Η Μπεμπέκα της Νέας Δήμητρας
Γνωρίζετε ότι στη Νέα Δήμητρα το 1960 υπήρχε μια θρυλική μπεμπέκα ;
Το μοντέλο μοτοσυκλέτας – μηχανής με καλάθι που χρησιμοποιήθηκε κυρίως κατά το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο από το τρίτο Ράιχ πήρε τον τίτλο « το σκυλί του πολέμου» .Το 1893 έγινε η πρώτη εμφάνιση της περίεργης αυτής μηχανής. Αξέχαστες παραμένουν οι γκριμάτσες και οι περιπέτειες του ηθοποιού Λουί ντε Φινές σε μια ταινία , με μια τρελή κούρσα με μηχανή που έχει στο πλάι της καλάθι . Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα κατασκευάστηκε από την BMW και αργότερα από τις Zundapp και δόθηκε στην αγορά για να εξυπηρετεί τις ανάγκες των αξιωματικών στον πόλεμο .Αυτή η θρυλική μηχανή έγινε συνώνυμο του τρόμου και της παρουσίας των Ναζί στις κατεχόμενες περιοχές .Οι μηχανές αυτές δεν είχαν δράση. Αφού χρησιμοποιούνταν για μεταφορά αξιωματικών και αγαθών .
Στο χωριό μας Νέα Δήμητρα όμως , ως άλλος Λουί ντε Φινές και όχι με τρόμο , την οδηγούσε ο θείος Γιώργος ο Πλαταράς του Λιονταρή.
Την είχε στην κατοχή του για πολλά χρόνια και την περιποιόταν. Ήταν πάντα καθαρή και γυαλισμένη .
Τα δύσκολα χρόνια της δεκαετίας του ’60 που δεν υπήρχαν αυτοκίνητα βοήθησε πολλές φορές συγχωριανούς, σε διάφορες μετακινήσεις στην πόλη ή στα διπλανά χωριά .
Ήταν πάντα πρόθυμος να εξυπηρετεί και να βοηθάει , πάντα με το χαμόγελο στα χείλη και το αστείρευτο χιούμορ του .Έτσι η μηχανή αυτή από πολεμικό σύμβολο έγινε ένα εργαλείο αλληλεγγύης και φροντίδας για τους Νεοδημητριώτες. Αντί για φόβο που σκορπούσε στον πόλεμο, εδώ στην Νέα Δήμητρα έγινε το σύμβολο της συντροφικότητας και της βοήθειας.
Εγώ οφείλω την ζωή μου στον αλτρουισμό και στη γρηγοράδα του θείου Γιώργου που με την Μπεμπέκα μηχανή του με μετέφερε στην αγκαλιά του πατέρα μου στο νοσοκομείο του Κιλκίς .
Ήμουν πολύ μικρούλα και μετά από υψηλό πυρετό, μου παρουσιάστηκαν σπασμοί . Τότε ο θείος Γιώργος με τον πατέρα μου στο καλάθι και εμένα αγκαλιά , έτρεξε και πρόλαβε να με φέρει στο Νοσοκομείο του Κιλκίς , όπου μου δόθηκαν οι πρώτες βοήθειες. Μετά από χρόνια , μεγάλη πια , πήγα να δω την μηχανή αυτήν.
Την είδα παροπλισμένη , γερασμένη την μηχανή με το καλάθι, την ‘Γερμανίδα,’ όπως την έλεγε ο θείος Γιώργος. Την επεξεργάστηκα και κάθισα στο καλάθι της .
_ Ξέρεις, Λένγκωμ , την ιστορία σου ;
_Αν την ξέρω, λέει .
Μέσα από τις περιγραφές του μπαμπά μου για την τρομάρα που πήρε μαζί μου , έκανα κι εγώ τις εικόνες μέσα μου .
Χειμώνας καιρός , δρόμος χωματένιος , ένα βρέφος μελανό στην αγκαλιά του μπαμπά του και ο θείος Γιώργος να τρέχει για να προλάβει να μην συμβεί το κακό ._ Θείο Γιώργο είχες πολύ θάρρος , του είπα. _Τα ‘παιξαμε παιδίμ, όλα για όλα .Ευτυχώς μας λυπήθκε όλους ο Θεός.
Μέσα στην αποθήκη ήταν η Μπεμπέκα , η δική μου Μπεμπέκα , ένα συλλεκτικό κομμάτι για τώρα . Αυτό το όχημα συνδέθηκε τόσο βαθιά με τις αναμνήσεις και τις αξίες μιας εποχής, μετατρέποντας ένα θρύλο του παρελθόντος σε μια τρυφερή ανάμνηση του παρόντος . Κι εγώ ένιωθα ότι η φροντίδα και η θυσία δεν ξεχνιούνται ποτέ .
Η Μπεμπέκα , η Γερμανίδα, πρόσφερε μεγάλες υπηρεσίες σε όλους τους κατοίκους του χωριού μας μαζί με τον αγαπημένο μου θείο Γιώργο ντε Φινές !
Ελένη Τσιφτσόγλου
Έτος 2023