Γενεαλογικά. 4ον .Συνέχεια της οικογένειας Τσιφτσόγλου.
Οικογένεια Τσιφτσόγλου Νικόλα και Χριστόδουλου
Η συνέχεια της οικογένειας Τσιφτσόγλου αποτυπώνει μια πλούσια και πολυκύμαντη πορεία που διασχίζει τη θύμηση της Πατρίδας, του ξεριζωμού και της νέας αρχής σε νέους τόπους .Η οικογένεια Τσιφτσόγλου έχει πολλές διακλαδώσεις .
Όλοι οι Τσιφτσόγλου του Νάνου είχαν γεννήτορα τον Μανώλη Τσιφτσόγλου .
Και όλοι οι Τσιφτσόγλου του Νικόλα της Τσάκαινας είχαν γεννήτορα τον Ευστράτιο ( Στρατή) Τσιφτσόγλου
Άρα Μανώλης και Ευστράτιος ήταν αδέλφια .
Ας αναφερθούμε τώρα στον Ευστράτιο , που ήταν ο αδελφός του Μανώλη Τσιφτσόγλου και ήταν ο γεννήτορας των Τσιφτσόγλου του Νικολάκη (της Τσάκαινας ) .
Ο Ευστράτιος Τσιφτσόγλου και η σύζυγός του η Ελένη δεν ήρθαν στην Νέα Δήμητρα. Πέθαναν στην Πατρίδα. Η Πατρίδα ήταν το χωριό Όκλαλι , της Επαρχίας Μετρών (Τσατάλτζας), της Νομαρχίας Κωνσταντινούπολης της Ανατολικής Θράκης.
Από την ένωση όμως του Στρατή και της Ελένης ήρθαν στον κόσμο παιδιά που κουβαλούσαν την δύναμη της παράδοσης. Τα παιδιά του Στρατή Τσιφτσόγλου και της Ελένης ήταν : *η Ουρανία ,* η Χρυσαυγή *ο Κωνσταντίνος , *η Φωτεινή , *ο Χριστόδουλος και* ο Νικόλαος.
*Η Ουρανία Τσιφτσόγλου ήταν η κόρη του Ευστράτιου Τσιφτσόγλου και της Ελένης , ήταν παντρεμένη στο χωριό Τζελέπκιοϊ της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης με τον Θεοδόση Παλαβό και δεν απέκτησαν παιδιά .Ήρθαν με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών στο χωριό Τούμπα Παιονίας Κιλκίς. Υιοθέτησαν την κόρη της αδελφής της Χρυσαυγής Τσιφτσόγλου , την Ελένη . Η Ελένη παντρεύτηκε στο χωριό Τούμπα Παιονίας Κιλκίς με τον Γιώργο Κυριαζίδη και απέκτησαν δύο παιδιά .
*Η Χρυσαυγή Τσιφτσόγλου ήταν η κόρη του Ευστράτιου και της Ελένης και ήταν παντρεμένη στο χωριό Καστανιές της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης. Με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών ήρθε με τον άνδρα της Νικόλα Αρβανιτίδη , στο χωριό Καστανιές Κιλκίς.
* Ο Κωνσταντίνος και *η Φωτεινή πέθαναν στην Πατρίδα .
*Ο Χριστόδουλος Τσιφτσόγλου (1882-1967) ,ήταν ο γιος του Ευστρατίου και της Ελένης .Ο Χριστόδουλος γεννήθηκε στο Όκλαλι της Τσατάλτζας τής Ανατολικής Θράκης και ήρθε στην Νέα Δήμητρα 42 χρόνων .Ήταν παντρεμένος με την Κυριακή ( Κυριακιώ) Ντάρτζαλη(1886-1961) που ήρθε στην Νέα Δήμητρα σε ηλικία 38 χρόνων . Η Κυριακιώ ήταν η αδελφή της Ελένης Ντάρτζαλη . (Η Ελένη Ντάρτζαλη ήταν η γυναίκα του Μανώλη Βασιλειάδη και είχαν παιδιά τον Απόστολο Βασιλειάδη , την Φωτεινή Μάρογλου και τον Θανάση Βασιλειάδη). Η Κυριακιώ και η Ελένη είχαν γονείς τον Κωνσταντίνο και την Βασιλική . Το όνομα της μικρής Φωτεινής , της κόρης του Χριστόδουλου και της Κυριακιώς , που έσβησε τόσο νωρίς, κουβαλούσε μαζί του μια βαθιά οικογενειακή κληρονομιά . Ήταν το όνομα της γιαγιάς του Χριστόδουλου , μια γυναίκα που σημάδεψε την οικογένεια με τη δική της μνήμη . Το ίδιο όνομα το είχε και η αδελφούλα του Χριστόδουλου ,που έφυγε από τη ζωή στην Πατρίδα ,πριν την Ανταλλαγή.
