Γενεαλογικά.
Οικογένεια Αναστασιάδη (Γκοντάκκ) της Νέας Δήμητρας
Η Κερανιώ Αναστασιάδου γεννήθηκε στο Όκλαλι της Τσατάλτζας, κάτω από έναν ουρανό που δεν θα ήταν πια δικός τους. Ήταν η κόρη του Αναστασιάδη ,αδελφή της Μαργιόρας , της Λαμπρινής , της Ταρσής ,της Μαρίας ,του Στέργιου και του Γιάννη . Ένα σόι δεμένο γεμάτο αγάπη ,σαν μια μεγάλη ρίζα ενός δέντρου . Όμως η ρίζα κόπηκε . Η Κερανιώ έφυγε νέα από τη ζωή και έμεινε στα χώματα της Πατρίδας .
Το 1924 , ήρθε η Ανταλλαγή των Πληθυσμών σύμφωνα με την Συνθήκη της Λωζάνης και ο άνδρας της ο Κωνσταντίνος, που όλοι τον ήξεραν Γκόντο , μάζεψε τα υπάρχοντά του ,πήρε τα παιδιά του ,τον Αναστάση και την Καλλιόπη και έφυγε για την Ελλάδα. Η Καλλιόπη , η κόρη του Κωνσταντίνου Αναστασιάδη , αδελφή του Αναστάση , έφυγε από την Νέα Δήμητρα και παντρεύτηκε στην Γέφυρα Θεσσαλονίκης .
Στην Νέα Δήμητρα ήταν το οριστικό καταφύγιο της οικογένειας Αναστασιάδη . Εδώ πήρε το επίθετο Αναστασιάδης που ήταν το όνομα του πατέρα του και έτυχε να είναι και το πατρικό της μητέρας του της Κερανιώς . Από το πρώτο του επίθετο Γκόντος, βγήκε το παρατσούκλι του Γκοντάκκ ,έτσι τον ήξεραν όλοι και έτσι τον κουβάλησε η ιστορία μαζί της .
Ο Αναστάσης ο γιος του ,νεαρός ακόμα στα 29 του χρόνια , κουβάλησε τον πόνο . Είχε ήδη μάθει τι σημαίνει να πεθαίνεις και να ξαναγεννιέσαι καθώς πέρασε επτά χρόνια στρατιώτης στα Τάγματα Εργασίας, χωρίς να στείλει μήνυμα τα πέντε χρόνια και όλοι πίστευαν ότι χάθηκε. Ήταν στα γνωστά Τάγματα Εργασίας , που είχαν συγκροτήσει οι Τούρκοι για τον αφανισμό των Ελλήνων . Ο Αναστάσης όμως φάνηκε τυχερός και γύρισε πίσω .
Στη Νέα Δήμητρα, ο Αναστάσης και ο πατέρας του , ο Κωνσταντίνος, προσπάθησαν να ξαναχτίσουν ό,τι έχασαν . Ο τόπος ήταν σκληρός, αλλά είχαν τη δύναμη να αντέχουν .
Όταν ο Αναστάσης(1885-1980), παντρεύτηκε τη Μαριόγκα (1900-1995) το 1933, η ζωή τους έμοιαζε να παίρνει μια ανάσα. Η Μαριόγκα ήταν από την Λιβαδειά Σερρών και ήρθε πρόσφυγας με τη οικογένειά της από το Τσιφλίκιοϊ , χωριό κοντά στο Όκλαλι , στην Πατρίδα . Γεννήθηκε το 1900 εκεί στην Πατρίδα , το πατρικό της επίθετο ήταν Αρβανίτη και οι γονείς της ήταν ο Εμμανουήλ και η Μαλαματένια . Είχε αδέλφια , τον Μιχαήλο , τον Δημήτρη , τον Γιώργο , την Αναστασία και την Ελπίδα στην Λιβαδειά Σερρών .
