Μέρος 2ο . Η Πλατέα της Νέας Δήμητρας
Πριν πάμε το πρωί στο σχολείο περνούσαμε από το συσσίτιο στην Πλατέα τού χωριού , πίναμε το γάλα μας και τρώγαμε την φέτα με την μαργαρίνη και την μαρμελάδα .
Αυτή η μαρμελάδα γιατί μού φαινόταν πιο νόστιμη από τής μαμάς μου ;
Η θεία Ολυμπία η Δημητριάδου και η Σταυρούλα η Σωτηριάδου ήταν οι μαγείρισσες του συσσιτίου και μάς σερβίρανε αυτό το πρωινό .
Πιο παλιά η μαγείρισσα ήταν η Παγώνα η Σωτηριάδου.
Πιο νόστιμο πρωινό δεν έχω φάει !
Φέτα φρέσκου ψωμιού με βούτυρο ή μαργαρίνη , μαρμελάδα και γάλα σε σκόνη .
Το ανακάτευαν και γινόταν ένα νόστιμο και θρεπτικό γάλα .
Το μεσημέρι όταν σχολούσαμε από το σχολείο είχαν τα νόστιμα φαγητά σερβιρισμένα κι εμείς τα απολαμβάναμε !
Πατάτες με κρέας , γεμιστά , μακαρόνια , φασολάδα , φακές ….πόση νοστιμιά .
Και ξένοιαζαν οι μαμάδες μας από το καθημερινό φαγητό μας .
Στο διπλανό κτίριο ήταν ο καινούργιος ηλεκτροκίνητος φούρνος του χωριού , που ανήκε στον θείο Κώτσο Γκόγκο .
Με την γυναίκα του Αφροδίτη είχαν εκπαιδευτεί και έφτιαχναν το καλύτερο ψωμί !
Έτσι ο θείος Κώτσος και η γυναίκα του Αφροδίτη ξεκούρασαν τις μανούλες μας, από το βάρος της εβδομαδιαίας παρασκευής ψωμιού ! Αιωνία τους η μνήμη !
Οι γονείς μας έδιναν στάρι και παίρναμε ψωμί με τα κουπόνια ….τα θυμάστε ;
‘Έτσι υπήρχε η αλληλεξάρτηση των Νεοδημητριωτών ! Δίναμε στάρι και παίρναμε έτοιμο ψωμάκι !
Κοντά στον φούρνο ήταν η βρύση , που παλιά θυμάμαι ήταν και η δεξαμενή της σάν μικρή χαβούζα .
Μετά έφτιαξαν την μικρή πέτρινη βρύση .
Και στον χώρο αυτόν έγινε αργότερα το παλιό Ηρώον με τα σκαλιά και την περίφραξη και αργότερα έγινε το σημερινό Ηρώον , στην ανοικτή πάνω πλατεία .
Οι Νεοδημητριώτες δεν ξεχνούσαν τους πεσόντες για την πατρίδα προγόνους τους και τους τιμούσαν με σεβασμό προς την ιστορία .
Στο οικόπεδο πίσω από την εκκλησία μας στου Γκάιτατζη Χρήστου, παλιά ήταν το κρεοπωλείο του Ιωακειμίδη Αντώνη και στο ενδιάμεσο το σπίτι του αδελφού του Ιωακειμίδη Διαμαντή.
Κατεβαίνοντας στην άκρη της Πλατέας είναι το πιο μεγάλο επιβλητικό κτίριο του χωριού μας !
Η εκκλησία μας που είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο .
Ο τόπος που γίνονται οι συναθροίσεις των χωριανών μας για την εκτέλεση των θρησκευτικών καθηκόντων τους .
Οι εργασίες ανέγερσής της κράτησαν τρία χρόνια.
Όλοι συνέβαλλαν στην οικοδόμησή της με την καθοδήγηση του πρώτου μάστορα Στέργιου Φωτιάδη .
Και όλοι έδωσαν από το υστέρημά τους για την κάλυψη των αναγκών της κατασκευής της .
Η δυνατή καμπάνα της έδωσε πολλές φορές, το μήνυμα της Ανάστασης χτυπώντας χαρμόσυνα και κάλεσε όλους στην Θεία Λειτουργία .
Αλλά χτύπησε και πένθιμα αναγγέλλοντας λυπηρό μήνυμα για τον θάνατο κάποιου χωριανού !
Στην νότια πλευρά της εκκλησίας ήταν το κουρείο του θείου Γιώργου του Αλεξιάδη , του Μαρθάκκ , όπου περιποιόταν την κόμμωση των ανδρών του χωριού , κούρεμα – ξύρισμα .
Ήταν μπαρμπέρης και κουρέας .
‘Ένας μεγάλος καθρέφτης και μια αναπαυτική πολυθρόνα ήταν στο κέντρο του κουρείου, που υποδεχόταν τον πελάτη , για να τού προσφέρει τις υπηρεσίες του .
Το βουρτσάκι για το ξύρισμα , το κουπάκι για τον αφρό , η χειροκίνητη κουρευτική μηχανή , χτένες ,ξυράφια και το σκεύος για την κολώνια ήταν πάνω στον πάγκο του .
Και γύρω υπήρχαν άλλα καθίσματα , για αυτούς που περίμεναν την σειρά τους .
Τον θυμάμαι με την άσπρη ποδιά του ψηλό και ωραίο άνδρα . Είχε πολλή δουλειά και ερχόταν κόσμος από τα γύρω χωριά .
Ήταν και μουσικός ο θείος Γιώργος και έπιανε κάποιες φορές την κιθάρα του εκεί και ψυχαγωγούσε τους φίλους του .
Ήταν πάντα ευδιάθετος και έλεγε μερικά «κουτσουμπάκια « , αστεία .
Ιδιαίτερη μνεία για τους μπαρμπέρηδες του χωριού μας Νέα Δήμητρα έχει γίνει σε προηγούμενη ανάρτησή μου .
Και δίπλα είναι το χασάπικο των Γκοτζίδηδων .
Ένα ζωντανό κομμάτι της ζωής της Νέας Δήμητρας ήταν η Πλατέα για τους ανθρώπους και τους χώρους που διαμόρφωναν την καθημερινή ζωή του χωριού μας .
Φέρνοντας στον νου μας εικόνες, φέρνουμε την ζωή που υπήρχε σε αυτήν την Πλατέα , που πολλοί θυμούνται με αγάπη και συγκίνηση !
Συνέχεια
Ελένη Τσιφτσόγλου
Έτος 2023