Ο Κωνσταντίνος, ο 15 χρονος γιος του Χριστόδουλου ,που έφυγε τόσο πρόωρα από τη ζωή , κουβαλούσε και τις ρίζες της οικογένειας . Το όνομά του δεν ήταν τυχαίο . Ήταν το όνομα του παππού του από την πλευρά της μητέρας του , της Κυριακιώς , αλλά και του αδελφού του Χριστόδουλου, που είχε χαθεί στην Πατρίδα πριν την Ανταλλαγή.
Η οικογένεια του Χριστόδουλου γνώρισε τη χαρά της ζωής μέσα από την δημιουργία αλλά και τον πόνο της απώλειας. Έζησε τον πρόωρο χαμό δύο αγαπημένων παιδιών τους της μικρής Φωτεινής, που έσβησε μόλις στα τρία της και του Κωνσταντίνου που έφυγε από τη ζωή στα 15 χρόνια , προτού προλάβει να γνωρίσει τις ομορφιές της ενηλικίωσης .
Αυτή η απώλεια και των δύο παιδιών άφησε μια σκιά πένθους στην οικογένεια ,που όμως βρήκε τη δύναμη να συνεχίσει , κρατώντας ζωντανή τη μνήμη τους μέσα από τις διηγήσεις
Μετά τον χαμό των παιδιών τους ο Χριστόδουλος και η Κυριακιώ υιοθέτησαν την Ασπασούλα Μάρογλου , που ήταν η ανεψιά της Κυριακιώς . Η Ασπασούλα ήταν η κόρη της Φωτεινής και η εγγονή της Ελένης (της αδελφής της Κυριακιώς ). Η Ασπασούλα παντρεύτηκε με τον Σολομωνίδη Θεόδωρο από την Θεσσαλονίκη με καταγωγή από τα Άδανα της Μικράς Ασίας και έζησαν μαζί με τον Χριστόδουλο και την Κυριακιώ. Απέκτησαν δύο παιδιά και αργότερα ζούσαν στην Θεσσαλονίκη.
Ο Χριστόδουλος Τσιφτσόγλου έζησε και πέθανε στην Νέα Δήμητρα στις 25/10/1966 σε ηλικία 80 χρόνων και η Κυριακιώ πέθανε σε ηλικία 71 χρόνων στις 25/8/1961.
* Ο Νικόλαος Τσιφτσόγλου (14/11/1888 – 10/8/1952) ο γιος του Ευστρατίου ( Στρατή ) και της Ελένης, ο παππούς Νικόλας που δεν γνώρισα, ήταν εξάδελφος μαζί με τα αδέλφια του, όλων των Τσιφτσόγλου , που προανέφερα , στο πρώτο κεφάλαιο για τους Τσιφτσόγλου (του Μανώλη ).
Ο Νικόλας ήρθε στην Νέα Δήμητρα τον Αύγουστο του 1924 σε ηλικία 36 χρόνων με την 34 χρόνων γυναίκα του Κερανιώ (Τσάκαινα) και την 4 χρόνων κόρη τους Μαρία . Ο Νικόλας που έφτασε στη Νέα Δήμητρα είχε ήδη περάσει μέσα από τις συμπληγάδες των αλλαγών της εποχής . Η οικογένειά του , που έζησε στα λασπωμένα αντίσκηνα της Νέας Δήμητρας ,αποτέλεσε μέρος της μετανάστευσης και του ξεριζωμού .
