξίας . Ήταν μαζί με τον άνδρα της Γιάννη και είχαν μαζί τους τον δίχρονο γιο τους Ιωάννη . Η Καρυοφυλλιά ήταν γυναίκα περήφανη , που έμελλε να ζήσει μεγάλες πίκρες . Ο άντρας της ,ο Γιάννης Βαλσαμίδης (1885-1944), χάθηκε τα μαύρα χρόνια του Εμφυλίου Διχασμού και ο μοναχογιός της ,ο Ιωάννης, έφυγε στα ξένα χωρίς να επιστρέψει ποτέ . Η κύρια απασχόλησή της , ήταν το γνέσιμο των μαλλιών για τους αργαλειούς .
Στο σπίτι της κυρά -Γιαννούλας του Αργυρόπουλου ήταν μια μικρή οικοτεχνία , όπου μαζεύονταν οι γυναίκες του χωριού και έγνεθαν το μαλλί . Εκεί πήγαινε η Καρυοφυλλιά και έβγαζε τα προς το ζην . Με τον αργαλειό και τα μαλλιά στα δάκτυλά της γύριζε το νήμα της ζωής της , μια ζωή γεμάτη απώλειες . Η Καρυοφυλλιά έφυγε από τη ζωή με μεγάλη πίκρα από το χαμό των δικών της το 1957 ,σε ηλικία 67 ετών .
Ο Νικόλας Ζαρζουλάς, παρόλα αυτά στάθηκε . Παντρεύτηκε την Κωνσταντινιά (1921-1997), που η καταγωγή της ήταν από την Ηράκλεια της Ανατολικής Θράκης και οι δικοί της ήταν στην Ηρακλείτσα Καβάλας. Οι γονείς της ήταν ο Κωνσταντίνος και η Φωτεινή . Από μικρή η Κωνσταντινιά δούλευε στο Κιλκίς, ως οικονόμος και ήταν μια γυναίκα που ήταν κι αυτή πρόσφυγας . Μαζί έκαναν τρεις γιους ,τον Κώστα , τον Γιώργο και τον Χρήστο. Δούλεψαν ,πάλεψαν , έκτισαν το σπιτικό τους κοντά στην Πλατέα της Νέας Δήμητρας, ένα διώροφο σπίτι .
Και η Ανάστα ; Εκείνη έζησε τη δική της τραγωδία . Αρραβωνιασμένη μ’ έναν αξιωματικό , τον έχασε στη διαδρομή της προσφυγιάς . Δεν παντρεύτηκε ποτέ ,δεν ξέχασε . Περπατούσε στο χωριό ευθυτενής, με τα σατέν φορέματά της και το μικρό καπελάκι της . Οι γυναίκες την κοίταζαν με σεβασμό. Ήταν πάντα καλοντυμένη και περιποιημένη και φορούσε και ένα καπελάκι, δείγμα της φροντισμένης της εμφάνισης. Όλα τα φορέματά της ήταν από ακριβά σατέν υφάσματα , φορούσε ταγιέρ και τα παπούτσια της ήταν πάντα προσεγμένα . Ήταν πολύ ηθική και καλόψυχη γυναίκα .
Όμως η μοίρα είχε γράψει αλλιώς το τέλος αυτής της οικογένειας . Ο Κώστας , ηλεκτρολόγος στον Πειραιά ,χάθηκε νέος ξαφνικά, αφήνοντας πίσω σύζυγο και παιδιά . Ο Γιώργος , καρδιολόγος στη Λάρισα ,έφυγε επίσης νωρίς ,αφήνοντας ένα κενό που δεν γέμισε ποτέ .Και ο μικρότερος ο Χρήστος , έμεινε μόνος , να κουβαλά τη θλίψη όλων . Είδε γονείς ,αδέλφια να φεύγουν ένας – ένας ,κι εκείνος , ταλαιπωρημένος από την υγεία του ,έσβησε αθόρυβα ,αφήνοντας την οικογένειά Ζαρζουλά χωρίς συνέχεια στη Νέα Δήμητρα.Τα οράματα για την ζωή όλων κατεστάλησαν και οι ελπίδες για το μέλλον έσβησαν . Ο Χρήστος ο Ζαρζουλάς, έζησε μόνος του τον χαμό όλων , των γονιών και των αδελφών του και έφυγε και αυτός, σε μικρή ηλικία πρόσφατα , μετά από μεγάλη ταλαιπωρία με την υγεία του . Οι δύο γονείς του πέθαναν κοντά- κοντά , ο Νικόλας και η Κωνσταντινιά, με διαφορά λίγων μηνών .
Έτσι , δυστυχώς ξεκληρίστηκε, μια ολόκληρη οικογένεια , τόσο παραγωγική και αγαπητή στο χωριό μας .
Το σπίτι τους ,άλλοτε γεμάτο γέλια, έμεινε άδειο ,σιωπηλό . Οι φωνές έσβησαν ,οι πόρτες δεν ανοίγουν πια .Όμως όσο υπάρχουν άνθρωποι που τους μνημονεύουν ,που λένε τις ιστορίες τους παραμένουν ζωντανοί .
*Συγγενικοί δεσμοί της οικογένειας Ζαρζουλά: * Η οικογένεια ήρθε από τον ίδιο τόπο με τη Δαφνιώ του Γκάιτατζη και την μαμά του Ζώτου ( Γρηγοριάδη Νίκου ) , στη Νέα Δήμητρα.
*Ως Μοσχίδης, ήρθε εγγεγραμμένος ο Στέφανος Χατζόπουλος ,το Στεφάκκ και δεν γνωρίζουμε αν υπήρχε συγγένεια με την μητέρα του Ζαρζουλά Νικόλα ,την Ευρωπία Μοσχίδου . Το πρώτο σπίτι όμως που εγκαταστάθηκαν οι Ζαρζουλάδες ήταν κοντά στο σπίτι του Στέφανου . Το σπίτι αυτό ανήκε στην Καρυοφυλλιά, τη θεία του Ζαρζουλά Νικόλα και το δεύτερο στην πλατεία της Νέας Δήμητρας ανήκε στον Νικόλα .
* Επίσης Μοσχίδου ήταν η Ελένη Καρνέτατζη και η αδελφή της Ζωή, κόρες του Μόσχου Μοσχίδη και της Βεργίνας . Η Ελένη ήταν η πρακτική μαμή της Νέας Δήμητρας και η Ζωή ήταν η μαμά των Δημητριάδηδων . Δεν γνωρίζουμε αν υπήρχε συγγένεια ή ήταν συνωνυμία .
Έτος 2023