Η παρέα των 22!
Έτος 1959 ! Νέα Δήμητρα !
Ήρθε η ειδοποίηση να φύγουν στρατιώτες η κλάση τού 1939!
Στην μικρή κοινωνία τού χωριού μας ήταν μεγάλο και πολύ σημαντικό γεγονός !
Μετά τα πρώτα δύσκολα τής εγκατάστασης στην Νέα Δήμητρα , οι πρόγονοί μας πρόσφυγες αγωνίστηκαν και στάθηκαν στα πόδια τους !
Το σπιτάκι τού Εποικισμού , το κάρο και τα άλογα , τα λίγα στρεμματάκια χωραφιών και η αξιοσύνη , τούς έκανε πάλι νοικοκυραίους! Τα αγόρια τους πήγαν στον Ελληνικό Στρατό , με το που ήρθαν στην Νέα Δήμητρα !
Η στρατολογία τους υπήρξε ένα σημαντικό στοιχείο για την ενσωμάτωσή τους στην ελληνική κοινωνία.
Και τώρα έφτασε η κλάση τού 1939 !
Τα παλικάρια έκαναν το αποχαιρετιστήριο γλέντι τους στο ουζερί τού Γιάγκογλου τού Βασίλη !
Από νωρίς μαζεύτηκαν , έβαλαν τα καλά τους και ήρθαν στην Πλατέα !
Ο Βασίλης ετοίμασε τα ωραία μεζεδάκια με το ούζο και έβαλε τις μπύρες στον πάγο !
Απόψε θα πιούν ! Θα πιούν με μεράκι , με καημό, με λύπη ! Αφήνουν την ζωή στο χωριό , που αν και ήταν φτωχική είχε την προστασία τής οικογένειάς τους !
Αφήνουν την μάνα τους να παλεύει με τον πατέρα ή μόνη τις δυσκολίες τής ζήσης ! Αφήνουν τις όμορφες νέες , που τούς πήραν την καρδιά ! Δύο χρόνια στρατιώτης είναι πολύς ο καιρός ! Τώρα όμως θα αντρέψουν και θα νοιώσουν την δύναμή τους !
Είναι τα παιδιά των προσφύγων της Νέας Δήμητρας που θα δείξουν το θάρρος και την αφοσίωσή τους στην νέα πατρίδα .
Μακριά από τα φτερά των δικών τους θα ανοίξουν τα δικά τους φτερά !
Το γραμμόφωνο έπαιζε την μουσική στο ουζερί και έκανε τις χορδές τής καρδιάς τους να ξεσηκώνονται !
Είκοσι δύο παλικάρια τής Νέας Δήμητρας θα υποστηρίξουν το Ελληνικό Στράτευμα ! Εικοσιδύο νέοι θα φύγουν μακριά και θα ντυθούν το χακί !
Η λέξη στρατιώτης είναι τίτλος τιμής ! Τώρα ανοίγεται ο κόσμος μπροστά τους , που μέχρι τότε αγνοούσαν .
Ο Στρατός είναι η δέσμευση χωρίς την συγκατάθεσή τους που θα ζήσουν απίστευτες στιγμές !
Ο Πολυχρόνης ο Γκάιτατζης, ο Κώστας ο Αγγελάκης , ο Αργυρόπουλος ο Νικολάκης , ο Βασιλειάδης ο Θανάσης , ο Μαντόπουλος ο Αντώνης , ο Νικολαΐδης Τάκης , ο Νατσόπουλος ο Αλέκος , ο Σαρβανιτίδης ο Δημητρός , ο Σταματιάδης ο Γιώργος τού Κωνσταντή, ο Γιοβαντσάκης ο Σταύρος , ο Αθανασιάδης Σταυρινός , ο Χατζόπουλος ο Θανάσης ,ο Ιωαννίδης ο Χρήστος , ο Πλαταράς ο Γιώργος ,ο Κερέμης ο Σταύρος, ο Ιορδάνης ο Γκοτζίδης , ο Χρήστος ο Εσκιόγλου , ο Αξονίδης ο Στέργιος ,ο Τακίδης ο Χρήστος, ο Νίκος ο Τσομπανάκης ο Καλφόπουλος ο Χρήστος τής Δοξής, ο Γιώργος ο Δημητριάδης τού Μόσχου .
