Γενεαλογικά. Ο Κόψαλης της Νέας Δήμητρας
Η ιστορία του Γιώργου Κόψαλη , του ήρωα από το χωριό Τσακήλι ( Πετροχώρι ) της Ανατολικής Θράκης, είναι γεμάτη από αγώνες, θυσίες και ένα αίσθημα αφοσίωσης στην πατρίδα , που δεν έσβησε ποτέ .
Στο χωριό Τσακήλι (Πετροχώρι ) γεννήθηκε ο Μυστακίδης ( άσχετο το επίθετο με το Μητακίδης ) Γιώργος το 1888 , γιος του Απόστολου και της Εριφύλης Μυστακίδη . Το χωριό Τσακήλι, ήταν ένα από τα δώδεκα χωριά , που υπάγονταν στην δικαιοδοσία της Μητρόπολης Μετρών και Αθύρων. Το όνομά του , ήταν από την τουρκική λέξη τσακίλ , που σημαίνει χαλίκι . Ο Γιώργος Μυστακίδης με ενθουσιασμό, όπως πολλοί νέοι της εποχής εκείνης ,σε εκείνες τις δύσκολες περιόδους της ιστορίας μας και κάτω από τον Οθωμανικό ζυγό , ήρθε στον χώρο της Μακεδονίας το 1906, ως εθελοντής στον Μακεδονικό Αγώνα .
Επειδή η μετακίνηση στην επικράτεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η είσοδος στην Μακεδονία απαγορεύονταν από την Τουρκία , ο Γιώργος Μυστακίδης διήλθε το 1906, (στην Μακεδονία), δια μέσου της πόλης Κωνστάντζας, της Ρουμανίας . Παρουσιάστηκε στα Μακεδονικά βουνά, μαζί με άλλους Έλληνες αγωνιστές , από όλα τα μέρη της Ελλάδας , για την υπεράσπιση των Ελληνικών πληθυσμών της Μακεδονίας. Έδωσε τον όρκο του Μακεδονομάχου με το ψευδώνυμο “Κόψαλης” και υπηρέτησε στην Κεντρική Μακεδονία , παίρνοντας μέρος στην μάχη της Έδεσσας και τών Γιαννιτσών .
Μετά κατατάχθηκε στον τακτικό Ελληνικό Στρατό , όπου και υπηρέτησε για οκτώ χρόνια . Ήταν ο στρατιώτης , που κατασκήνωσε μαζί με άλλους στο Τοψίν (Γέφυρα Θεσσαλονίκης) και περιμένανε τις διαταγές , από την πολιτική ηγεσία που ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος , για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης . Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος είχε διαφορετική γνώμη για τον τόπο της επίθεσης , αλλά υπερίσχυσε η γνώμη του Βενιζέλου , μπροστά στον κίνδυνο των Βουλγάρων και θέλησε να ελευθερώσουν την Θεσσαλονίκη. Ανάμεσα στους στρατοπεδευμένους αγωνιστές , είναι και ο Γιώργος Κόψαλης από το Τσακήλι , της Ανατολικής Θράκης .Τα ξημερώματα πριν την επίθεση έξω στο στρατόπεδο τον πήρε ο ύπνος. Μόλις έκλεισε για λίγο τα μάτια του βλέπει τον Άη Δημήτρη , που ήταν ο ελευθερωτής της πόλης της Θεσσαλονίκης . Αυτό το όνειρο τον γέμισε με ελπίδα και θάρρος .
Ήταν 26 Οκτωβρίου του 1912. Στα στρατιωτικά χρονικά , που βλέπουμε κάθε χρόνο για την απελευθέρωση της
Θεσσαλονίκης , ανάμεσα στους ορμώμενους στρατιώτες, είναι σίγουρα και ο Γιώργος Κόψαλης . Μετά την απελευθέρωση και παράδοση της Θεσσαλονίκης ο Γιώργος Κόψαλης , ως στρατιώτης του τακτικού στρατού πήρε μέρος στην μάχη Λαχανά – Κιλκίς , το 1913. Ήταν τυχερός να ζήσει και η μοίρα του επεφύλαξε επιστροφή στον τόπο του , που ήταν το Τσακήλι (Πετροχώρι) Ανατολικής Θράκης κοντά στους δικούς του , με το καινούργιο επίθετο , Κόψαλης .