Ο Νικόλας Τσιφτσόγλου , με το παρατσούκλι Τσάκος , ήταν παντρεμένος από την Πατρίδα , με την Κερανιώ (21/12/1890-23/1/1975) Στεργιάδη , κόρη του Αναστάση και της Μαργιόρας Αναστασιάδου . Ο Αναστάσης Στεργιάδης πέθανε στην Πατρίδα. Η μαμά της Κερανιώς , η Μαργιόρα Αναστασιάδου ήρθε στην Νέα Δήμητρα με τον γαμπρό της Νικόλα , την κόρη της Κερανιώ και την άλλη κόρη της την Σμαραγδή (την Καλφοπούλου )
Εκεί στο Όκλαλι της Επαρχίας Τσατάλτζας ( Μετρών ) της Ανατολικής Θράκης η Κερανιώ γέννησε την Μαρία και την έφερε στην Νέα Δήμητρα, το 1924 σε ηλικία τεσσάρων χρόνων , με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών .
Η Μαρία Τσιφτσόγλου ήταν η μικρή Μαρία με άλλα πολλά παιδιά της νέας Πατρίδας ,της Νέας Δήμητρας στα λασπωμένα αντίσκηνα στην τοποθεσία πάνω από το σημερινό γήπεδο ποδοσφαίρου της Νέας Δήμητρας.
* Η Μαρία Τσιφτσόγλου(γενν.1/1 1921 ) είναι μια από τις μαθήτριες προσφυγοπούλες στην αναμνηστική φωτογραφία – κειμήλιο του Δημοτικού Σχολείου της Νέας Δήμητρας, του 1929 , την οποία έχουμε και τιμούμε .
Η Μαρία Τσιφτσόγλου παντρεύτηκε στο χωριό Λεβεντοχώρι με τον Πόντιο Γιάννη Τριανταφυλλίδη από την Χαραμπά της Τσάλκας και απέκτησαν δύο παιδιά , την Βέρα και τον Νίκο .Ο Γιάννης πέθανε στα 27 του χρόνια αφήνοντας την Μαρία χήρα στα 23 χρόνια της . Η Μαρία ξαναπαντρεύτηκε στην ηλικία των 50 χρόνων της με τον Θεολογίδη Ιάκωβο , στην Πυλαία Θεσσαλονίκης , όπου και ζούσε . Πέθανε σε μεγάλη ηλικία στα 92 της χρόνια .
Η οικογένεια του Τσιφτσόγλου Νικόλα και της Κερανιώς με την τετράχρονη Μαρία έζησαν μαζί με άλλες οικογένειες στα αντίσκηνα τής Νέας Δήμητρας, μέχρι να τους παραχωρηθούν τα σπίτια του Εποικισμού .
Μετά την εγκατάσταση της οικογένειας , στην Νέα Δήμητρα , γεννήθηκαν :
*η Περιστέρα γενν 1925, παντρεμένη με τον Νικόλα Αϊβαλιώτη ζούσε με την οικογένειά της στην Θεσσαλονίκη . Απέκτησε ένα παιδί τον Κωνσταντίνο . Η Περιστέρα είχε νουνό τον Σωτήρη Παρπαρά , ο οποίος της έδωσε το όνομα Περιστέρα , της βιολογικής του μητέρας .
*η Βασιλική γενν 1930 , παντρεμένη με τον Παρασκευά Παύλου από τα Λαγκαδίκια Λαγκαδά Θεσσαλονίκης , ζούσε με την οικογένειά της στην Θεσσαλονίκη. Απέκτησαν δύο παιδιά . Ο Παρασκευάς Παύλου ήταν συγγενής με τον Σίμο Γιαγλή και ήρθε στην Νέα Δήμητρα να επισκεφτεί την θεία του την Θεοδοσία Γιαγλή και έγινε γαμπρός του Νικόλα και της Κερανιώς .
