Γενεαλογικά.
Δημητριάδηδες από το Λαζάρκιοϊ της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης
Το Λαζάρκιοΐ, ένα μικρό χωριό της επαρχίας Τσατάλτζας, φιλοξενούσε για γενιές τους Δημητριάδηδες ή αλλιώς Εσκιόγλου ,όπως τους ήξεραν στην Πατρίδα. Ο Γιώργος Δημητριάδης, γνωστός ως Παποριτσάς, ήταν ένας από τους τελευταίους που αντίκρισε τα χώματα της Ανατολικής Θράκης, πριν ξεριζωθεί οριστικά .
Ήταν γεννημένος το 1873 , γιος του Δημήτρη και της Σοφίας . Παντρεύτηκε την Ζωή Μοσχίδου, κόρη του Μόσχου και της Βεργίνας και μαζί απέκτησαν έξι παιδιά. Όμως , το 1915 , η μοίρα έδειξε το σκληρό της πρόσωπο. Η Ζωή , μόλις 35 χρονών ,άφησε την τελευταία της πνοή , αφήνοντας πίσω της έξι ανήλικα παιδιά . Όταν το 1924 , ήρθε η ώρα της Ανταλλαγής,ο Γιώργος , χήρος πλέον, πήρε τα παιδιά του και ξεκίνησε το ταξίδι προς το άγνωστο . Στη Νέα Δήμητρα, σε ηλικία 51 ετών , ξαναέστησε τη ζωή του , κουβαλώντας στη μνήμη του τις εικόνες της χαμένης πατρίδας και το βάρος της ευθύνης για τα παιδιά του. Το επίθετο που έφεραν πρώτα στο Λαζάρκιοΐ το Εσκιόγλου, αλλάχτηκε μόλις ήρθαν στη Νέα Δήμητρα σε Δημητριάδης ,από το όνομα του πατέρα του Γιώργου , Δημήτρη .
Τα παιδιά του Γιώργου και της Ζωής Μοσχίδου που ήρθαν στην Νέα Δήμητρα ήταν : *η Αναστασία 24 χρόνων , *η Λαμπαδού 22, *ο Δημητράκης 20 ,* ο Χρυσοβέργης 18 ,* ο Κλεάνθης 16 και *ο Μόσχος 14.
Στη Νέα Δήμητρα , οι Δημητριάδηδες, έφτιαξαν τα σπιτικά τους δίπλα – δίπλα , και αυτό δείχνει ότι ήθελαν να κρατήσουν την αγάπη που τους έδενε . Δεν ήταν τυχαίο που έβαλαν τα σπίτια τους στη σειρά. Ήθελαν να κοιτάζονται, να ξέρουν πως δεν είναι μόνοι ,πως ό,τι έχασαν στο Λαζάρκιοΐ θα το ξαναβρούν εδώ, μέσα από τα παιδιά τους, μέσα από τα γέλια και τις φωνές που θα γέμιζαν οι αυλές . Παραδίπλα από του Ζαρζουλά και των αδελφών Κυριακίδη είναι τα σπιτάκια των Δημητριάδηδων .
Ο Γιώργος Δημητριάδης γεννήθηκε το 1873 στο Λαζάρκιοϊ της Ανατολικής Θράκης ήρθε στην Νέα Δήμητρα σε ηλικία 51 χρόνων και πέθανε στη 1 Ιουλίου του 1958, στα 85 του χρόνια .
Στη Νέα Δήμητρα ,όπως και σε κάθε χωριό ,η ζωή και ο θάνατος συμπορεύονταν. Την ίδια μετά που ο Γιώργος Παποριτσάς έφυγε από τη ζωή στην άκρη του χωριού γεννήθηκε η Νούλα ,η πρώτη κόρη του Τάσου Τσιφτσόγλου του Τσακάκκ. Ήταν η 1η Ιουλίου του 1958. Ήταν συχνό φαινόμενο και το χωριό ζούσε σε έναν αδιάκοπο κύκλο . Η θεία μου η Νούλα του Γκάιτατζη, θυμόταν τα δύο γεγονότα της ημέρας αυτής.
1) Το πρώτο σπίτι στην Νέα Δήμητρα μετά του Κυριακίδη Κωνσταντή ήταν του Χρυσοβέργη Δημητριάδη (1906-1977), που ήταν παντρεμένος με την Ολυμπία (1914-1997) την κόρη του Κωνσταντίνου και της Φλωρεντίας, από το χωριό Μικρόκαμπος Κιλκίς .