Η Μαριόγκα ήρθε νύφη στην Νέα Δήμητρα και γέννησε δύο παιδιά τον Κωνσταντίνο και τον Γιώργο . Όμως η μοίρα δεν χαρίστηκε . Τα παιδιά τους ο Κωνσταντίνος και ο Γιώργος έφυγαν νωρίς το 1939 και το 1940. Η Μαριόγκα έμεινε χωρίς παιδιά με τον καημό τους . Αλλά δεν λύγισε . Υιοθέτησε τον Θεοδωράκη Γουβατζιδάκη, γιο του Αντώνη και της Πουλχερίας , που έμενε με τους δικούς του λίγο πιό κάτω από το σπίτι της Μαριόγκας , στην Νέα Δήμητρα και η καταγωγή τους ήταν από την Κερκίνη Σερρών . Από την ημέρα που ειπώθηκε , πως θα υιοθετήσει τον μικρό Θεοδωράκη , η ζωή της Μαριόγκας φάνηκε να φωτίζεται αλλιώς. Και τότε έγινε το ανέλπιστο . Έμεινε έγκυος και την ημέρα που γέννησε τον γιο της Κωνσταντίνο ,την ίδια μέρα πήρε και τον θετό γιο της , τον Θεοδωράκη . Έτσι ήταν διπλή η χαρά της και διπλή η ευλογία της, αφού βρέθηκε με δύο παιδιά στην αγκαλιά της . Εκείνη την ημέρα η οικογένειά της μεγάλωσε από αγάπη και όχι από υποχρέωση . Τον Θεοδωράκη τον τίμησαν σαν γιο τους , όπως κι εκείνος τους τίμησε σαν γονείς του.
Η γιαγιά Μαριόγκα ήταν πολύ εργατική και νοικοκυρά . Είχε πρόβατα στην αυλή της και τα φρόντιζαν με τον άνδρα της Αναστάση , γιατί γνώριζαν ότι κι αυτά ήταν κομμάτι της ζωής τους.
Ήταν για μας , τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου τότε της Νέας Δήμητρας, οι γνωστές φιγούρες , που συναντούσαμε κάθε πρωί πηγαίνοντας για το σχολείο , να ταΐζουν τα πρόβατα και η γιαγιά Μαριόγκα να σκουπίζει κάθε μέρα τις μάντρες με μια “τσαλένια” (από τσαλιά, ψιλά ξύλα ) σκούπα , χωρίς κούραση και μας καλημέριζε με χαμόγελο . Και θυμάμαι τα άσπρα κουρτινάκια με κοφτό σχέδιο να ανεμίζουν στα παραθυράκια του μικρού σπιτιού, του Εποικισμού , δίπλα στις μάντρες των προβάτων . Ήταν ένα ταπεινό σπίτι ,αλλά γεμάτο ζεστασιά.
Και μεγάλωσαν τα παιδάκια της Μαριόγκας ο *Θεοδωράκης και ο *Κωστάκης (Τάκης) και ήρθε η ώρα της παντρειάς.
* Ο Θεοδωράκης κράτησε το πατρικό του επίθετο Γουβαντζιδάκης και παντρεύτηκε με την Λαμπρινή Τριανταφυλλίδου , κόρη του Μανωλάκη Τριανταφυλλίδη και της Μαργιορής Μαρμαρίδου από το Άκαλαν της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης και απέκτησαν δύο παιδιά . Ο Θεοδωράκης Γουβατζιδάκης δυστυχώς έφυγε νέος ,χωρίς η ζωή να του χαρίσει πολλά χρόνια.
*Ο Κωστάκης ( Τάκης) παντρεύτηκε με την Πασχαλιώ Δημητριάδου , κόρη του Κλεάνθη Δημητριάδη (από το Λαζάρκιοΐ της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης) και της Ανθούλας Ευθυμιάδου ( από το Όκλαλι της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης ) και απέκτησαν δύο παιδιά. Η Πασχαλίτσα Αναστασιάδου δυστυχώς έφυγε νέα από τη ζωή αφήνοντας πίσω της αγάπη και αναμνήσεις.
Ο χρόνος πέρασε . Ο Κωνσταντίνος Αναστασιάδης έφυγε το 1942. Ο Αναστάσης Αναστασιάδης το 1980, στα 85 του χρόνια . Η Μαριόγκα έζησε ως το 1995, σχεδόν έναν αιώνα , κρατώντας τις μνήμες ζωντανές, όπως κρατούσε τα παιδιά που έχασε στην καρδιά της . Και η Κερανιώ ; Έγινε χώμα , έγινε ανάμνηση που έζησε στις ψυχές των απογόνων της .
Το πατρικό σπίτι της οικογένειας Αναστασιάδη έδωσε την θέση του σε ένα καινούργιο.
Σήμερα το επίθετο Αναστασιάδης συνεχίζει να υπάρχει στην Νέα Δήμητρα από τον εγγονό του Κωνσταντίνου, τον Κωστάκη (Τάκη) και τα δισέγγονά του.
Στη Νέα Δήμητρα έχει μείνει η φράση που έλεγε ο μπάρμπα- Αναστάσης για κάτι που είναι γύρω μας.
