Δρόμοι που Διασταυρώθηκαν στο Χωριό Όλβιο Ξάνθης
Η Ουρανία Δημητριάδου γεννήθηκε το 1938, μέσα στα σπαρμένα σιτοχώραφα και τις μνήμες της Νέας Δήμητρας στο Κιλκίς. Ήταν κόρη του Στέργιου Λαζαριώτη και της Χρυσαφένιας Τσομπανάκη ,όμως ο Στέργιος δεν είχε πάντα αυτό το επώνυμο. Από την πατρίδα ακόμα, εκεί στα μέρη του Λαζάρκιοΐ της Τσατάλτζας ήταν γνωστός με το επώνυμο Δημητριάδης. Άλλοι καιροί τότε, άλλες ανάγκες, που έσμιγαν και χώριζαν τα ονόματα .
Η ζωή δεν κάνει πάντα φανερές τις προθέσεις της. Ένας τυχερός δρόμος ή μήπως εκείνη η αδιόρατη γραμμή του γραμμένου την έφερε στο Όλβιο της Ξάνθης, έναν τόπο μακρινό, μα φιλόξενο. Εκεί είχε ήδη ριζώσει η θεία της, η Ειρήνη, αδελφή του πατέρα της, παντρεμένη από την πατρίδα ακόμα με τον Κουρτζαρίδη , από το Φανάρι της Σηλυβρίας. Σαν να την προσκαλούσε ο τόπος με γνώριμες φωνές, συγγενικές παρουσίες και μια μυρωδιά γης που δεν της ήταν εντελώς ξένη.
Για επίσκεψη έφτασε στο Όλβιο και η ανιψιά της, μια νεαρή κοπέλα με λαμπερό βλέμμα και ελπίδα στην καρδιά , η Ευδοξία Ιωαννίδου. Και τότε, σαν σε παραμύθι παλιό, η Ευδοξία γνώρισε τον Μπεδρελίδη, έναν Ολβιώτη με καρδιά ζεστή . Τον αγάπησε και τον παντρεύτηκε κι από αυτή τη συνάντηση ήρθαν παιδιά , μια νέα γενιά, καρπός της μνήμης και της αγάπης. Αφού έκαναν την οικογένειά τους, έζησαν στην Θεσσαλονίκη για χρόνια .
Χρόνια μετά, ο Μπεδρελίδης αναπαύεται πια στα ήσυχα μνήματα της Νέας Δήμητρας, πλάι στον αγαπημένο του γιο. Η γη που τον δέχτηκε είναι η ίδια που αγάπησε η σύζυγός του, και που στάθηκε μάρτυρας της κοινής τους πορείας.
Έτσι προέκυψαν ακόμη δυο δεσμοί, σαν λεπτές μεταξένιες κλωστές, που ένωσαν για πάντα τη Νέα Δήμητρα Κιλκίς με το αγαπημένο Όλβιο της Ξάνθης. Όχι μονάχα με συγγένειες αίματος, μα με κοινές ιστορίες.
Γιατί η προσφυγιά δεν σταματά στα σύνορα. Προχωρά με τις αγάπες, με τους γάμους και τους θανάτους. Και σε τόπους όπως το Όλβιο της Ξάνθης και η Νέα Δήμητρα Κιλκίς , γράφεται σιωπηλά η δεύτερη πατρίδα.