Μέγας Αλέξανδρος της Νέας Δήμητρας
Μέγας είσαι αφού …
Ήταν εκείνα τα χρόνια , γεμάτα ενθουσιασμό και όνειρα, όταν η Νέα Δήμητρα ζούσε και ανέπνεε για τον Μέγα Αλέξανδρο. Αυτή η ποδοσφαιρική ομάδα της Νέας Δήμητρας, ιδρύθηκε το 1973 πρώτα με χρώματα ασπρόμαυρα . Το 1974 που ιδρύθηκε η ΕΠΣΚ , η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κιλκίς η ποδοσφαιρική ομάδα ήταν επίσημα μέλος της με Πρόεδρο τον Παυλίδη Γιάννη . Τα χρώματα τής ομάδας έγιναν άσπρο – μπλε και παραμένει μέχρι και τώρα . Διαιτητής ήταν τότε και ο γιός του Παυλίδη Γιάννη , ο Θανάσης Παυλίδης . Στο τιμόνι τής ομάδας Μέγας Αλέξανδρος πέρασαν πολλοί .
Την περίοδο 1977-1983 ήταν ο Γκαλιμάνης ο Μιχάλης από τον διπλανό οικισμό . Θυμόμαστε τον Νικολαΐδη Τάκη , τον Αναστασιάδη Γιώργο με ταμία τον Αναστασιάδη Χρήστο.
Στην Νέα Δήμητρα είχαμε μεγάλη αγάπη για το όνομα τού Μεγάλου Αλεξάνδρου και έτσι δώσανε το όνομά του στην ποδοσφαιρική μας ομάδα . Και για όσους δεν το γνωρίζουν οι δρόμοι μας παλιά είχαν ονόματα ! Έτσι ο κεντρικός μας δρόμος λεγόταν Μεγάλου Αλεξάνδρου!
Ο Μεγας Αλέξανδρος έκανε πολλές αγωνιστικές περιόδους με πολλές νίκες ! Τα πρώτα χρόνια η ομάδα αποτελούνταν μόνο από τους Νεοδημητριώτες νέους ! Μετά από χρόνια προχώρησε σε μεταγραφές και έτσι με αυτά τα μετεγραφικα αποκτήματα , προχωρούσε μπροστά !
Εμείς στην νιότη μας πηγαίναμε στο γήπεδο τού χωριού μας, για να παρακολουθήσουμε τον αγώνα τής αγαπημένης μας ομάδας ! Ήμασταν πολύ φανατικές οπαδοί τού Μεγάλου Αλεξάνδρου και η επίσκεψή μας εκεί ήταν η εξοδός μας ! Περνούσαμε πολύ ωραία στο γήπεδο τού χωριού και περιμέναμε την Κυριακή για τον αγώνα ! Εκεί συναντούσαμε τα αγόρια και τα κορίτσια τού χωριού μας ! Κάναμε κερκίδα και φωνάζαμε υπέρ τού Μεγάλου Αλεξάνδρου! Για διαβάστε ονόματα κερκίδας !
Νούλα και Ελένη τού Τσακάκκ, Θεανώ Βασιλόπουλου, Ζαχαρούλα Αλμπάνη , Γιαννούλα και Ραλλού Νατσοπούλου , Σμαρώ Πλαταρά , Κωνσταντία Καλφοπούλου , Άννα και Τριανταφυλλιά Καραμανλή , Θωμαή Μάρογλου , Διαμάντω και Χαρίκλεια Γκάιτατζη , η Ιφιγένεια και η Αγαθή Φωτακίδου , η Γεωργία Στόικου , η Αθηνά και η Ξανθούλα Αβραμίδου , η Δόμνα Τσιφτσή , η Αγγελική Τσαλικίδου ,η Βάσω Γκόγκου , Γαρυφαλλιά Γκάιτατζη , Κατίνα Τσιφτσόγλου , Κατερίνα Βασιλειάδου , Αθηνά και Βάσω Γκόγκου , Φωτεινή Στράντζαλη , Μάρω Καλφοπούλου , Χρύσα Καλφοπούλου , Μελαχροινή Τσέτα , Φανή Αλμπανίδου , Μόρφω Τσιφτσή , Τασούλα Χατζή , Αδαμαντούλα Ταυλαράκη , Μαρία Μπουρουτζή , Μαρία Εσκιόγλου , Κατίνα Σπαρταλίδου , Ευδοξούλα Γκόγκου , Ελένη