Η Φορεσιά των Νεοδημητριωτών .
Το ντύσιμο του Νεοδημητριώτη ήταν συνδεδεμένο με την ζωή του και φανέρωνε το κοινωνικό υπόβαθρο .
Οι Νεοδημητριώτες δεν είχαν ιδιαίτερη ενδυμασία . Η φορεσιά τους ήταν επηρεασμένη από την Κωνσταντινούπολη , αφού τα μερη μας εκεί ήταν τόσο κοντά . Η ιστορία του ενδύματος συμβαδίζει με την ιστορία του ανθρώπου και αποτυπώνει το κοινωνικό του υπόβαθρο .Το ντύσιμο αντανακλούσε τις συνήθειες και τις επιρροές της εποχής και υπήρχε διαφοροποίηση ανάμεσα στο καθημερινό και στο επίσημο ένδυμα .
Οι άνδρες φορούσαν παντελόνια δυτικού τύπου που ήταν φαρδιά και πουκάμισο με γιλέκο αμάνικο . Για ζώνη στη μέση είχαν ένα υφασμένο μάλλινο που το τύλιγαν γύρω – γύρω .Από πάνω φορούσαν σακκάκι με πέτο. Αυτό ήταν το καθημερινό ντύσιμο . Φορούσαν και σκούφο ,το φέσι , στο κεφάλι .
Μα σαν έρχονταν οι γιορτές ,η εμφάνιση άλλαζε . Το επίσημο αντρικό ντύσιμο ήταν το κουστούμι με αμάνικο γιλέκο επίσης και γραβάτα . Στο μικρό τσεπάκι του γιλέκου ήταν το ρολόι που κρέμονταν η αλυσίδα του και προσέδιδε κομψότητα. Επίσης το «καΐς» , η δερμάτινη ζώνη συμπλήρωνε το κουστούμι .
Το ντύσιμο συμπληρωνόταν με ένα καπέλο με γείσο πλατύγυρο , την γνωστή ρεπούμπλικα .
Τα πρόχειρα παπούτσια τους ήταν μποτίνια από δέρμα γουρουνιού και τα επίσημά τους ήταν τα χειροποίητα σκαρπίνια .
Τα υφάσματα ήταν το «κάποτο» και το μάλλινο για τα καθημερινά και το κασμίρ για τα κουστούμια .
Οι γυναίκες ήταν ντυμένες με φορέματα δυτικού τύπου . Το γυναικείο ντύσιμο ακολουθούσε τις τάσεις της εποχής.
Το καθημερινό ντύσιμο είχε απαραίτητα την ποδιά , που προστάτευε τα ρούχα κατά το μαγείρεμα . Στο κεφάλι φορούσαν μαντήλα για να συγκρατούν τα μαλλιά τους .
Το επίσημο ντύσιμο ήταν μακριά ή κάτω από το γόνατο φούστα ή φόρεμα . Η φούστα συνδυάζονταν με πουκάμισα με φαρδιά μανίκια . Το ταγιέρ ήταν πολύ διαδεδομένο. Τα σχέδια των φορεμάτων τα βλέπουμε στις φωτογραφίες της εποχής εκείνης . Τα χρώματα ήταν γκρί , καφέ , μπλέ και μπορντώ.
Τα καλοκαιρινά φορέματα ήταν άσπρα με πολλά λουλούδια ,αντανακλούσαν μια πινελιά ζωντάνιας . Τα υφάσματα ήταν βαμβακερά , μάλλινα ,τσόχινα που ήταν μάλλινα και αυτά αλλά πιο λεπτά , λινά , βελούδα και μεταξωτά .
Με μεταξωτά έφτιαχναν τα πιο επίσημα φορέματα και τα διακοσμούσαν με δαντέλες «κιμπούρ» ,τα λεγόμενα κιπούρια ,προσθέτοντας μια αίσθηση αριστοκρατικής φινέτσας.
Στα ρούχα τους , τα υφάσματα ήταν βουάλ, οργάντζα , κρέπ, αλπακάς, κρέπ σατέν , ζορζέτα , ταφτάς , τσιτάκια ,μελανζέ, μπουκλέ , ταφτάς , ατλάζια .Τα υφάσματα από τα απλά μέχρι τα πολυτελή αποτύπωναν την κοινωνική θέση και την αισθητική της εποχής εκείνης.
Τα γυναικία παπούτσια ήταν γόβες με χοντρό τακούνι με δέστρα μπροστά , στρογγυλή ή μυτερή μύτη . Η τσάντα ήταν μικρή με χερούλια και πάντα ίδιου χρώματος με τα παπούτσια ,γιατί η λεπτομέρεια έκανε τη διαφορά .
Οι μοδίστρες ήταν ενημερωμένες για τις τάσεις της μόδας και έραβαν τα καλύτερα.
Πρέπει να παραδεχτούμε ότι οι γυναίκες της περασμένης εποχής οι γιαγιάδες μας και οι μαμάδες μας ήταν οι πιο καλοντυμένες .
Η ενδυμασία τους δεν ήταν απλώς πρακτική ανάγκη αλλά αποτύπωνε την κοινωνική ταυτότητα και την αυτοεκτίμηση των κατοίκων του χωριού μας . Γι’ αυτό τις βλέπουμε στις φωτογραφίες και τις θαυμάζουμε που παρά την φτώχεια τους διατηρούσαν μια αξιοπρέπεια εσωτερική και εξωτερική .Βλέπουμε μια αληθινή λάμψη ,μια φινέτσα που ξεπερνούσε τη μόδα , μια γοητεία που δεν είχε ανάγκη από μεγάλα μέσα .
Η ομορφιά και το λυγερό κορμί τους αναδείκνυαν όλα τα ρούχα που φορούσαν και δεν ήταν σαν σταρ του σινεμά .
Ήταν οι σταρ του σινεμά .
Ελένη Τσιφτσόγλου
Έτος 2023