Η Τηλεόραση στη μικρή κοινωνία του χωριού μας
Για τους παππούδες μας η ιδέα ότι θα μπορούσαν να ακούνε φωνές ή να βλέπουν ανθρώπους μέσα από ένα «κουτί « ήταν τόσο απίστευτη που έμοιαζε με φαντασία ή μαγεία . Όταν εμφανίστηκε το ραδιόφωνο οι πρώτες αντιδράσεις ήταν απορία και θαυμασμός και κοιτούσαν αυτό το κουτί με δέος . Αργότερα όταν ήρθε η τηλεόραση το «θαύμα « ήταν μεγαλύτερο αφού πλέον δεν άκουγαν μόνο την φωνή αλλά έβλεπαν και την εικόνα .
23/2 1966 η ημέρα που έγινε η επίσημη έναρξη της ασπρόμαυρης Ελληνικής Κρατικής Τηλεόρασης και η χρήση της διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο .
Η τηλεόραση αποτελεί ένα από τα κυριότερα και δημοφιλέστερα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και «το κουτί» κατέκτησε τον κόσμο . Πολλά χρόνια μετά τη δημιουργία της και το πιο σημαντικό από όλα , για τη σημερινή εποχή , είναι ότι έχει τη δυνατότητα σύνδεσης στο διαδίκτυο .
‘Έτσι υπάρχει πρόσβαση σε έναν ολόκληρο κόσμο απεριόριστων επιλογών ψυχαγωγίας εύκολα και απλά !
Ο Μπάρμπα Μυτούσης και τα ανίψια του , ο αγαθούλης Κλούβιος και η πονηρούλα Σουβλίτσα μάς καθήλωσαν για δέκα χρόνια μπροστά στην τηλεόραση στα παιδικά μας χρόνια . Ήταν μια αποτελεσματική απόδραση από την πραγματικότητα και έδωσαν όνειρα σε ολόκληρη γενιά !
Τη δεκαετία του ’70 “το κουτί» άρχισε να μπαίνει στη ζωή μας με διάφορα σήριαλ και σειρές .
Μαθήτρια στο δημοτικό θυμάμαι τη σειρά μυστηρίου, το 1972 που ήταν « ο Παράξενος Ταξιδιώτης».
Σχολούσαμε το βραδάκι από το σχολείο μας , γιατί λόγω του μεγάλου αριθμού των παιδιών γινόταν και το απόγευμα μαθήματα . Σε όλη την διαδρομή της επιστροφής τα αγόρια, οι συμμαθητές μας φώναζαν ότι έρχεται ο παράξενος ταξιδιώτης κι εμείς τρέχαμε γρήγορα να φτάσουμε στα σπίτια μας από το φόβο μας .
Οι γονείς μας δεν μάς άφηναν να βλέπουμε κάποιες σειρές και κλεφτά—κλεφτά ακούγαμε από το διπλανό δωμάτιο , τούς διαλόγους .
‘ Ένα άλλο σήριαλ που έμεινε στο μυαλό μου ήταν «ο ’Αγνωστος Πόλεμος» , μια κατασκοπευτική σειρά που διαδραματιζόταν στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και ο συνταγματαρχης Βαρτάνης είχε πάρει τα μυαλά όλων.
Ο “Ανθρωπος δίχως πρόσωπο» του 1972 είχε δημιουργήσει πολλές φοβίες σε μάς τις μικρές μαθήτριες . Διαδραματιζόταν σε μία κλινική Σακκά και ο άνθρωπος δίχως πρόσωπο δεν είχε και χέρι, αλλά γάντζο !
Ο Μεθοριακός Σταθμός ήταν η κοινωνική σειρά που μάς άφηναν οι γονείς μας να δούμε .
Και κάθε φορά που το φέρνουμε στην μνήμη μάς αφήνει ένα γλυκό συναίσθημα ρομαντισμού . Με το Βάσο Ανδριανό στο ρόλο του Αλέξη του γεωπόνου και τη Ρένα Βουτσινά στο ρόλο της Γαρυφαλλιάς κράτησε από το 1974 μέχρι το 1981 και ο Αλέξης έγινε ένας αληθινός σταρ . Όλοι επιθυμούσαν την εκπλήρωση του έρωτα των δύο πρωταγωνιστών και περισσότερο η γιαγιά Ελευθερία Τσακιρίδου που ερχόταν στην παρέα μας , στο σπίτι μας και έβλεπε το σήριαλ .
