Γενεαλογικά. Οικογένεια Ουστρά στη Νέα Δήμητρα.
Ο Χρήστος Γιοβαντσάκης (1888-1964), γιος του Χρήστου και της Χάιδως, ήταν ένας από τους ανθρώπους που κουβάλησαν μαζί τους την ανάσα του τόπου τους, του Όκλαλι της Επαρχίας Μετρών, της Τσατάλτζας, στην Ανατολική Θράκη. Ξάδελφος του Απόστολου και του Γιώργου Γιοβαντσάκη, εγκαταστάθηκε στη Νέα Δήμητρα, όπου συνέχισε τη ζωή του με αξιοπρέπεια και αγάπη για τον τόπο που τους δόθηκε να ξαναχτίσουν.
Η γυναίκα του, η Σμαρώ (1889-1952), ήταν κόρη του Χριστόδουλου και της Σταυρινής Χριστοδουλίδη. Είχε αδέλφια την Περιστέρα, τον Σίμο Καλλιόγλου και τον Φώτη Χριστοδουλίδη. Η Περιστέρα υπήρξε η μητέρα της Ραλλιώς Παναγιωτίδου, ενώ ο Φώτης, γνωστός στη Νέα Δήμητρα ως ο πατέρας του “Δημοκράτη”, άφησε κι εκείνος τη δική του ιστορία στο χωριό.
Ο Χρήστος και η Σμαρώ Γιοβαντσάκη έζησαν αγαπημένοι, όμως η ζωή δεν τους χάρισε παιδιά. Με καρδιά ανοιχτή, αποφάσισαν να υιοθετήσουν ένα κοριτσάκι, την Έλλη , τη μικρή Ελισσάβετ από τους Κάτω Αποστόλους. Το παιδί καταγόταν από την Καππαδοκία από εκείνους τους “Τσικουτάδες” ή “Καραμανλήδες” όπως τους έλεγαν τότε, ανθρώπους τραχείς, βαθιά ριζωμένους στην πίστη και στην παράδοση.
Νουνά της μικρής υπήρξε η Ελισσάβετ ,η Λισάφ ,αδελφή του Καραμανλή Μιχάλη Σοαντζόγλου, που ζούσε στη γειτονιά των Γιοβαντσάκηδων. Το σπίτι της βρισκόταν δίπλα στου Γαληνάκη, εκεί που αργότερα έμενε ο Χαράλαμπος Δημητριάδης. Από εκείνη πήρε η μικρή το όνομά της , Έλλη, η Ελισσάβετ των Γιοβαντσάκηδων.
Η Έλλη μεγάλωσε μέσα σε στοργή και φροντίδα. Έγινε μια όμορφη κοπέλα, με βλέμμα καθαρό και ψυχή δυνατή. Παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Ουστρά, έναν νέο από την Ηράκλεια Σερρών, και εγκαταστάθηκαν στο χωριό, στο πατρικό σπίτι των θετών της γονιών. Εκεί, κάτω από τη στέγη του παλιού εποικισμού, έστησαν τη δική τους οικογένεια και απέκτησαν τρία παιδιά: τον Χρήστο, τη Σμαρώ και τον Βασίλη.
Η ευτυχία τους όμως δεν κράτησε πολύ. Ο Κωνσταντίνος, φιλάσθενος από μικρός, έφυγε από τη ζωή μόλις στα τριάντα πέντε του χρόνια, αφήνοντας την Έλλη χήρα με τρία μικρά παιδιά στην αγκαλιά. Η νεαρή μάνα, δυνατή και πεισματάρα, στάθηκε όρθια , πάλεψε όπως ήξερε, με τη γη και την ελπίδα. Μα το χωριό δεν της αρκούσε πια και αποφάσισε να φύγει για τη Θεσσαλονίκη, για ένα νέο ξεκίνημα.
Η μοίρα, ωστόσο, δεν στάθηκε γενναιόδωρη. Η κόρη της, η Σμαρούλα, έφυγε κι εκείνη νωρίς από τη ζωή, αφήνοντας πίσω της μια σιωπή που δεν σβήνει. Το παλιό σπιτάκι του εποικισμού, όπου κάποτε αντηχούσαν παιδικές φωνές, πέρασε σε ξένα χέρια και στη θέση του χτίστηκε μια σύγχρονη μονοκατοικία , ένας άλλος χρόνος, μια άλλη εποχή.
Σήμερα, το επίθετο Ουστρά δεν υπάρχει πια στη Νέα Δήμητρα. Μόνο στη Θεσσαλονίκη ζει και συνεχίζει μέσα από τα εγγόνια .
Έτσι, ο κλώνος της οικογένειας Γιοβαντσάκη, του Οκλαλιώτη Χρήστου και της Σμαρώς Χριστοδουλίδη, συνεχίζει σιωπηλά να ανθίζει αλλού , μα πάντα κρατά ρίζα βαθιά στη μνήμη του χωριού.
Έτος 2023.