Ο Χρυσοβέργης Δημητριάδης γεννήθηκε το 1906 στο Λαζάρκιοϊ της Ανατολικής Θράκης . Ο Χρυσοβέργης έμεινε ορφανός από την μαμά του σε ηλικία 9 χρόνων , ήρθε στα 18 του στη Νέα Δήμητρα και έφυγε από τη ζωή, το 1977.
Παιδιά του Χρυσοβέργη και της Ολυμπίας ήταν: * ο Γιώργος, παντρεμένος με την Σούλα , που ζούσαν στην Θεσσαλονίκη ,*η Φρόσω παντρεμένη στην Καρυώτισσα Πέλλας και * ο Κωστάκης , που ζούσε στην Θεσσαλονίκη και έφυγε από τη ζωή πολύ νέος.
2). Μετά το σπίτι του Χρυσοβέργη ήταν το σπίτι του Μόσχου (1912-1986), που είχε γυναίκα του την Δροσή Φωτακίδου . Ο Μόσχος γεννήθηκε το 1912, έμεινε ορφανός από την μαμά του Ζωή στην Πατρίδα σε ηλικία 3 χρόνων και ήρθε στη Νέα Δήμητρα στα 12 χρόνια του . Όταν έφτασε στη Νέα Δήμητρα η παιδική του ηλικία είχε χαθεί στον πόνο της ορφάνιας και στα μονοπάτια της προσφυγιάς. Η Δροσία ή Δροσή(1923-) , ήταν η κόρη του Δημητράκη Φωτακίδη και της Γιωργιάς . Ήταν η αδελφή του Φωτακίδη Βασίλη , της Δημητρούλας (γυναίκας του Βλάντου Παπαδόπουλου) , της Ελένης (γυναίκας του Αλετρίκη Αντώνη) και της Φωτεινιώς στις Καστανιές Κιλκίς .
Ο Μόσχος έφυγε από τη ζωή το 1986, στην Νέα Δήμητρα στα 74 του χρόνια . Η Δροσή έφυγε σε μεγάλη ηλικία . Παιδιά του Μόσχου Δημητριάδη και της Δροσής Φωτακίδου ήταν:
* ο Γιώργος που ήταν παντρεμένος με την Κυριακή Στογιάνκεχαγια από τα Πλάγια Παιονίας Κιλκίς και απέκτησαν δύο παιδιά .
*η Ζωή ,που είναι παντρεμένη με τον Τσαντάκη Στέφανο από το χωριό Κάτω Απόστολοι και απέκτησε ένα παιδί .
*ο Δημήτρης ( Τάκης) που ήταν παντρεμένος με την ‘Ερη και απέκτησαν δύο παιδιά .Ο Γιώργος και ο Τάκης έφυγαν νέοι από τη ζωή
3) Το τρίτο χαμηλό σπίτι στην Νέα Δήμητρα στη σειρά ήταν του Κλεάνθη Δημητριάδη (1908-1999) , που είχε γυναίκα την Ανθούλα Ευθυμιάδου (1920-2008).
Η Ανθούλα , ήταν η κόρη του Γαληνού Λεονταρίδη και της Χρυσαλίδος και ήταν αδελφή του Θανάση Ευθυμιάδη του Γαληνάκκ. Είχε καταγωγή από το Όκλαλι της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης.
Τα παιδιά του Κλεάνθη Δημητριάδη και της Ανθούλας ήταν : *η Χρύσα στο Κιλκίς παντρεμένη με τον Θεοδόσιο από το χωριό Δαφνοχώρι Κιλκίς και απέκτησε ένα παιδί . *η Πασχαλίτσα , παντρεύτηκε με τον Κωνσταντίνο ( Τάκη ) Αναστασιάδη ,τον γιό του Αναστάση Αναστασιάδη και της Μαριόγκας Αρβανίτη . Απέκτησαν δύο παιδιά.
*ο Παναγιώτης, παντρεύτηκε με την Κλεανθή Αποστολίδου του Βαλιού και της Αννίκας και απέκτησαν δύο παιδιά .
Ο Κλεάνθης Δημητριάδης, γεννήθηκε το 1908 στο Λαζάρκιοϊ της Ανατολικής Θράκης και έφυγε από τη ζωή στην Νέα Δήμητρα το 1999 σε ηλικία 91 χρόνων . Η Ανθούλα έφυγε από τη ζωή το 2008, στα 88 της χρόνια .
