Η Παράδοση της Βατραχοαλιείας στην Νέα Δήμητρα
Ήταν μια παραδοσιακή πρακτική που αφορά την αλίευση βατράχων κυρίως για την κατανάλωση των άκρων τους, των βατραχοπόδαρων . Στην Νέα Δήμητρα την δεκαετία του 70 ‘ οι χωριανοί μας αλίευαν τους βατράχους και τους πουλούσαν σε μεγάλη αγορά της Θεσσαλονίκης , όπου ήταν περιζήτητοι και τα βατραχοπόδαρα ήταν μια ιδιαίτερη λιχουδιά της εποχής .
Αυτή η δραστηριότητα αποτελούσε μέρος της τοπικής μας οικονομίας , με τους Νεοδημητριώτες να εκμεταλλεύονται την αφθονία των βατράχων σε έλη και βάλτους .
Η βατραχοαλιεία απαιτούσε ιδιαίτερη δεξιοτεχνία και υπομονή , καθώς οι βάτραχοι είναι γρήγοροι και προσεκτικοί και γινόταν το βράδυ . Παραδοσιακά , χρησιμοποιούνταν δίχτυα για την αλιεία τους και έριχναν στο νερό το φως από μια λάμπα ,όπου οι βάτραχοι μαζεύονταν από το φως . Προσελκύονταν οι βάτραχοι από το έντονο φως ,επιτρέποντας στους αλιείς να τους πιάσουν πιο εύκολα , κυρίως σε περιοχές με ήρεμα νερά .
Στο χωριό μας τους βατράχους τους έλεγαν βοθράκια γιατί ζούσαν σε περιοχές με βρώμικα νερά έλη , βάλτους .
Κάποιο χωριανοί έκαναν συνεταιρισμό με άλλους και πήγαιναν μαζί για να αλιεύουν τα βατράχια . Αυτή η σύμπραξη βοηθούσε στην αύξηση της αποδοτικότητας της αλιείας και έδινε την ευκαιρία να αυξήσουν τα κέρδη τους, να ενισχύσουν την κοινωνικότητά τους και να διατηρήσουν ζωντανές τις παραδόσεις του τόπου . Έτσι η βατραχοαλιεία ήταν ένα ζωντανό κομμάτι της τοπικής μας ιστορίας της Νέας Δήμητρας. Μέσω της συνεργασίας και της επιμονής οι κάτοικοι κατάφεραν να αξιοποιήσουν τις φυσικές πηγές του τόπου μας και να δημιουργήσουν μια οικονομική δραστηριότητα, που άφησε το αποτύπωμά της στο χωριό . Έτσι αυτή η παράδοση θυμίζει τη δύναμη των Νεοδημητριωτών για την επιβίωση και την πρόοδο !