Μαθήματα Ζωής στην Νέα Δήμητρα. Οι Σκληρές Αλήθειες της Ζωής στο Χωριό .
Όταν ήμασταν παιδιά , ήμασταν συχνά μάρτυρες πολλών σκηνών και γεγονότων ώσπου αποτυπώθηκαν στην μνήμη μας . Αυτές οι στιγμές που τότε τις θεωρούσαμε φυσικές και καθημερινές ,φέρουν ένα έντονο άρωμα παράδοσης και αυθεντικότητας .
Βλέπαμε τους μεγαλύτερους να κάνουν εργασίες που έμοιαζαν τελετουργικές όπως το κλάδεμα των δέντρων , το μάζεμα των σταφυλιών ,το άρμεγμα των ζώων . Ήταν οι δικές τους «ιεροτελεστίες» που για ένας τα παιδιά ,είχαν την μορφή μυστηρίου . Πολλές φορές μας έπαιρναν μαζί τους ,όχι για να βοηθήσουμε ,αλλά για να μάθουμε , να δούμε ,να χτίσουμε την αγάπη μας για τον τόπο και τις ρίζες μας .
Ήμασταν μάρτυρες στις χαρές και στις λύπες τους , στις γιορτές , στα πανηγύρια, αλλά και στις σιωπές μετά από έναν καημό η μία δύσκολη μέρα . Κοιτάζαμε τους παππούδες να ζέβουν τα άλογα , να ανάβουν το καζάνι για το τσίπουρο ,να αδειάζουν το κάρο από τα χόρτα ή τις γιαγιάδες μας να ζυμώνουν το ψωμί με τα χέρια τους. Δεν χρειαζόταν να καταλαβαίνουμε κάθε τι που συνέβαινε αρκούσε που ήμασταν εκεί , που το ζούσαμε .
Μερικές φορές η περιέργειά μας μας έκανε να πλησιάζουμε σκηνές πιο δύσκολες όπως την σφαγή ενός ζώου για το γιορτινό τραπέζι ή τον ευνουχισμό του ζώου . Τότε ίσως φοβόμασταν και είχαμε απορία στα μάτια μας αλλά οι γιαγιάδες μας μας εξηγούσαν για την αναγκαιότητα αυτών .
Η εμπειρία αυτή μας έκανε να εκτιμήσουμε την τροφή, να καταλάβουμε τον κόπο που κρύβεται πίσω από κάθε τι στο τραπέζι μας . Μας έμαθε να σεβόμαστε τα ζώα όχι μόνο για την προσφορά τους αλλά και για τη ζωή τους . Τότε μπορεί να μην καταλαβαίναμε πολλά ,αλλά αυτές οι στιγμές ήταν μαθήματα επιβίωσης και σύνδεσης με την φύση .
Πολλές φορές είδαμε την γέννηση των ζώων , ένα άλλο κομμάτι της ζωής στο χωριό που μας γέμιζε δέος . Ήταν το αντίβαρο στις σκηνές που η σκληρότητα μας δοκίμαζε . Όταν βλέπαμε μια αγελάδα ,μια κατσίκα ή μια προβατίνα να γεννάει , νοιώθαμε σαν μάρτυρες ενός θαύματος της φύσης . Η γέννηση μας έδειχνε την άλλη όψη της ζωής , την ελπίδα και την αρχή ενός κύκλου που ήμασταν κι εμείς μέρος του . Η εικόνα του μικρού ζώου που προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια του και η φροντίδα της μάνας του μας γέμιζαν συγκίνηση.
Παρόλο που οι ήχοι αυτοί έχουν σιγήσει παραμένουν στην μνήμη μας ως κομμάτι μιας ζωής απλής , αλλά γεμάτης ουσία !