Η γιαγιά Ελευθερία ,με τον μοναδικό της τρόπο , έμπαινε τόσο βαθιά στην υπόθεση της σειράς που παρακολουθούσε , που ταυτιζόταν με τους χαρακτήρες και τους θεωρούσε σχεδόν σαν πραγματικά πρόσωπα .
Θυμάμαι πού εκλιπαρούσε τον Αλέξη να παντρευτεί την Γαρυφαλλιά γιατί ήταν καλό κορίτσι !
«Αλέξη μπρέ παιδίμ , πάρτο το κορίτς ! Συχνά γυρνούσε στην μαμά μου την Φωτούλα και της έλεγε ανήσυχη ,» Μάρ Φωτούλα , έλεγε στην μαμά μου, πολύ τις σκέφτομαι , τί θα γένν «.
Κι εμείς γελούσαμε με την αθωότητα, την αγωνία και την γλυκύτητα της γιαγιάς Ελευθερίας !
Για την εποχή εκείνη ήταν πολύ περίεργο, να βλέπεις ανθρώπους μέσα σε ένα κουτί να μιλάνε .
Όλοι πίστευαν ότι οι ρόλοι των πρωταγωνιστών ήταν αληθινοί και συζητούσαν κάθε φορά μεταξύ τους για την εξέλιξη της υπόθεσης . Πόσο πολύ η τηλεόραση είχε .πει στην ζωή μας που νοιώθαμε τους χαρακτήρες των σειρών ως μέλη της κοινωνίας μας . Κι εμείς τα παιδιά ήμασταν έκπληκτα και ενθουσιασμένα με αυτό το κουτί !
Αυτό το μαγικό κουτί είχε κάψει πολλά φαγητά γιατί οι νοικοκυρές με μεγάλο πάθος μπροστά στο κουτί, ξεχνούσαν τα φαγητά τους . Η γιαγιά μου η Ταάκαινα ήταν ενθουσιασμένη με αυτό το « τελερό» , γιατί η λέξη τηλεόραση ήταν δύσκολη στην εκφορά της .
Έτσι μετά το ραδιόφωνο η είσοδος της τηλεόρασης στη ζωή μας ήταν μια επανάσταση !
Κάποιοι έλεγαν προφητικά ότι δεν θα ακούμε μόνο τη φωνή αλλά θα βλέπουμε και την εικόνα του τραγουδιστή που ακούμε ή του παρουσιαστή . Και φαινόταν πολύ περίεργο και στους μεγάλης ηλικίας και σε μάς αυτό που συνέβη και πόσα άλλα θαυμαστά στην πορεία της ζωής μας !
Το Λούνα παρκ (1974– 1981) μάς έδωσε εύθυμα σκετσάκια , μουσικά δρώμενα και τηλεπαιχνίδια . Ο κυρ—Γιώργος και η κυρία Ουρανία , αγαπημένοι πρωταγωνιστές του Λούνα Παρκ , μάς έκαναν να γελάσουμε και να κλάψουμε !
Προς τα τέλη της δεκαετίας του ’70 άρχισε να προβάλλεται η σειρά «Το μικρό σπίτι στο λιβάδι «.
Το έχουμε δει και σε επαναλήψεις γιατί είναι ένα κομμάτι μιάς άλλης εποχής, που ζήσαμε .
Η οικογένεια Ίνγκαλς μάς κατέκτησε με την γλυκειά αθωότητά της .Μέσα εκεί βλέπαμε την δική μας οικογένεια γιατί απεικόνιζε αυθεντικά την απλή ζωή μιάς μικρής αγροτικής κοινωνίας . Η Λώρα και η Μαίρη ήταν οι μαχήτριες που ήμασταν κάποτε κι εμείς .
Ο Γιούγκερμαν , Οι Μυστικοί Αρραβώνες , Οι Έμποροι των Εθνών , Να η ευκαιρία , Ο Χριστός ξανασταυρώνεται αποτελούσαν με όλα τα άλλα, αυτά που μάς χάρισαν τηλεοπτικές στιγμές και μάς έκαναν να γελάσουμε, να κλάψουμε ,να μελαγχολήσουμε , να ταυτιστούμε με τους πρωταγωνιστές και να πάσχουμε μαζί τους .
Πόσα συναισθήματα έδωσαν και άφησαν το σημάδι τους στο μυαλό μας και στην καρδιά μας , που δεν θα μπορέσουν να τα σβήσουν ούτε ο χρόνος ούτε η μνήμη !
Ελένη Τσιφτσόγλου
Έτος 2023