Οι Τούρκοι αντιλήφθηκαν την συμμετοχή του στον Ελληνικό Στρατό και για να προστατευθεί έφυγε στην Κωνσταντινούπολη , όπου δούλευε σε φούρνο .
Άφησε όλη την περιουσία του , στο χωριό του , Τσακήλι .
Εκεί στην Κωνσταντινούπολη ,ο Γιώργος Κόψαλης γνώρισε την Γαρυφαλλιά, την αδελφή της Ελένης Μητακίδου και μετά από έναν σύντομο αρραβώνα μαζί της, παντρεύτηκαν στο Αμπαρλί της Κωνσταντινούπολης, στο χωριό της . Στην αυλή του πατρικού σπιτιού της Γαρυφαλλιάς , στο Αμπαρλί της Πόλης , έγινε ο γάμος και δηλώθηκε στην έδρα της Μητρόπολης Μετρών και Αθύρων . Τις επόμενες ημέρες σήμανε ο Ξεσηκωμός και έφυγαν οι νεόπαντροι για την Ελλάδα . Η Γαρυφαλλιά είχε πάει στην Κωνσταντινούπολη να επισκεφθεί την αδελφή της Δροσή ,που δεν ήρθε μετά στην Νέα Δήμητρα και έμεινε στην Πόλη .
Η Γαρυφαλλιά ήταν η κόρη του Τσέτα Χρήστου και της Δόμνας Σπαρταλίδου . Παιδιά τους ήταν : *η Γαρυφαλλιά Κόψαλη , *η Ελένη Μητακίδου , *η Πολυξένη Καλλιόγλου ,*η Δροσή (η μικρότερη ) και *ο Γιώργος Τσέτας .
Τις επόμενες ημέρες από τον γάμο του Γιώργου Κόψαλη και της Γαρυφαλλιάς σήμανε ο ξεσηκωμός και έφυγαν οι νεόπαντροι για την Ελλάδα .
Το καράβι τους έβγαλε στον Πειραιά και ο Γιώργος δεν ήθελε να κατέβει . Ήθελε να κατέβει στη αγαπημένη του , γη της Μακεδονίας . Ήταν γνώριμα και αγαπημένα τα μέρη της Μακεδονίας , που τόσο πολύ αγάπησε και πολέμησε γι’ αυτά . Έτσι κατέβηκαν στο Καραμπουρνάκι της Θεσσαλονίκης, αλλά λόγω της ελονοσίας δεν έμειναν ούτε εκεί .
Έψαξε να βρει τους δικούς του, που πήγαν στο Παλαίφυτο Πέλλας και τους συγγενείς της Γαρυφαλλιάς, που εγκαταστάθηκαν στην Νέα Δήμητρα . Ήταν δίλημμα , πού να μείνουν .
Ο Κόψαλης ήξερε και την τέχνη του πεταλωτή και δούλευε σε μια εταιρεία , η οποία ήρθε τελικά στην Νέα Δήμητρα Έτσι έγινε η επιθυμία της Γαρυφαλλιάς . Να έρθει στα αγαπημένα της αδέλφια, την Πολυξένη Καλλιόγλου , την Ελένη Μητακίδου , τον Τσέτα Γιώργο .
Στον Ονομαστικό Κατάλογο Προσφύγων Αγροτών , είναι εγγεγραμμένη η μαμά του Γιώργου Κόψαλη με το επίθετο Κοψάλη , (ο τόνος στο α) ως Κοψάλη ή Στακτσόγλου, σύζυγος του Απόστολου (κληρονόμοι ) που σήμαινε ότι ο άνδρας της είχε πεθάνει, από το Τσακήλι Μετρών , με αριθμό Δήλωσης 170140 και τόπο εγκατάστασης το Παλαίφυτο Πέλλας.
Επίσης είναι εγγεγραμμένος ο αδελφός του Γιώργου Κόψαλη ο Κωνσταντίνος, ως Κοψάλης (τόνος στο α) Κωνσταντίνος , από το Τσακήλι (Πετροχώρι) Μετρών , με αριθμό Δήλωσης 170139 και τόπο εγκατάστασης, το Παλαίφυτο Πέλλας.