“_ Μην πάτε μακριά , εδώ είναι η Λιβαδειά ” και πραγματικά η Λιβαδειά ήταν τόσο κοντά μας και ας είχε και πιο μακριά Λιβαδειά του Νομού Βοιωτίας της Στερεάς Ελλάδας. Και εννοούσε την Λιβαδειά Σερρών , από όπου καταγόταν η γυναίκα του Μαριόγκα. Όμως όσοι τον γνώριζαν ,ήξεραν πως εννοούσε κάτι βαθύτερο .
Πολύ έξυπνη φράση , που όταν κάποιος την χρησιμοποιεί , θυμάται τον μπάρμπα Γκοντάκκκ.
* Συγγενικοί δεσμοί της οικογένειας Αναστασιάδη :
* Η Κερανιώ Αναστασιάδου η μαμά του Αναστάση Γκοντάκκ της Νέας Δήμητρας είχε αδελφή:
** Την Μαργιόρα Αναστασιάδου, σύζυγο του Αναστάση Στεργιάδη (ήταν η μάνα της Κερανιώς Τσιφτσόγλου της Τσάκαινας και της Καλφοπούλου Σμαρώς της Πουρουρούς ). Άλλωστε το όνομα της Κερανιώς Τσιφτσόγλου,της Τσάκαινας, παραπέμπει στο όνομα της θείας της Κερανιώς Αναστασιάδου που πέθανε νέα στην Πατρίδα και ήταν η αδελφή της μαμάς της Μαργιόρας Αναστασιάδου .
**Την Λαμπρινή ,σύζυγο του Απόστολου Βουλκίδη ( ήταν η μάνα της Σεβαστής Σταματιάδου, της Κωνσταντινιάς Καλφοπούλου και της Μαρίας Πλαταρά).
**Την Ταρσή ( γιαγιά της Γιωργίτσας Τσιφτσή )
**Την Μαρία Τσιμπιρή που παντρεύτηκε στην Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης με τον Τσιμπιρή που είχε εργαστήριο παστών ψαριών και ήρθε με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών ο γιός της Γιώργος Τσιμπιρής στην Σίνδο Θεσσαλονίκης και ήταν ιδιοκτήτης εργοστασίου .
**Τον Στέργιο Στεργιάδη , τον σύζυγο της Ευδοκίας . Ο Στέργιος ( και η Ευδοκία) είχε παιδί τον Φώτη Στεργιάδη που ήταν ο μπαμπάς της Γιωργιάς Στεργιάδου ,( που η Γιωργιά υιοθέτησε την Βαγγελιώ Τσαλικίδου στην Νέα Δήμητρα ) και
**Τον Γιάννη, σύζυγο της Ελένης Ευθυμιάδου που ήταν η αδελφή του βιολογικού μπαμπά τού Ευθύμη Καραμανλή. Ο Γιάννης και η Ελένη ήταν οι γονείς της Νότας της Αθηναίας .
* Ο Αναστάσης Αναστασιάδης ήταν συγγενής με τους Δημητριάδηδες της Νέας Δήμητρας από το Λαζάρκιοϊ Ανατολικής Θράκης και τον Στέφανο Εσκιόγλου ,του Ασημάκη Εσκιόγλου τον μπαμπά και όλους τους Εσκιόγλου από το Λαζάρκιοϊ της Ανατολικής Θράκης.
Αφού οι γονείς του Αναστάση ( ο Κωνσταντίνος και η Κερανιώ ) ήταν από το Όκλαλι της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης, για να έχει συγγένεια ο Αναστάσης με τους Δημητριάδηδες και τους Εσκιόγλου της Νέας Δήμητρας από το Λαζάρκιοΐ της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης, τότε ίσως κάποιος πρόγονός του να ήταν από το Λαζάρκιοΐ της Τσατάλτζας.
* Ο Αναστάσης Αναστασιάδης ήταν συγγενής με τον Ιωακείμ Ιωακειμίδη ,τον Κίμ , αλλά δεν γνωρίζουμε από ποια γραμμή .
* Η Πουλχερία ,η βιολογική μητέρα του Θεόδωρου Γουβατζιδάκη, θετού γιου της Μαριόγκας , ήταν η αδελφή της Ταρσής , μητέρας του Αθανασιάδη Χρήστου του Γιωργίκου ,στη Νέα Δήμητρα. Και είχαν καμία αδελφή, την Ουρανία, στο Μοναστηράκι Σερρών. Η καταγωγή τους ήταν από το Άκαλαν της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης.
Έτος 2023