Σοαντζόγλου και η ξαδέλφη της Ελένη , Μάγδα Χατζοπούλου , Τζένη Παπαδοπούλου , Δόμνα Ιωαννίδου , Μαργαρίτα Παπαδοπούλου ,Ευδοκία Αρβανιτίδου , Ευγενούλα Παπαδοπούλου , Χρυσαυγή Τσαλκιτζή , Ευγενούλα Καραμανλή , Νίκη Χατζοπούλου , Μαρία Νικολαΐδου ,Βάσω Γκόγκου τής Αννίκας , Φωφώ και Εύα Παναγιωτίδου , Μάρω Καλφοπούλου , Κατερίνα Χατζοπούλου , Καλλιρόη Τσιφτσή , Χρύσα Παρπαρά , Ερατώ Καλλιόγλου και πόσες άλλες …
Όλα τα εφηβικά μας χρόνια περάσανε με πολύ ενδιαφέρον, ώς ποδοσφαιρόφιλες ! Πόσο ξέγνοιαστη ζωή ! Τα ποδοσφαιρικά μας απογεύματα ήταν τα πιο αναμενόμενα . Όχι μόνο για την ένταση των αγώνων αλλά και για τις στιγμές όπου περνούσαμε μαζί δίπλα στο γήπεδο του χωριού .Η αγαπημένη μας ομάδα , ο Μέγας Αλέξανδρος , ήταν ο ήρωας που κουβαλούσαμε στην καρδιά μας .
Το όφελος από την συμμετοχή μας στην ομάδα του χωριού ήταν ότι ενισχυόταν ο κοινωνικός δεσμός μεταξύ των χωριανών . Έτσι νοιώθαμε ότι ανήκουμε σε κάτι μεγαλύτερο , σε ένα κοινό όραμα και σκοπό . Κάθε αγώνας της ομάδας, κάθε νίκη και κάθε ήττα συνδεόταν με την ιστορία και την παράδοση της Νέας Δήμητρας και η ομάδα γινόταν φορέας της τοπικής ταυτότητας και ενίσχυε την περηφάνια για τον τόπο μας .
Αλλά όπως συμβαίνει πάντα η στιγμή της χαράς έχει και τις σκοτεινές της πλευρές .Μιά ατυχής στιγμή αμαύρωσε το ενδιαφέρον μας για το ποδόσφαιρο!
Με το λεωφορείο , που νοίκιασε η ομάδα πήγαμε ένα τσούρμο κορίτσια να υποστηρίξουμε την αγαπημένη μας ομάδα , στο χωριό Πεδινό . Εμείς σταθήκαμε στην άκρη τού συρματοπλέγματος και χειροκροτούσαμε την ομάδα μας ! Κάποια φάση δεν άρεσε στους παίκτες τής αντίπαλης ομάδας και άρχισαν να χτυπάνε τους δικούς μας παίκτες! Β Άρχισε ένας άγριος καυγάς και πηδούσαν από τα σύρματα για να χτυπηθούν ! Η κατάσταση είχε ξεφύγει και εμείς πήγαμε σε μιαν άκρη φοβισμένες ! Όταν ησύχασαν τα πράγματα ανεβήκαμε στο λεωφορείο που θα μας γυρνούσε στο χωριό μας !
Εκεί οι γονείς μας έμαθαν τα γεγονότα, που διαδραματίστηκαν και δεν μας άφησαν ξανά να πάμε στο γήπεδο !
Η ποδοσφαιρική μας αγάπη εκείνη την εποχή έμεινε πίσω και τελείωσε άδοξα το ενδιαφέρον μας για αυτό το άθλημα .
Και έτσι ο Μέγας Αλέξανδρος έχασε κάτι σημαντικό , την αθωότητα που είχαμε στο ποδόσφαιρο ,την αλήθεια των εφηβικών μας χρόνων ,τις όμορφες παρουσίες μας ! Κι εμείς χάσαμε το κομμάτι εκείνο όπου δεν επιστρέφει ποτέ , αφού αφαιρέθηκε και η τελευταία σπίθα ενθουσιασμού !
Ο Μέγας Αλέξανδρος προχώρησε και η ομάδα ήταν το επίκεντρο των ελπίδων και των προσδοκιών του κόσμου της Νέας Δήμητρας.