*ο Αναστάσιος το Τσακάκκ (1933- 2008) ήταν ο αγαπημένος μου μπαμπάς , παντρεμένος με την αγαπημένη μου μανούλα , την Φωτούλα Γκάιτατζη (1937-1997) , την κόρη του Θανάση και της Δαφνιώς Μπαχαρίδου από το Άκαλαν της Τσατάλτζας της Ανατολικής Θράκης και απέκτησαν τέσσερα κορίτσια :*την Κερανιώ ( Νούλα ) *την Ελένη (την γράφουσα)*την Δάφνη και *την Παναγιώτα (Νότα).
Ο Αναστάσιος Τσιφτσόγλου, ο μπαμπάς μου,που μέσα από τα λόγια του άρχισα να κατανοώ τι σημαίνει να έχεις ρίζες , να κουβαλάς την ιστορία της οικογένειάς σου . Ο μπαμπάς μου ήταν μια ζωντανή γέφυρα με το παρελθόν μας . Μέσα από την αγάπη του , την καθοδήγησή του ήταν το πρότυπο που μου έμαθε να εκτιμώ την οικογένεια , τις αξίες και την παράδοση .
Η Φωτούλα Τσιφτσόγλου η μανούλα μου δυστυχώς πέθανε νέα το έτος 1997 σε ηλικία 59 χρόνων . Ήταν ένα πλάσμα γεμάτο καλοσύνη και δύναμη . Ήταν εκείνη που μου έμαθε τις πρώτες λέξεις , με κράτησε στα χέρια της και γέμισε την παιδική μου ζωή με αγάπη και φροντίδα . Ήταν η μητέρα μου . Δυστυχώς , η ζωή δεν της χάρισε τα χρόνια που της άξιζαν . Έφυγε νέα , αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό ,αλλά και μια ανεκτίμητη παρακαταθήκη αγάπης . Κάθε φορά που αναφέρω το όνομά της , η καρδιά μου γεμίζει με την αίσθηση της παρουσίας της , σαν να είναι ακόμα εδώ . Η μανούλα μου , η Φωτούλα , θα ζει για πάντα μέσα από τις μνήμες , τις ιστορίες και την αγάπη που άφησε πίσω της .
Ο παππούς μου ,ο Νικόλαος Τσιφτσόγλου, ήταν γιος του Ευστρατίου ( Στρατή) Τσιφτσόγλου και της Ελένης που πέθαναν στην Πατρίδα . Δεν γνωρίζω το πατρικό επίθετο της Ελένης Τσιφτσόγλου . Γνωρίζω όμως το σόι της . Θα αναφερθούμε παρακάτω .
Ο Νικόλαος Τσιφτσόγλου έζησε και πέθανε νέος στην Νέα Δήμητρα στις 9/8/ 1952 , σε ηλικία 64 χρόνων . Η Κερανιώ Τσιφτσόγλου έμεινε χήρα νέα με τέσσερα παιδιά , αφού ο Νικολάκης ,ο άνδρας της , πέθανε νέος . Έτσι η Κερανιώ η Τσάκαινα καλείται να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις μόνη της, σε έναν κόσμο που συχνά απαιτούσε από τις γυναίκες να είναι δυνατές . Η Τσάκαινα, η γιαγιά μου, αντιμετώπισε τις δυσκολίες με το κουράγιο και τη δύναμη του χαρακτήρα της . Η Κερανιώ πέθανε στην Νέα Δήμητρα το 1975 σε ηλικία 85 χρόνων.
Το παρατσούκλι Τσάκος και Τσάκαινα και των παιδιών Τσακάκκ και Τσακάκια προέρχεται από την λέξη “τσάκωτο ” . Είναι η προστακτική του ρήματος τσακώνω = πιάνω . Ο παππούς Νικολάκης αγαπούσε πολύ τα παιδιά και όταν τα έβλεπε έλεγε , “τσάκωτο ” δηλαδή πιάστο και έτσι του έμεινε το παρατσούκλι , ο Τσάκος . Με αυτό το παρατσούκλι πέρασε στην αιωνιότητα , όπως και ο γιος του ο Τάσος, το Τσακάκκ. Κι εμείς οι εγγονές του είμαστε τα Τσακάκια .
