Μικρός λαγάς , Χρήστος Τσομπανάκης τού Πέτρου
Προτού χτιστεί το κτίριο του Δημοτικού Σχολείου της Νέας Δήμητρας , τα παιδιά είχαν ώς αίθουσα σχολείου την αποθήκη τού Πραξιγά Κωνσταντή , δίπλα στο σπίτι του .
Ο δάσκαλος τοτε , δεκαετία του ’30 ,ζούσε στο χωριό μας και πληρωνόταν από τους κατοίκους τού χωριού .
Βέβαια υπήρχε πάντα και μια επιτροπή, που διαχειρίζονταν αυτό μαζί με τα έσοδα από τα χωράφια του σχολείου .
Εκτός από το μηνιαίο ποσόν που έπαιρνε ο δάσκαλος , κάθε μέρα με την σειρά οι γονείς , έστελναν και το φαγητό του .
Εκείνα τα χρόνια ήταν της Κατοχής και δάσκαλος ήταν ο λεγόμενος Στρογγύλης .
Ο Χρήστος Τσομπανάκης, γιός του Πέτρου Τσομπανάκη και της Μαργαρώς Γιάνγκογλου -Τσομπανάκη ήταν στην Δευτέρα τάξη τού σχολείου στην ηλικία των οκτώ χρόνων .
Ήταν η σειρά του να φέρει φαγητό στον δάσκαλο .
Είχε αγωνία και στενοχώρια γιατί δεν μπορούσε η μητέρα του , να στερήσει την πολυμελή οικογένειά της από το λιγοστό φαγητό για να στείλει και στον δάσκαλο !
Σκέφτηκε πως μπορεί να εξασφαλίσει το φαγητό του δάσκαλου αλλά και της οικογένειάς του ! Αυτή η ανέχεια τον έκανε να βρει τρόπο και αξιοποίησε ό,τι του πρόσφερε η φύση .Έτσι ο Χρήστος παίρνει σημαντικό ρόλο από μικρός, υποστηρίζοντας την οικογένειά του .
Παίρνει λοιπόν το δίκανο και πάει προς τα βακούφια !
Αυτήν την τέχνη του κυνηγιού, την διδάχθηκε βλέποντας τον μπαμπά του στο κυνήγι ! Ο Χρήστος μέσα από την ενασχόληση στο κυνήγι με τον μπαμπά του βρήκε λύση σε αυτήν την ανάγκη και είχε μια αυθεντική σύνδεση με την φύση αφού την γνώριζε τόσο καλά .
Έτσι ανάμεσα στα πετρώδη με θάμνους εδάφη , ξεσηκώνει τον λαγό !
Θυμήθηκε που έλεγε ο μπαμπάς του να πυροβολεί ανάμεσα στα μάτια ! Και πυροβόλησε !
Ο λαγός έπεσε αλλά ο ίδιος από τον φόβο, τού πετούσε πέτρες για να δει , αν είναι ζωντανός ! Και ώ του θαύματος !
Ο λαγός δεν κουνιόταν!
Τελικά τον πέτυχε ….τον σκότωσε !
Ο λαγός είναι δικός του !
Τον παίρνει στον ώμο, σαν τρόπαιο και τρέχει κατά το χωριό για το σπίτι τους !
Η μάνα του η Μαργαρώ τα σάστισε !
Τόνε βλέππ με τον λαγό στον ώμο και φωνάζζ τον άνδρα της να δει το θαύμα !
_»Αχ ,αγόρι μου , δεν είχα ‘τιποτίτσα’ να μαγειρέψω σήμερα !»
_ Μάνα μαγείρεψτο και θα δώκμε και τον Στρογγύλλ!
‘Έτσι μαγείρεψε η θεία Μαργαρώ τον λαγό στιφάδο , να γλείφεις τα δάχτυλας και γεύτηκε και ο δάσκαλος το νόστιμο φαγητό , που ο κυνηγός ήταν το οκτάχρονο αγόρι , ο Χρήστος Τσομπανάκης και εξελίχθηκε σε ικανότατο κυνηγό της Νέας Δήμητρας !