Ήπιαν, χόρεψαν , αγκαλιάστηκαν , έκλαψαν!
Την άλλη μέρα στο Σιδηροδρομικό σταθμό έζησαν άλλες στιγμές ! Αγκαλιές και υποσχέσεις !
Ο Πολυχρόνης μαζί με τους φίλους του πήγαν στον Σταθμό και τον συνόδεψαν οι μεγάλοι αδελφοί του , ο Χρήστος και ο Βασίλης .
Πιο πέρα ένας χαιρετάει την γυναίκα του και πιο πέρα η μάνα ορμηνεύει τον γιό της .
Το σφύριγμα τού τρένου ακούστηκε δυνατά για την αναχώρηση ! Όλοι κουνούσαν μαντήλια και σκούπιζαν τα μάτια !
Όλα τα παλικάρια ήταν σκαρφαλωμένα στα παράθυρα και χαιρετούν .
Ο Πολυχρόνης ήταν γαντζωμένος στα πλαϊνά , λες και δεν ήθελε να χάσει την στιγμή ! Λίγες ώρες τον χώριζαν από την ανέμελη ζωή στο χωριό με τούς δικούς του.
Πέρασαν τα χρόνια ,απολύθηκε , μαζί και οι φίλοι του και τράβηξαν ο καθένας τον δικό του δρόμο. Αγωνίστηκαν και έκαναν τις οικογένειές τους . Κύλισε η ζωή , όπως όλων !
Ο ιδρώτας κύλισε στο μέτωπό τους για την καθημερινή φροντίδα τής οικογένειάς τους . Παιδιά , υποχρεώσεις και μετά εγγόνια ήρθαν στην ζωή τους !
Κάποιοι έφυγαν νωρίς για το μεγάλο ταξίδι και άλλοι τυχεροί γνώρισαν και τα δισέγγονα τους ! Μπορεί και να μην ξανασυναντήθηκαν από τότε μεταξύ τους !
Έτσι είναι η ζωή !
Ο Πολυχρόνης έγινε οικοδόμος , έγινε μάστορας και έζησε στην πόλη . Συνοδοιπόρος με την γυναίκα του έφτιαξαν την όμορφη οικογένειά τους .
Και τώρα στα 84 του χρόνια λίγες μέρες πριν κλείσει τα μάτια του μετρούσε πόσοι έμειναν από τους 22 φίλους , που ήταν σε εκείνο το γλέντι !
Αναπολούσε το γλέντι εκείνης της βραδιάς , εκείνης της ανέμελης ζωής !
Λαχταρούσε να δει όλους τους φίλους του και τον παιδικό του φίλο Τριαντάφυλλο ακόμα πιο πολύ !
Λαχταρούσε να ξαναθυμηθεί το γλέντι τού αποχαιρετισμού από την ανέμελη εφηβική ζωή στην ζωή τού άντρα !
Η ζωή σαν ένας θυμωμένος ορμητικός ποταμός τούς πήρε όλους στην καθημερινότητά της !
Μόνο τέσσερις μείναμε , είπε στον γιό του! Πραγματικά από τους εικοσιδυό φίλους συστρατιώτες έμειναν μόνο οι τέσσερεις!
Πώς να ξέρει ότι η ζωή τελικά, θα ήταν γεμάτη αποχαιρετισμούς !
Πώς να ξέρει ότι η ζωή ήταν τόσο μικρή και μια στιγμή μόνο !
Πώς να πιστέψει ότι το τέλος του ήταν τόσο κοντά !
Πώς να πιστέψει ότι το σφύριγμα τού τρένου ήταν μια στιγμούλα στην όλη ζωή του !
Ελένη Τσιφτσόγλου
2023