Ο Γιώργος Κόψαλης είχε πολλά παράσημα ανδρείας, όταν γύρισε στον τόπο του , στο Τσακήλι , Ανατολικής Θράκης.
Τα εμπιστεύθηκε σε συγγενή του , που ζούσε στην Πόλη , κατά την Ανταλλαγή πιστεύοντας ότι θα γυρίσει πίσω . Μετά τα γεγονότα του 1955 στην Πόλη ,που είχαν ως σκοπό τον ξεριζωμό των Ελλήνων της Πόλης, δυστυχώς η συγγενής του έφυγε, εκδιωχθείσα στην Ελλάδα και δεν πήρε μαζί της τα μετάλλια .
Έτσι ο Κόψαλης δεν μπορούσε να αποδείξει την συμμετοχή του, σε όλες αυτές τις νικηφόρες μάχες . Μιλούσαν όμως γι’ αυτά , οι φίλοι του και οι χωριανοί του .
Στην Νέα Δήμητρα το ζευγάρι Κόψαλη άρχισε την καινούργια τους ζωή , έμεινε πολλά χρόνια και απέκτησαν τέσσερα παιδιά :
. * τον Απόστολο ( έδωσε το όνομα του πατέρα του)
* τον Χρήστο , ( έδωσαν το όνομα του πατέρα της Γαρυφαλλιάς
* την Εριφύλλη (το όνομα της μητέρας του ) και * τον Στράτο .
Μετά από χρόνια , έφυγαν από την Νέα Δήμητρα στο Παλαίφυτο Πέλλας για καλύτερη ζωή , όταν ο μικρότερος γιος τους ο Στράτος , ήταν οκτώ χρόνων . Ο Κόψαλης έζησε με την οικογένειά του στο Παλαίφυτο Πέλλας και με τους χωριανούς του από το Τσακήλι της Πατρίδας , πάντρεψε τα τέσσερα παιδιά του και απέκτησε εγγόνια με τα ονόματα Κωνσταντίνος, Γιώργος , Γαρυφαλλιά . Ο ήρωας της Μακεδονίας, έφυγε από τη ζωή στα ογδόντα τέσσερά του χρόνια .
Συγγενείς του Κόψαλη Γιώργου , με το επίθετο Μυστακίδης( το πρώτο επίθετο) από το χωριό Τσακήλι Μετρών, της Ανατολικής Θράκης είναι εγγεγραμμένοι στον Ονομαστικό Κατάλογο Προσφύγων Αγροτών , όπως Μυστακίδης Αρσένιος , Μυστακίδου Βασίλω , Μυστακίδου Πολύμνια , με τόπο εγκατάστασης το Παλαίφυτο και τα Γιαννιτσά Πέλλας.
Το σπίτι τους στην Νέα Δήμητρα ήταν εκεί , που είναι τώρα του Τασούλη Μητακίδη , δίπλα στο Κοινοτικό Κατάστημα της Νέας Δήμητρας.
Έτσι γνωρίσαμε τον Κόψαλη Γιώργο , που είχαμε ακουστά και δεν γνωρίζαμε μια μεγάλη σημαντική πτυχή τής ζωής του . Τον εθελοντισμό του και την προσφορά του για την Πατρίδα . Στην Νέα Δήμητρα δεν υπάρχει το επίθετο Μυστακίδης ή Κόψαλης .
Η ιστορία του Γιώργου Κόψαλη , του αγωνιστή , του στρατιώτη και του ανθρώπου που επέστρεψε στη Μακεδονία για να ζήσει, αναδεικνύει τη δύναμη και την αφοσίωση του ανθρώπου στην πατρίδα του . Είναι ένα παράδειγμα για όλους τους απογόνους του και συνεχίζει να ζει μέσα από τις ιστορίες της οικογένειάς του .
Πληροφορίες πάρθηκαν από την εγγονή του Γιώργου Κόψαλη, Γαρυφαλλιά Κόψαλη , κόρη του γιου του Στράτου ,τιμώντας την μνήμη του .
Έτος 2023