Ελένη Τσιφτσόγλου
Έτος 2023Μικρός λαγάς , Χρήστος Τσομπανάκης τού Πέτρου
Προτού χτιστεί το κτίριο του Δημοτικού Σχολείου της Νέας Δήμητρας , τα παιδιά είχαν ώς αίθουσα σχολείου την αποθήκη τού Πραξιγά Κωνσταντή , δίπλα στο σπίτι του .
Ο δάσκαλος τοτε , δεκαετία του ’30 ,ζούσε στο χωριό μας και πληρωνόταν από τους κατοίκους τού χωριού .
Βέβαια υπήρχε πάντα και μια επιτροπή, που διαχειρίζονταν αυτό μαζί με τα έσοδα από τα χωράφια του σχολείου .
Εκτός από το μηνιαίο ποσόν που έπαιρνε ο δάσκαλος , κάθε μέρα με την σειρά οι γονείς , έστελναν και το φαγητό του .
Εκείνα τα χρόνια ήταν της Κατοχής και δάσκαλος ήταν ο λεγόμενος Στρογγύλης .
Ο Χρήστος Τσομπανάκης, γιός του Πέτρου Τσομπανάκη και της Μαργαρώς Γιάνγκογλου -Τσομπανάκη ήταν στην Δευτέρα τάξη τού σχολείου στην ηλικία των οκτώ χρόνων .
Ήταν η σειρά του να φέρει φαγητό στον δάσκαλο .
Είχε αγωνία και στενοχώρια γιατί δεν μπορούσε η μητέρα του , να στερήσει την πολυμελή οικογένειά της από το λιγοστό φαγητό για να στείλει και στον δάσκαλο !
Σκέφτηκε πως μπορεί να εξασφαλίσει το φαγητό του δάσκαλου αλλά και της οικογένειάς του ! Αυτή η ανέχεια τον έκανε να βρει τρόπο και αξιοποίησε ό,τι του πρόσφερε η φύση .Έτσι ο Χρήστος παίρνει σημαντικό ρόλο από μικρός, υποστηρίζοντας την οικογένειά του .
Παίρνει λοιπόν το δίκανο και πάει προς τα βακούφια !
Αυτήν την τέχνη του κυνηγιού, την διδάχθηκε βλέποντας τον μπαμπά του στο κυνήγι ! Ο Χρήστος μέσα από την ενασχόληση στο κυνήγι με τον μπαμπά του βρήκε λύση σε αυτήν την ανάγκη και είχε μια αυθεντική σύνδεση με την φύση αφού την γνώριζε τόσο καλά .
Έτσι ανάμεσα στα πετρώδη με θάμνους εδάφη , ξεσηκώνει τον λαγό !
Θυμήθηκε που έλεγε ο μπαμπάς του να πυροβολεί ανάμεσα στα μάτια ! Και πυροβόλησε !
Ο λαγός έπεσε αλλά ο ίδιος από τον φόβο, τού πετούσε πέτρες για να δει , αν είναι ζωντανός ! Και ώ του θαύματος !
Ο λαγός δεν κουνιόταν!
Τελικά τον πέτυχε ….τον σκότωσε !
Ο λαγός είναι δικός του !
Τον παίρνει στον ώμο, σαν τρόπαιο και τρέχει κατά το χωριό για το σπίτι τους !
Η μάνα του η Μαργαρώ τα σάστισε !
Τόνε βλέππ με τον λαγό στον ώμο και φωνάζζ τον άνδρα της να δει το θαύμα !
_»Αχ ,αγόρι μου , δεν είχα ‘τιποτίτσα’ να μαγειρέψω σήμερα !»
_ Μάνα μαγείρεψτο και θα δώκμε και τον Στρογγύλλ!
‘Έτσι μαγείρεψε η θεία Μαργαρώ τον λαγό στιφάδο , να γλείφεις τα δάχτυλας και γεύτηκε και ο δάσκαλος το νόστιμο φαγητό , που ο κυνηγός ήταν το οκτάχρονο αγόρι , ο Χρήστος Τσομπανάκης και εξελίχθηκε σε ικανότατο κυνηγό της Νέας Δήμητρας !
Ελένη Τσιφτσόγλου
Έτος 2023