Ο παππούς μου , ο Νικόλαος Τσιφτσόγλου, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 64 ετών , δέκα χρόνια πριν γεννηθώ εγώ . Δεν τον γνώρισα ποτέ, όμως η παρουσία του είναι έντονη μέσα από τις ιστορίες που άφησε πίσω του .
Η Ελένη, η προγιαγιά μου , το όνομα της οποίας φέρω , η σύζυγος του Ευστρατίου ήταν η μαμά του παππού μου Νικολάκκ Τσιφτσόγλου και γιαγιά του γιου του, Τάσου Τσακάκκ και ήταν:
** 1ον η Ελένη , ήταν αδελφή του Αντωνάκη της Πατρίδας .Ο Αντωνάκης ήταν μπαμπάς του Οδυσσέα Αλμπανίδη, μπαμπά του Αντωνάκη της Νέας Δήμητρας. (Δηλαδή με τον Οδυσσέα Αλμπανίδη , την Φανή και την Κωνσταντίνα , τους απογόνους του , εγώ η Ελένη Τσιφτσόγλου καί οι αδελφές μου , είμαστε τρίτα ξαδέλφια ).
**2ον η Ελένη, ήταν αδελφή του Αθανασίου Παπαδόπουλου . Ο Αθανάσιος δεν ήρθε στην Νέα Δήμητρα και ήταν ο μπαμπάς του Διαμαντή . Ο Διαμαντής ήταν ο μπαμπάς του Βλάντου Παπαδόπουλου (1928-2005). Άρα με την Ευγενούλα και τον Διαμαντή παιδιά του Βλάντου , είμαστε τρίτα ξαδέλφια και με της Ντόμνας τα παιδιά ( γιος της ο Νίκος Ιωαννίδης και οι αδελφές του ) , επίσης τρίτα ξαδέλφια.
**3ον η Ελένη, ήταν αδελφή του Γιώργου Διακόπουλου της Πατρίδας . Ο Γιώργος Διακόπουλος , ήταν ο μπαμπάς της Ραλλιώς Παναγιωτίδου (1908- 1990 ) σύζυγος του Θεοκλή της Νέας Δήμητρας. Επίσης ήταν ο μπαμπάς του Σωτήρη (Διακόπουλου )Παρπαρά )1913-1944) και του Βασίλη Διακόπουλου (του Διάκου) γενν το 1911. Δηλαδή με όλα τα εγγόνια της Ραλλιώς , είμαστε τρίτα ξαδέλφια , άρα είμαστε τρίτα ξαδέλφια και με τα εγγόνια του Σωτήρη Παρπαρά τής Μαγδάλως . Είμαστε τρίτα ξαδέλφια και με τα παιδιά του (Διάκου )Βασίλη Διακόπουλου .
Ο Σωτήρης Παρπαράς ήταν αδελφός της Ραλλιώς Παναγιωτίδου .Η Ραλλιώ και ο Σωτήρης είχαν αδελφό και τον Βασίλη Διακόπουλο της Νέας Δήμητρας.
** 4ον η Ελένη , ήταν αδελφή του Γιάννη Ιωαννίδη (σύζυγός του η Κοκκώνη ) στην Πατρίδα .
Ο Γιάννης ήταν ο μπαμπάς του Γιώργου Ιωαννίδη (1875-1950) και παππούς του Γιάνγκου Ιωαννίδη της Νέας Δήμητρας .
Δηλαδή είμαστε τρίτα ξαδέλφια με όλα τα παιδιά από τον Γιάνγκο , την Σοφία , την Κοκώνη και τον Τάσο ( παιδιά της Μαγδαληνής και του Γιώργου Ιωαννίδη ) .
