Μαύρη μέρα . Εάλω η Πόλις !
Το πρωί της 29 ης Μαΐου 1453 οι Τούρκοι μπήκαν στην Πόλη.
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία κράτησε 1123 χρόνια . Ήταν ένα κέντρο πολιτισμού , θρησκείας και εμπορίου .
Στις 11/5/ 330 μ.χ ο Μέγας Κωνσταντίνος είχε κάνει τα εγκαίνια της Κωνσταντινούπολης και στις 29/5/1453 , που έζησε τόσα χρόνια η Πόλη , «Εάλω η πόλις»!
Ο Θρήνος :
« Γιατί πουλί μ’ δεν κελαηδείς πως κελαηδούσες πρώτα ;
Για πώς μπορώ να κελαηδώ; Με κόψαν τα φτερά μου , με πήραν τη λαλιά μου.
Μας πήρανε την Πόλη μας!
Μας πήρανε την Πόλη μας και την Αγιά Σοφιά μας.
Κλαίει πικρά η Παναγία .»
Και το αισιόδοξο μήνυμα παρακάτω :
«Και αν η Πόλη έπεσε και αν πάρθεν η Ρωμανία, πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά μας θα ‘ναι» .
Οι πρόγονοί μας που άκουσαν τις ιστορίες για το πώς έπεσε η Πόλη στα χέρια των Οθωμανών , διατήρησαν την μνήμη αυτού του σημαντικού γεγονότος. Έτσι συχνά μετέφεραν τις ιστορίες και τους θρύλους γύρω από την πτώση της Κωνσταντινούπολης μέσω προφορικής παράδοσης . Οι ιστορίες τους συνδύαζαν την ιστορική πραγματικότητα με την μυθολογία , αποτυπώνοντας τα συναισθήματα των ανθρώπων που έζησαν εκείνες τις δύσκολες στιγμές . Οι παππούδες μας που ζούσαν κοντά στην Κωνσταντινούπολη αφού τα χωριά μας ανήκαν στην Νομαρχία της, αναφέρονταν συχνά στις καθημερινές τους δραστηριότητες στην Πόλη όπου οι αγορές , οι γιορτές και οι θρησκευτικές τελετές ήταν κομμάτι της ζωής τους .
Η γιαγιά μου διηγόταν με δάκρυα στα μάτια και νοσταλγία γι’αυτήν την λαμπερή Πόλη με τις αγορές της και τα πολύχρωμα προϊόντα, τις μυρωδιές των μπαχαρικών καθώς και τους ήχους απλούς δρόμους γεμάτους ζωή .
Έτσι παρ’ όλο που έφυγαν μακριά της διατηρούσαν μέσα στην καρδιά τους τις εικόνες της και ισορροπούσαν τον πόνο της απώλειας με την ελπίδα για το μελλον .
Μέσα από τις διηγήσεις και τις ιστορίες τους μας δίδαξαν την σημασία της μνήμης και ήταν σίγουροι ότι οι θησαυροί αυτοί θα παραμείνουν ζωντανοί !