4) Ο αδελφός του Χρυσοβέργη , του Μόσχου και του Κλεάνθη, ο Δημητράκης Δημητριάδης(1903-1978), ήταν παντρεμένος με την Χρυσή Βουλτσίδου (1908-1978), κόρη του Περικλή Βουλτσίδη και της Γαρυφαλλιάς . Ο Δημητράκης γεννήθηκε το 1903, έμεινε ορφανός στην Πατρίδα από την μαμά του Ζωή σε ηλικία 11 χρόνων και ήρθε στη Νέα Δήμητρα το 1924 σε ηλικία 20 ετων . Έζησε στην Νέα Δήμητρα και έφυγε από τη ζωή το 1978, στα 75 του χρόνια .Η Χρυσή γεννήθηκε το 1908 στο Λαζάρκιοϊ της Ανατολικής Θράκης, έζησε στην Νέα Δήμητρα και έφυγε από τη ζωή το 1993, στα 85 χρόνια .
Ο Δημητράκης Δημητριάδης με την Χρυσή Βουλτσίδου απέκτησαν εφτά παιδιά :
*την Αναστασία ( Μπέμπα ) που ήταν παντρεμένη με τον Διαμαντή Παναγιωτίδη γιό του Φώτη και της Φωτίκας Κατσηκάρη με καταγωγή από το Όκλαλι της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης. Απέκτησαν δύο παιδιά αλλά ο Διαμαντής έφυγε πρόωρα σε ηλικία 48 χρόνων .
*την Γαρυφαλλίτσα Κυριακίδου , που ήταν παντρεμένη με τον Κυριακίδη Κυριάκο του Νικόλα Κυριακίδη και της Χάιδως Ντοτσόγλου και απέκτησαν δύο παιδιά . Ο Κυριάκος ήταν ο γιός του ήρωα του Αλβανικού Έπους της Νέας Δήμητρας, του Νικόλα .
*την Ασημένια Νατσοπούλου, που παντρεύτηκε με τον Δημήτρη Νατσόπουλο του Κωνσταντίνου Νατσόπουλου και της Ραλλιώς Πλαταρά στην Νέα Δήμητρα με καταγωγή από το Όκλαλι της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης και απέκτησαν δύο παιδιά .
*την Ευδοξία στην Πέλλα , που πέθανε νέα και άφησε ορφανό το παιδί της 1,5 ετών .
* την Ζωή ,στα Ρύζια Παιονίας Κιλκίς
*την Φωτίκα, στα Ρύζια Παιονίας Κιλκίς και
*τον Γιώργο Δημητριάδη που έχασε τη ζωή σε τροχαίο στα δεκαοχτώ του στις 8/8/ 1964 .
Το σπίτι του Δημητράκη Δημητριάδη και της Χρυσής ήταν του Εποικισμού και στην θέση του χτίστηκε ένα διώροφο .
5) Η αδελφή των Δημητριάδηδων η Αναστασία Δημητριάδου(1900-1985) , κόρη του Γιώργου Δημητριάδη και της Ζωής Μοσχίδου , παντρεύτηκε με τον Πολύκαρπο Τσολακίδη (1894-1970) γιό του Παντελή Τσολακίδη και της Φωτεινής Μητακίδη (Παντελέσας).Η Αναστασία Δημητριάδου γεννήθηκε στο Λαζάρκιοϊ της Ανατολικής Θράκης το 1900 έμεινε ορφανή από την μαμά της Ζωή στην Πατρίδα σε ηλικία 15 χρόνων , ήρθε στη Νέα Δήμητρα σε ηλικία 24 ετών ,έζησε στην Νέα Δήμητρα και έφυγε από τη ζωή το 1985, στα 85 της χρόνια. Ο Πολύκαρπος και η Αναστασία είχαν παιδιά τους: *τον Παρασκευά που ήταν παντρεμένος με την Σταυρούλα , ζούσαν στην Ελβετία και είχαν δύο παιδιά .
*την Ζωή (Ζωζώ) που ήταν παντρεμένη στο χωριό Λευκοχώρι Θεσσαλονίκης και το επάγγελμά της ήταν μαία. *τον Παντελή που ήταν ανύπαντρος και *την μοδίστρα Ξακουστή , που ήταν ανύπαντρη επίσης .
6). Η Λαμπαδού (2902-1956), ήταν η αδελφή των Δημητριάδηδων . Ήταν η κόρη του Γιώργου Δημητριάδη και της Ζωής Μοσχίδου .