**5ον η Ελένη , ήταν αδελφή του μπαμπά του Αναστάσιου Σωτηριάδη ( του Αναστασάκου), του Δημήτρη της Πατρίδας . Ο Δημήτρης Σωτηριάδης πέθανε στην Πατρίδα και ήταν ο μπαμπάς του Αναστασάκου Σωτηριάδη , του Στεργάκου Σωτηριάδη, του Κωνσταντίνου (της Παγώνας) και της Βασιλοπούλας Γκόγκου , (μαμάς του Κώτσου Γκόγκου , της Αφροδίτης) . Δηλαδή είμαστε τρίτα ξαδέλφια με τα εγγόνια του Αναστασάκου , του Στεργάκου , του Κωνσταντίνου (του άνδρα της Παγώνας) , (η Βασιλοπούλα δεν είχε βιολογικά παιδιά ). Και
**6ον Η Ελένη , ήταν αδελφή του μπαμπά του Παπαδόπουλου Αλεξάνδρου ( Τσιφούττ ) , που τον έλεγαν Αρσένη Παπαδόπουλο ή Παπάζογλου της Πατρίδας . Έτσι είμαστε τρίτα ξαδέλφια με τα παιδιά των Τσιφουτάκηδων , Παπαδόπουλων .
Θα σας κάνει εντύπωση το ότι τα αδέλφια είχαν διαφορετικά επίθετα .. ας μην ξεχνάμε ότι οι περισσότεροι τα πήραν όταν ήρθαν στην Ελλάδα .
Και εδώ υπάρχει η απορία ποιο ήταν το πατρικό επίθετο της προγιαγιάς μου Ελένης ; Ήταν Παπαδοπούλου , Παπάζογλου , Σωτηριάδου , Αλμπανίδου , Ιωαννίδου ίσως και Γιάγκογλου , Διακοπούλου ; Μόνο το όνομά της είναι γνωστό που το έδωσαν σε μένα . Ελένη . Η προγιαγιά μου Ελένη ήταν μια αδελφή με έξι αδελφούς .
Ίσως μια επίσκεψη στα Άγια χώματα της Πατρίδας , στην Μητρόπολη Δέρκων όπου υπαγόταν εκκλησιαστικά το χωριό μας Όκλαλι της Τσατάλτζας (Μετρών) της Ανατολικής Θράκης θα μας λύσει πολλές απορίες και θα μας συγκινήσει . Στην Μητρόπολη Δέρκων που είναι ενεργής με έδρα τα Θεραπειά της Κωνσταντινούπολης υπάρχουν τα βαπτιστικά των προγόνων μας , τα πιστοποιητικά γάμων και τα αποβιωτήρια όσων άφησαν τα κόκκαλά τους εκεί .
Από τα παραπάνω φαίνεται ότι όταν ήρθαν από το (Ο)Κλαλί στην Νέα Δήμητρα ήταν όλοι συγγενείς. Αυτό μου το έλεγε επανειλημμένα , η θεία μου Μαρία Τσιφτσόγλου , η μεγάλη αδελφή του μπαμπά μου, Τάσου του Τσακάκκ.
Η οικογένεια Τσιφτσόγλου του Νικόλα ,όπως και κάθε οικογένεια με μακρά παράδοση , ανέδειξε αξίες όπως η αλληλεγγύη ,η συνέπεια και η αντοχή στο χρόνο, σε ένα ταξίδι που ξεκινά από την πατρίδα και καταλήγει στο χτίσιμο μιας νέας ζωής στη Νέα Δήμητρα.
Το κυνήγι των προγόνων είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι , όπως έχω πει. Παλιά δεν μπορούσαν να ασχοληθούν , γιατί η μόνη ασχολία τους ήταν το παρόν και η επιβίωσή τους . Σήμερα , λύνοντας το βιοποριστικό μας , έχουμε την πολυτέλεια να κοιτάξουμε το παρελθόν και να το διερευνήσουμε .
Είναι συγκινητικό και αξιόλογο ότι είμαι απόγονος μιας τόσο μεγάλης και σημαίνουσας οικογένειας, όπως η οικογένεια Τσιφτσόγλου. Το γεγονός ότι φέρω το όνομα της προγιαγιάς μου Ελένης , αναδεικνύει την σύνδεση με τις ρίζες και την παράδοση που κουβαλώ. Καταγράφοντας και μεταφέροντας τις ιστορίες και τις αξίες της οικογένειας, σε μια νέα γενιά, είναι μια υπενθύμιση της δύναμης της μνήμης και της ταυτότητας.
Έτος 2023