Η Λαμπαδού γεννήθηκε στο Λαζάρκιοϊ της Ανατολικής Θράκης το 1902 και έμεινε ορφανή από την μαμά της Ζωή, σε ηλικία 13 χρόνων . Η Λαμπαδού ήρθε στην Νέα Δήμητρα με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών σε ηλικία 22 χρόνων, έζησε στη Νέα Δήμητρα και έφυγε νέα από τη ζωή το 1956 ,στα 54 χρόνια της . Ήταν μια γυναίκα που η μοίρα την σημάδεψε .Πήγε στο χωράφι ,στα δεμάτια, να φορτώσουν και το μουλάρι την έριξε κάτω , αφήνοντάς την παράλυτη . Έζησε παράλυτη για πολλά χρόνια και πάντα έλεγε, “Σαν την υγεία δεν υπάρχει” με μια σοφία που μόνο η δοκιμασία χαρίζει . Ζούσε στο σπίτι τους, σε ένα καμαράκι και της στάθηκε πολύ στο πλευρό της , η Ολυμπία του Χρυσοβέργη , δείχνοντας πως , όσα κι αν αλλάζουν, οι δεσμοί αίματος και αγάπης μένουν.
Οι οικογένειες , που ήρθαν στο χωριό Νέα Δήμητρα ήταν πολυμελείς και ήταν συγγενείς μεταξύ τους . Μετά η συγγένεια μάκρυνε και έγιναν όλοι ξένοι. Ήρθαν αδέλφια , πρώτα ξαδέλφια και με το πέρασμα του χρόνου έγιναν δεύτερα, τρίτα και τέταρτα .
Αυτό είναι το γενεαλογικό δέντρο των Δημητριάδηδων , από το Λαζάρκιοϊ της Ανατολικής Θράκης.
Τα σπιτάκια των Δημητριάδηδων στέκουν ακόμα στη Νέα Δήμητρα, λιτά και γερά ,άντεξαν τις δεκαετίες ,τις αλλαγές των καιρών και τις φουρτούνες της ζωής . Παρά τις φθορές του χρόνου ,δεν έμειναν ποτέ άδεια. Πάντα βρίσκονταν κάποιοι να κατοικήσουν ,άνθρωποι που είχαν ανάγκη από ένα καταφύγιο.
Συγγενικοί δεσμοί των Δημητριάδηδων :
*Η Ζωή Μοσχίδου ήταν η κόρη του Μόσχου Μοσχίδη και της Βεργίνας . Η Ζωή ήταν η αδελφή της Ελένης Μοσχίδου – Καρνέτατζη , του Κωνσταντίνου, του Χρυσόστομου και του Σταύρου . Άρα οι Δημητριάδηδες ήταν πρώτα ξαδέλφια με την Ευμορφία του Βαλιού , αφού η μαμά της ήταν η Καρνέτατζη Ελένη.
*Συγγενείς με τους Δημητριάδηδες ήταν όλοι οι Εσκιόγλου . Ίσως ο Στέφανος ο πατριάρχης των Εσκιόγλου ήταν συγγενής με τον Δημήτρη ,τον πατριάρχη των Δημητριάδη .
*Συγγενείς με τους Δημητριάδηδες ήταν ο Αναστάσης Αναστασιάδης( Γκοντάκκ). Ο Αναστάσης ήταν ο γιός του Κωνσταντίνου Γκόντου . Μήπως ο Αναστάσης, που ήρθε από το Όκλαλι της Τσατάλτζας είχε ρίζες από το Λαζάρκιοΐ της Τσατάλτζας;
Κι έτσι οι Δημητριάδηδες δεν έμειναν μόνοι . Με τον καιρό,οι δεσμοί αίματος μπλέχτηκαν με νέους συγγενικούς δεσμούς . Συγγένεψαν με τους Ευθυμιάδηδες , τους Φωτακίδηδες , τους Τσολακίδηδες , τους Βουλκίδηδες , τους Αναστασιάδηδες , τους Αποστολίδηδες και δημιούργησαν έναν ιστό αδιάρρηκτο και έγιναν μια μεγάλη οικογένεια.
Οι Δημητριάδηδες ,σαν τις πέτρες που κρατούν όρθια τα σπίτια, ρίζωσαν στη Νέα Δήμητρα. Όμως , μέσα τους πάντα φυσούσε ο άνεμος της Ανατολικής Θράκης.Γιατί, μπορεί οι συγγένειες να απλώθηκαν , να ξεμάκραιναν ,αλλά το αίμα θυμάται . Και η μνήμη κρατά ζωντανές τις ρίζες .
Έτος 2023